تنهایی دل

نَرگس مَردُم فریبے داشت ، شَبنم مے فروخت با هَمان چَشمے ڪہ مے زَد زَخم ، مَرهَم مے فروخت زِندگے ، چون بَردہ دارے پیر، در بازارِ عُمر داشت یوسف را ، بہ مُشتے خاڪِ عالَم مے فروخت زِندگے ، این تاجرِ طمّاعِ ناخُن خُشڪ پیر مَرگ را ، هَمچون شَراب ناب ، ڪَم ڪَم مے فروخت در تمامِ سال هاے رَفتہ بَر ما ، روزگار شادمانے مے خَرید از ما و ، ماتَم مے فروخت مَن گلے پَژمُردہ بودم ، در ڪِنار غُنچہ ها گل فروش اِے ڪاش ، با آنها مَرا هَم مے فروخت ... ‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌‎‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‎‌‌‎‌‌‍‌‍‌‍‌‌‌🕊❤🕊