شاید در جهانی دگر.

حالا بعدا میام بیشتر واستون چیزای جالب میگم:)))) اگر موفق نبودم

خلاصه ما رفتیم و دل شماهم که نشکستیم.(خیلی نایسیم) مراقب خودتون باشید و خداحافظ

عوضش برام دیوارنویسی کردن. اینکه واست شعر بگن یا نمی‌دونم کلمه‌ها ردیف کنن یه چیزه، اینکه از عشق تو سر به کوچه و بیابون بذارن و اسمتو رو دیوار بنویسن هم یه چیز دیگه(حداقل یکی از صدها نگین به آرزوش رسید).

البته من که کنترل زندگیت دست کونم بوده. هرکس هر تصمیمی گرفت چه خوب چه بد رد کردم چون گشادم.

آخرش نه اون چیزی شدیم که خودمون می‌خواستیم نه اون چیزی شدیم که خانواده‌هامون می‌خواستن.

همیشه دوست داشتم از اون انسان‌هایی باشم که ماندگارترین دیالوگ‌هارو میگن و خاطره‌هایی میسازن که تا ابد و یک روز تو ذهن یک نفر میمونه ولی خب درد اینجا بود که متوجه شدم من برای این آرزوها خیلی معمولی‌ام. یعنی کلا مسیر به این سمت پیش رفت که باید می‌پذیرفتم من بسیار معمولی‌ام و نه کسی قراره برام هزاران خط بنویسه و نه کسی قراره از خنده‌های من به عنوان معجزه‌ی زندگیش یاد کنه. درد داره حقیقتا. این یعنی من همین الانم فراموش شده‌ام.

اینطور که پیش میره فکر نکنم در جهان دیگری هم اوضاع بر وفق مراد باشه عزیزم.

چی بگم والا. وقتشه که یه اجازه‌ای به ددی ایشوزم بدم و بزنم تو کار پیرمردهای پولدار هوس‌ران و کم‌کم خودمو از چشم همه بندازم.

چی بگم والا. وقتشه که یه نخی به این ددی ایشوزم بدم و بزنم تو کار پیرمردهای پولدار هوس‌ران و کم‌کم خودمو از چشم همه بندازم.

دیگه دلم نمیخواد با هیچکس حرف بزنم. هرچیزی یه زمان طلایی داره

چی بگم والا عزیزم. شما ببین اوضاع چطوریه که دیگه مستی هم دردی رو دوا نمیکنه.

وارد اون مرحله از زندگی بزرگسالی شدم که همش باید به این فکر کنم برای ناهار یا شام چی بپزم.

خوشمان نیامد

سوالات جالب بپرسید

لینک هم در بایو

بچه‌ها بیاید ناشناس بازی تا من خوابم ببره

این چندوقته خیلی ازدواجی‌ام. پلن سال جدید فقط ازدواجه.

با دست‌هایی که قرار بود توی دست‌های تو قفل بشه هرکاری می‌کنم جز گرفتن دست تو.