Abyss of Ideas

#پست‌موقت آن‌چه واقعاً نیاز دارم این است که مطمئن شوم چه باید بکنم، نه این‌که چه باید بدانم، الا از آن جهت که مقدم بر هر عملی باید چیزهایی را بدانیم. مسئله این است که تقدیر خود را بفهمم و ببینم خدا واقعاً از من می‌خواهد چه کنم؛ مهم‌ترین کار یافتن حقیقتی است که برای من حقیقت باشد، باید در جست‌و‌جوی معنی و فکری باشم که دلم می‌خواهد برای آن زندگی کنم و بمیرم. آخر چه فایده‌ای دارد حقیقتی به‌اصطلاح عینی را کشف کنم یا در نظام‌های ساخته‌ی فیلسوفان کند‌و‌کاو کنم و در صورت لزوم بتوانم همه‌ی آن‌ها را بازخواست کنم و مغالطه‌هاشان را رو کنم و تناقض‌ها و ناسازگاری‌ها را فی‌المجلس بیرون بکشم؟ و چه فایده که بتوانم نظریه‌ای درباره‌ی دولت پی‌ریزم و همه‌ی اجزای گردآورده را در یک کل ترکیب کنم و جهانی بسازم که قرار نیست خودم در آن سکنا گزینم بلکه فقط باید آن را بالا بگیرم تا دیگران نظاره کنند؟ چه فایده که بتوانم معنای مسیحیت را مطرح کنم، چه فایده که بتوانم بسیاری واقعیت‌های مجزا را تبیین کنم، اگر معنای عمیق‌تری برای من و برای زندگانی من نداشته باشد؟ قطعاً انکار نمی‌کنم که با همه‌ی این احوال ضرورتِ معرفت را قبول دارم، انکار نمی‌کنم که آدمی از معرفت هم تاثیر می‌پذیرد، اما آن‌گاه معرفت باید به صورتی زنده در وجود من جذب گردد و این است آن‌چه اکنون اصل مطلب می‌انگارم... ولی برای پیدا‌کردن آن معنی و فکر، یا درست‌تر بگویم برای پیدا‌کردن خودم، فایده‌ای ندارد که همچنان در جهان فرو روم و غرق گردم... این است آن‌چه من برای یک زندگانی کاملاً انسانی کم داشتم تا فقط حیاتی بر مبنای معرفت نداشته باشم، تا همه‌ی قوای ذهنم را خرج چیزی _بله، همان چیزی که مردمان عینی‌اش می‌خوانند_ نکنم که به هر تقدیر از آنِ من نیست و به جای آن به چیزی پردازم که با ژرف‌ترین ریشه‌های هستی و حیات من گره خورده و به لطفش تو گویی می‌توانم ببالم تا بلندای خدا و حتا اگر عالم همه را از کف دهم با تمام وجودم به آن بچسبم و دست از آن نشویم. می‌دانید! این است آن‌چه من نیاز دارم و این است آن‌چه در راهش به جان می‌کوشم... این کار و کوشش باطنیِ آدمی، این جنبه‌ی خدایی وجود انسان، است که مهم است نه انبوه معلومات و اطلاعات... چه بیهوده در پی لنگرگاهی بوده‌ام، نه‌فقط در اعماق بحر معرفت، که در ژرفای دریای ناپیداکرانه‌ی لذت... آخر به چه رسیدم، چه یافتم؟ نه «منِ» خویش را، آخر این بود آن‌چه آن همه جان کندم تا پیدا کنم... اول باید یاد بگیری خودت را بشناسی و بعد به دنبال شناخت هر چیز دیگر بروی(gnothi seauton)... در گردش هر روزه‌ی این آدم‌ها نه چیز دندان‌گیری به کف آوردم و نه از کف دادم... مصاحبانم جز تک‌و‌توک استثناهایی هیچ تاثیر ماندگاری در من نداشته‌اند. پس بار دیگر پای بر نقطه‌ای می‌فشارم که جور دیگر باید از آن آغاز کنم. حال خواهم کوشید آرام در خویش نگاه کنم و از درون کار‌و‌کوشش را از سر گیرم؛ چه، فقط بدین طریق است که خواهم توانست... خودم را به معنای ژرف‌تر «من» بخوانم... بگذار کار از کار بگذرد _ من هم‌اینک پل‌های پشت سرم را خراب می‌کنم. این راه بی‌شک مرا به میدان جنگ خواهد رساند، اما من بر‌نخواهم گشت. چگونه کیرکگور بخوانیم نویسنده: جان دی. کاپوتو مترجم: صالح نجفی

پرسش زمانه از مراد فرهادپور: آیا ایران مستقیماً به اسرائیل حمله خواهد کرد؟

🔴 پرسش زمانه از مراد فرهادپور: آیا ایران مستقیماً به اسرائیل حمله خواهد کرد؟ مراد فرهادپور می‌گوید در عرصه‌ی ژئوپلیتیک، رمزآلودگی شرایط «نه جنگ، نه صلح» بیش از هر چیز به نفع قدرت‌های کوچک و بزرگ منطقه‌ای و جهانی عمل کرده و به آنان اجازه داده در وضعیتی استثنایی منافع و دیدگاه‌های بنیادگرایانه‌ی خودشان را پیش ببرند. با وجود این، او احتمال جنگ را منتفی ندانست. فرهادپور همچنین به نسل‌کشی در غزه پرداخت. پاسخ کامل او را ببینید. ◀️ در یوتیوب ببینید. @RadioZamaneh | رادیو زمانه

"جامعه ای آلوده روانپزشکی را اختراع کرده است تا از خود در برابر تحقیقات برخی از عقل های برتر که توانایی های پیشگویی آنها دردسرساز است دفاع کند." -آنتونین آرتو

"انسان باید با مشکل رنج کنار بیاید. شرقی می خواهد با دور انداختن رنج از شر آن خلاص شود. انسان غربی سعی می کند رنج را با مواد مخدر سرکوب کند. اما بر رنج باید غلبه کرد و تنها راه غلبه بر آن تحمل است. آی تی." ~ سی جی یونگ، نامه ها، جلد 1

" اگرچه هنوز آشنایانِ چندانی ندارم، اما گمان می‌کنم که می‌توانم از نحوه‌ی زیست‌شان به‌درستی این نتیجه را بگیرم که فضایلِ الکسیوسِ قدّیس¹، حداقل در میان آن طبقه از افرادی که تاکنون دیده‌ام، ستایشگری پیدا نخواهد کرد. با این حال، شاید هیچ کجا بیش از این‌جا فرصتی برای تمرینِ آن به شکل گسترده وجود نداشته باشد. و از آن‌جا که ارائه‌ی سرمشقی از این دست را به مردمِ این‌جا یکسره ناسپاسی می‌دانم و بی‌گمان آنتونی پادوائیِ قِدّیس² با موعظه‌اش برای ماهیان، کامیابیِ بیشتری داشت تا من با این زندگی که‌ در این‌جا دارم، پس از تأمّل طولانی به این نتیجه رسیده‌ام که هیچ تلاشی برای بهبود این مردم نکنم ..." نامه‌ی هگل به نانِته اِندِل نهمِ فوریه‌ی ۱۷۹۷ - فرانکفورت توضیحات: ۱. الکسیوسِ قدّیس: راهبِ یونانیِ قرنِ چهارم میلادی که در گمنامی می‌زیست و به دلیلِ وقفِ خود به مسیح شُهره‌ی آفاق است. هگل در اینجا خود را با او قیاس می‌کند. ۲. آنتونی پادوائیِ قدّیس: زاهدِ مسیحی کلیسای کاتولیک، اهل پرتغال، سده‌های دوازدهم و سیزدهم میلادی. @bodkin123bursting

#سخنرانی #یوسف_اباذری 🔸 درباره کتاب «تاریخ جنون» اثر میشل فوکو 🎙 یوسف اباذری ⏳ یک ساعت و ۱۲ دقیقه 🔻🔻🔻

مصر بیوه خواهد گشت. هر صدای مقدّس خاموش خواهد شد. تاریکی بر نور چیره خواهد شد. هیچ چشمی به آسمان نظاره نخواهد کرد. پاکی را بلاهت خواهند دید، و به ناپاکی مانندِ خرَد افتخار خواهند کرد. دیوانه را دلیر خواهند پنداشت ناپسند را چون نیک احترام خواهند کرد. معرفت به نفس جاودانه را استهزا خواهند کرد و منکر خواهند شد. هیچ کلام محتوی در شأن آسمان شنیده نخواهد شد و باور نخواهد گشت. اینک من هرمس مثلث‌العظمة، نخستینِ آدمیان در حصول تمام معرفت، اسرارِ خدایان را بازگو کرده ام با نمادهای قدسی و با هیروگلیف‌های مقدّس، بر این الواح سنگی که مخفی کرده ام برای دنیای آینده‌ای که شاید طالب حکمت مقدّس ما باشد. با تمامیِ ذهنِ همیشه بیدار خود دیده ام اشیای ناپیدای آسمان را، و با تعمّق معرفت به حقیقت را یافته ام. این معرفت را در این نوشته‌ها جای داده ام ... - هرمس مثلث‌العظمه. Hermes Trismegistus هرمتیکا (Corpus Hermeticum) سرآغاز [پیشگویی‌های هرمس]

مستند مصاحبه گونه با " آلن بدیو " ( زیرنویس فارسی چسبیده )

صالح نجفی: بکت، متفکر ژست است