Abyss of Ideas

«عقل سلیم و حس طنز یک چیز هستند با دو سرعت متفاوت؛ حس طنز، عقل سلیمی است که می‌رقصد.» ویلیام جیمز- فیلسوف آمریکایی

در مورد "حشو " و کاربرد فلسفی آن در هزار فلات دلوز ( اون هزار فلات دلوز چیز جالبیه فارغ از اینکه کلا ضد عقلانیت و ضد عقلی جمعی هست ولی چیز خطرناکیه😁 بنظرم فلسفه باید خطرناک باشد وگرنه بدرد نمی خورد )

در مورد "حشو " و کاربرد فلسفی آن در هزار فلات دلوز

در مورد آگاتا کریستی و داستان قتل در قطار سریال السیر

گذری به سیاست روز😁

ویولنسل اش رو دوست دارم تو ِهنگ های ایرانی سازی هست که خیلی کم استفاده می شود یا اگر هم بشود نقش محوری ندارد

Mohsen Namjoo - Bitaab (Istanbul Recordings)

این شعر توش چه حسرت و حسادتی درونش هست ، فراغ شمس و تفاسیر عرفانی رو ولش کنید ، ( آه که امروز دلم را چه شد؟ دوش چه گفته است کسی با دلم؟ ) واقعا امروز چه کسی چه گفته است به معشوق سابقتان؟! و اینجا چقدر نا امیدی داره که شاملو خیلی زیبا بیانش می کند ( اَه چه ره است از دل تو تا دلم! ) این " اَه " رو خیلی خوب می گه شاملو ❤️

دوستان این نقد نیست مطلبی برای ۳ سال پیش هست

از صفحه اینستاگرام رضا اسدآبادی

@radiolozhi #شعرخوانی نه من، نه او بل اكنون خواننده است كه میپرسد شعر در زمانِ فاجعه چه میگوید به ما؟! خون... خون.... خون..... #شعر_درد #محمود_درويش #رادیو_لوژی @radiolozhi

ولی چه دوره ای بود غسان کنفانی محمود درویش...چقدر فلسطین شاعر و نویسنده چپ داشت

یادمه سریالش هم شده بود :)

این کتاب انگار کلا متلک گویی به لوکاچ هست ! یه چیز معروفی داشت می گفت ؛ لوکاچ فکر می کرد کافکا یه نویسنده نهیلیست و احساسی هست و متن مهمی ندارد ولی وقتی بدون دلیل در مجارستان بازداشت می شود می فهمد که محاکمه کافکا چقدر رئالیست بود !

آدورنو: پیروان توتالیتاریسم همچون لوکاچ، که جملگی از انحطاط نهفته در این ساده‌سازی حقیقاً خوفناک خشمگین‌اند، به درستی توصیه‌های مبتنی بر منافع رؤسایشان را به کار می‌بندند. آن‌چه در بکت نفرت‌شان را بر می‌انگیزد، همان چیزی است که خود بدان خیانت کردند. این فقط تهوعِ سیری، کسالت روح، است که چیزی سراپا متفاوت را طلب می‌کند؛ سلامتیِ دستوری باید به همان طعام عرضه شده، همان رزق روزمره راضی باشد. دلزدگی بکت از رفتن زیر بار زور سر باز می‌زند. در برابر تشویق و اصرار به مضحکه و هجو شکلها (forms)، خودِ اگزیستانسیالیسم نیز حذف می‌شود؛ از مقولات ثابتِ آن چیزی باقی نمی‌ماند مگر هستی (اگزیستانس) محض. ___ ساموئل بکت در کنار تئودور آدورنو و کارل کُرن، ۱۹۶۱؛ آدورنو آخرین کتاب خود، نظریه زیبایی‌شناسی را به بکت تقدیم کرده بود.