Abyss of Ideas

🔗 Link 📲 @instatoolboxbot

ارسالی یکی از دوستان ❤️

نمی خواستم در مورد مسایل سیاسی نظر بدم ولی واقعا اینقدر تفاسیر پرت دیدم مجبور شدم یه چیزی بگم :) نگاه کنید دوستان ارتش سوریه اگر می خواست هم نمی توانست مقاومت کند قضیه مثل تفکرات ساده لوحانه گوادلوپ بازی و دست های پشت پرده و جلسه های پشت پرده نیست وقتی عامل ارتباط ات با بقیه قدرت باشد جایی گه نتوانی اعمال قدرت کنید بر شما اعمال قدرت می کنند...

ویدئوی جالب مخالفان سوری از عملیات تصرف پادگان تیپ ۶۶ ارتش عربی سوریه در شرق حماه که شامل حملات با موشک‌های ضدزره به ادوات زرهی، آتشباری توپخانه/راکتی و پیشروی پیاده و زرهی و سرانجام غنائم داخل پادگان می‌شود. @Minas_Tirith2024

توضیح لحظه سقوط در انقلاب فرانسه و کل انقلاب ها توسط هگل در پدیدار شناسی روح با ارجاع به برادر زاده رامو ؛ خدای بیگانه در کنار بُت وطن رفته رفته جا می گیرد و در یک صبح دل انگیز تلنگری به رفیق اش می زند ؛ تالاپ ، گرومپ! ( بت وطن ) نقش بر زمین می شود ....

قسمتی از نمایشنامه " برادر زاده رامو" نوشته دیدرو که در کتاب پدیدارشناسی روح ، هگل در یک فصل کامل بهش بصورت ممتد اشاره می کند ، خود سرگذشت این متن دیدرو هم داستان جالبی داره ، دیدرو کتابخانه اش را به ملکه کاترین روس ها می فروشد و این دست نوشته را یکی پیدا می کند و می آورد پیش گوته ! گوته هم اینو به آلمانی ترجمه می کند و تقریبا 70 سال بعد خود دست نوشته اصلی فرانسوی پیدا می شود ، قضیه نمایش مواجه شخصیتی شبیه دیدرو با شخصبت خیالی برادرزاده روامو ، که آهنگسازی همدوره دیدرو بود ، دیدرو نماد اعتماد به نفس و بقول هگل " آگاهی صادق " و برادرزاده نماد " آگاهی از هم گسیخته" شخصی که همه چیز هست عیاش ، نهیلیست ، حکیم... ( خیلی شبیه شخصیت های طبقه متوسط خودمون که از همه چیز اندکی می دانند!😉😁) نشر چشمه ترجمه خوبی ازش چاپ کرده ، این قسمت با لحن تمثیلی جالبی به لحظه پایانی انقلاب یا افتادن روح تهی می پردازد... @Abyssofideas

Khatia Buniatishvili - Franz Liszt, Sonata B Minor

ژاپنی ها سبک های مختلف تئاتر دارند تو یکی ار اونها یه سبک خاصی بازیگری هم داره که ترکیبی از مدیتیشن و حرکات ظریف هست ( اسم اش الان یادم نیست حال ندارم سرچ کنم ) تو اون سبک مثلا می گن یه جسم سنگین رو انگار یه جسم سبک فرض بکیر و یه جسم سبک رو انگار خيلی سنگین هست فرض بگیر ، اینطور حرکات ات دچار تمعنینه می شه انگار حرکت بدنت کند و هدفمند می شه... الان می خواستم یه خودکار رو با دستام بگیرم اینقدر دستام ضعیف شدن انگار هزار کیلو بود ! یاد این توصیه های ژاپنی ها افتادم :)

آقا مرتضی حالت خوش هست😁 ترکیه الان اتوپیای ایرانی هاست در حال و هوای سریال های ترکیه ای نفس می کشند ( مخصوصا اونجا که هاکان بره زن رفیقش گونِل رو بگاد 😁) همه سریال هاشون از پلیسی تا تاریخی یه مدل هست یه مرد میانسال پولدار رو وسط می ذارند بقیه زن ها به دور کیر طرف سینه می زنند و با هم رقابت می کنند .... صف کشیدن ایرانی هارو در گمرک های زمینی سمت ترکیه رو ندیدی؟! حالا هر کسی دوست داشته باشه دنبال لذات مادی باشه ایرادی نداره بالاخره زندگی خودشه ولی خدایی مثلا آرزوی با شلوارک قدم زدن یا مثلا " سرکوچه رقصیدن " حتی اگر اینها باهاش مخالف باشند آرزوی کودکانه ای هست... https://t.me/morteza_news/16429

ویدیو جالبی هست ، تقریبا ۲۰ دقیقه و زیرنویس فارسی داره و اجرتی چند تا از سونات های بتهوون توسط گلن گولد می باشد من تو یوتیوب یا جای دیگه این ویدیو و اجراهارو ندیده بودم

اجرای گلن گولد، به مناسبت دویستمین سالگرد تولد بتهوون، که ۵۱ سال پیش ضبط شده است. این اجرا شامل ۲ بخش است: بخش اول شامل باگاتل شمارۀ سه از اپوس 126 است. این اثر کوتاه به خوبی نشان از توانایی فوق‌العاده این آهنگساز در داستان‌پردازی، حتی در کاری چند دقیقه‌ای، دارد. در این اثر می‌توان شخص سالخورده‌ای را تصور کرد که در گوشه‌ای به آتش خیره شده و خاطرات خوشِ زندگی خود را در ذهن مرور می‌کند. در میانۀ راه اما بتهوون در آغاز با نگه داشتن پدال و شُستن و به هم آمیختن نت‌ها، حسی از عدم وضوح و ابهام را به وجود آورده، سپس با سپردن نقشی برجسته و بیانگر به تریل، حالتی را در سالخوردۀ خیالی ما توصیف می‌کند که گویا با به خاطر آوردن عشقِ از دست رفته‌اش، شوری دوباره یافته و خونی تازه در رگ‌هایش جریان می‌یابد. (***در فایل دیگری که در آینده در گروه به اشتراک گذاشته خواهد شد خواهیم دید که آندراس شیف، پیانیست و مفسّر موسیقی توضیح می‌دهد که این آهنگساز چگونه برای اولین بار تریل را از ابزاری تزئینی در موسیقی تبدیل به ابزاری بیانگر می‌کند.) بخش دوم شامل اجرای کاملِ شش واریاسیون در فاماژور، اپوس 34 است. نکتۀ برجسته‌ای که در این اثر خودنمایی می‌کند این است که بتهوون این کار را دقیقا در اوج ناامیدی و در زمانی تألیف کرده است که به خاطر پیشروی ناشنوایی‌اش تا مرز خودکشی پیش رفته بود. آن گونه که مجریِ برنامه می‌گوید، این اثر در همان روزهایی خلق شده است که بتهوون "وصیت‌نامۀ هایلِگِن اشتات" را می‌نوشت. بر خلاف شرایط وخیم روحیش در آن روزها اما اثری از ناامیدی در این واریاسیون‌ها نمی‌بینیم. تم اصلی در فاماژور ارائه شده و از شش واریاسیون بعدی تنها یکی در مینور نوشته شده است. به ویژه چهار واریاسیون اول بسیار سرزنده و آفتابی نوشته شده‌اند. نکتۀ دیگر این که واریاسیونِ ششم، خود شامل دو قسمت است: قسمت اولِ واریاسیونِ ششم با بازگشت به فاماژور حس بازگشت به خانه و پایان یافتن واریاسیون را به شنونده القا می‌کند. این قسمت اما بر خلاف تم اولیه به جای ریتم دو-چهار دارای ریتم شش-هشت است. با پایان بخش اولِ واریاسیونِ ششم اما بتهوون با بازگشت به ریتم دو-چهار، ملودیِ تم اصلی را با هارمونی غنی‌تری آغاز می‌کند ولی به ناگهان این بخش حالت کادِنزا یا تک‌نوازی پیانیست در کنسرتوهای پیانو را به خود می‌گیرد و این بار تم با پاساژهای زینتی و به گونه‌ای بداهه‌پردازانه ارائه می‌شود. در پایانِ بخشی که می‌توان آن را واریاسیون هفتم محسوب کرد بتهوون با ارائۀ دو آکورد هفتمِ نمایان و تونیکِ فاماژور، با دینامیکِ فورته، حس پایان اثر را به شنونده القا می‌کند. ولی گویا او قصد این را ندارد که هیچ کاری را به سادگی به پایان برساند و این بار نیز پس از نواخته شدن این دو آکوردِ فورته، با ارائۀ دوبارۀ بخشی از تمِ اصلی در دینامیکِ پیانو، حسی نوستالژیک به وجود آورده و در پایانِ اثر، شنونده را با این حس نوستالژیک تنها می‌گذارد 👇 @makannikbinandfriends

در مورد تحولات سیاسی اجتماعی منطقه و حوزه پاسیفیک و دریای بالتیک و وضعیت رمز ارز ها و بیت کوین و....