𖦹 °قاصــدک می‌نویسد °𖦹

دستان، خاموش‌ترین زبانِ روح‌اند. چشمان اما سبدی‌اند که گاهی آن‌قدر از احساس و خاطره پر می‌شوند که واژه‌ها دیگر جایی برای ماندن ندارند و سرریز می‌شوند؛ اشک می‌شوند، شعر می‌شوند، یا خطی روی کاغذ که هنوز گرم است از نفسِ نویسنده. 🍁— | #قاصدک

بوی موهایت زیباترین گلبرگ فصل را به حسرت وا می‌دارد. 🍁— | #قاصدک

بزنگاهِ عشقت، مکانی برای دار زدنِ عاشقانِ خاموش است؛ آنان که روزی در شعلهٔ فروزانِ عشقت سوختند و اکنون از خاکسترِ خویش، تنها خاطره‌ای آویخته بر جا گذاشته‌اند. 🍁— | #قاصدک

اولین باران امسال، شوریِ بوسه‌هایت را بر سر و صورتم خواهد بارید. 🍁— | #قاصدک

فصل تکرار خاطرات می‌رسد؛ اما هیچ فصلی امنیت آغوش تو را تکرار نخواهد کرد. 🍁— | #قاصدک

نوشیدنیِ سیب و دارچین را برای فصلِ وداع کنار گذاشته‌ام؛ گویی می‌شود بعضی طعم‌ها را تا رسیدنِ یک غیبت، دست‌نخورده نگه داشت. 🍁— | #قاصدک

جهانم تهی از تمام عطرهای زیبایی است. حتی گل‌ها هم بوی سوگ می‌دهند. 🍁-- #قاصدک