🔹️جَواهِر‌ الکَلام🔹️

▪️در پست اول ادعا شده است منظور از احمد بن محمد؛ [ احمد بن محمد بن حسن بن احمد بن ولید ] است❗️ ▫️اکنون در پست دوم میگویند احمد بن محمد محتمل بین دو نفر است: 1⃣ احمد بن محمد بن عیسی اشعری 2⃣ احمد بن محمد بن خالد برقی ⁉️ الان تکلیف پست اول چی میشه ❗️ ‼️ این بنده خدا سعی کرد از اعتراف به اشتباه خود فرار کند و بحث مشترک بودن راوی را مطرح کرد ولی در همین بحث توهم قبلی خودشان را اثبات کرد❗️ البته همان طور که قبلا اشاره شد اصل اشتباه کردن در مباحث علمی مسئله‌ی عجیبی نیست ولی فرار از اشتباه و توجیه آن مسئله‌ی دیگری است! ✔️ نمونه‌ای دیگر از عدم آشنایی مخالفین حتی با کتب خودشان 🆔 @javaheralklam

از جمله آفات علم بدون تزکیه، غرور میباشد❗️ 🔹 متن فوق، کلامی از علمای معاصر اهل سنت است که البته سخنی کاملا صحیح و به جاست. از مهمترین مصادیق غرور در مباحث علمی، امتناع از پذیرش اشتباه و خطای خویش است؛ امری که به تدریج روحیه حق پذیری را تضعیف میکند. ▪️ای کاش وهابیت مجازی اندکی تقوای الهی پیشه کنند و به کلام بزرگان خود عمل نمایند؛ به جای فرار از اشتباه، توجیه کردن و ریسمان به آسمان بافتن، خطای خود را بپذیرند و در برابر حق خاضع باشند! أعاذنا الله من شرور أنفسنا وسيئات أعمالنا

❗️عذر بدتر از گناه!! ❗️در اظهار نظری جدید میگوید که این اشتباه که مرتکب شده را ابتدا کانال شیعیان متوجه نشد!! ⁉️ این مسئله چه ربطی به فرار شما از پذیرش اشتباه دارد ؟! ⁉️ اینکه اشتباه و خطای شما را کاربران متوجه شدند و به شما تذکر دادند ولی باز هم نپذیرفتید و در نهایت که متوجه شدید نهایتا سکوت کردید و بحث را ادامه ندادید چه معنایی دارد جز فرار از پذیرش اشتباه؟! ⁉️ اینکه این راوی مشترک بین چند نفر باشد آیا ثابت میکند که همان راوی مد نظر شماست ؟! تمام این ریسمان به آسمان بافتن‌ها فقط برای فرار از اشتباه و عدم پذیرش خطا است!! ✅ اصولا کسی که میخواهد وارد بحث علمی شود ابتدا باید کمی اخلاق علمی آموزش ببیند از جمله تسلیم حق بودن و پذیرش اشتباه! 🆔 @javaheralklam

❗️در خصوص روایتی با سند ذیل ادعا شده بود که منظور از احمد بن محمد؛ [ احمد بن محمد بن حسن بن ولید ] است ! ▫️عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي نَصْرٍ عَنْ أَبِي اَلْحَسَنِ اَلرِّضَا عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ 📚 الکافی جلد سوم صفحه‌ی ۳۰ 👈 که بنده در پستی این اشتباه مخالفین را توضیح دادم ❗️اکنون صاحب متن فوق میگوید: من در صورتی اشتباه خود را میپذیرم که ثابت شود منظور از احمد بن محمد؛ همان احمد بن محمد اشعری است! 🔹 دقت شود که اگر فرضا ثابت شود که احمد بن محمد در روایت فوق همان اشعری نیست و فرضا قبول کنیم این راوی بین چند نفر مشترک است باز هم اشتباه مخالفین به قوت خودش باقی است زیرا این راوی بین هر چند نفر هم که مشترک باشد قطعا آن راوی که شما ادعا کردید نمیتوانید باشد. پس شما ابتدا #جرات و #شهامت این را داشته باشید که اشتباه خود را بپذیرید سپس اشکال تازه مطرح کنید❗️ 🆔 @javaheralklam

#موقت 🔹 یکی از کانال های مخالفین تذکر داده است که قسمت بالا که بنده راوی اصلی روایت ارجاعی را صفوان بن یحیی معرفی کرده بودم اشتباه است و در واقع راوی اصلی روایت ارجاعی صفوان بن مهران است. این تذکر به جا است و راوی اصلی این روایت صفوان بن مهران میباشد. ✅ اگر چه هر دو شخص ثقه هستند و در هر صورت روایت مورد بحث صحیح است. چه خوب است همه‌ی ما در صورت اشتباه جرات پذیرش را داشته باشیم❗️ 🆔 @javaheralklam

▪️نقل فوق دارای اشکال سندی است: ▫️يَحْيَى بْنُ مُسْلِمٍ أَبُو الضَّحَّاكِ الْهَمْدَانِيُّ عَنْ زَيْدِ بْنِ وَهْبٍ وَالشَّعْبِيِّ وَعَنْهُ وَكِيعٌ وَالْحَرْبِيُّ وسيف بن أسلم ضعفه ابْنُ مَعِينٍ وَ قَالَ أَبُو زُرْعَةَ: لا بَأْسَ بِهِ 📚 تاريخ الاسلام [ ذهبی ] جلد نهم صفحه 212 ✅ یحیی بن مسلم را ابن معین #صراحتا تضعیف کرده است و ابو زرعه در مورد او گفته است [ لا باس به ] که توثیق #صریح_نیست. 🆔 @javaheralklam

#رجال_الشیعة 🔹 به مناسبت ذکر این روایت که راوی اصلی آن جناب صفوان بن یحیی رضوان‌الله‌علیه است، مناسب است نکاتی را درباره ایشان که حقیقتاً جالب و آموزنده است بیان کنیم: جدای از اینکه نجاشی در توصیف ایشان دو مرتبه تعبیر «ثقة» را به کار می‌برد و شیخ طوسی نیز ایشان را «أوثق أهل زمانه» می‌داند که خود حکایت از منزلت عظیم ایشان دارد، نکات جالبی نیز درباره زندگی ایشان نقل شده است. ▫️از جمله اینکه صفوان شتری را برای سفر کرایه کرده بود. یکی از همسایگانش از او خواست مقداری پول را همراه خود ببرد و به خانواده‌اش تحویل دهد. صفوان در پاسخ گفت: « شترهای من کرایه‌ای هستند؛ صبر کن تا از صاحب شترها اجازه بگیرم! » این میزان از دقت، تقوا و وَرَع واقعاً مثال‌زدنی است؛ اینکه حتی برای حمل چند دینار پولِ دیگری، بدون اجازه صاحب مرکب از آن استفاده نمی‌کرد. ▪️از سوی دیگر، نقل شده است که صفوان هر شبانه‌روز ۱۵۰ رکعت نماز می‌خواند، در سال سه ماه روزه می‌گرفت و سه مرتبه زکات اموالش را پرداخت می‌کرد! 🔹 دلیل این عبادت ویژه، عهدی بود که صفوان همراه با عبدالله بن جندب و علی بن نعمان در کنار خانه خدا با یکدیگر بسته بودند؛ عهد کردند اگر یکی از آنان از دنیا رفت، دو نفر باقی‌مانده تا زمانی که زنده‌اند، نماز و روزه و حج و زکات او را نیز انجام دهند. دو یار صفوان از دنیا رفتند و او به عهد خود وفادار ماند؛ از طرف آنان نماز می‌خواند، روزه می‌گرفت، حج به‌جا می‌آورد و زکات می‌پرداخت؛ حتی هر کار نیکی که برای خودش انجام می‌داد، برای آنان نیز انجام می‌داد. این است صفوان بن یحیی؛ مردی که نه‌تنها در نقل حدیث «ثقه» و «اوثق اهل زمانه» معرفی شده، بلکه در عمل نیز نمونه‌ای از تقوا، عبادت و وفاداری به عهد بوده است. 🆔 @javaheralklam

❗️اهل البيت ادرى بما فی البيت! 🔹 خطاب به ایشان عرض می‌کنم: شیعیان در تشخیص موضع مرقد مطهر مولایمان، امیرالمومنین علی علیه‌السلام، اشتباه نکردند؛ بلکه از اهلبیت پیروی کردند: ▫️ صفوان جمّال می‌گوید: من و عامر و عبدالله بن جذاعه ازدی نزد امام صادق علیه‌السلام، بودیم، عامر به امام عرض کرد: فدایت شوم! مردم گمان می‌کنند که امیرالمؤمنین علیه‌السلام در رَحْبَه [ مسجد کوفه ] دفن شده است. امام فرمود: نه عامر پرسید: پس کجا دفن شده است؟ 👈 امام فرمود: هنگامی که امیرالمؤمنین علیه‌السلام از دنیا رفت، امام حسن علیه‌السلام پیکر ایشان را برداشت و به پشت کوفه، در نزدیکی نجف، برد؛ در سمت چپِ «غَرِیّ» و سمت راستِ «حیره». سپس او را در میان تپه‌ها و برآمدگی‌های سفیدرنگ دفن کرد. صفوان می‌گوید: پس از مدتی به آن محل رفتم و جای قبر را در آنجا حدس زدم و مشخص کردم. سپس نزد امام صادق علیه‌السلام آمدم و آنچه را انجام داده بودم برای ایشان نقل کردم. امام به من فرمود: «درست تشخیص دادی، خداوند تو را رحمت کند.» و این جمله را سه مرتبه تکرار فرمود. 📚 الکافي جلد اول صفحه‌ی ۴۵۶ 📚 معجم الأحاديث المعتبرة [ شیخ آصف محسنی ] جلد دوم صفحه 181

🔹 علامه مجلسی ازدواج حضرت ام کلثوم با خلیفه‌ی دوم را از روی اضطرار و ضرورت میداند. مخالفین نسبت به این پاسخ علامه مجلسی اشکالی را مطرح کرده بودند که بنده به شکل مفصل پاسخ دادم: 🆔 https://t.me/javaheralklam/2360 🔸 متنی که در تصویر فوق مشاهده میکنید نقدی است که نسبت به پاسخ بنده بیان شده است؛ البته نقد به اصل پاسخ نیست و اصل پاسخ پذیرفته شده است لکن سوال میپرسند چگونه ثابت میکنید که ازدواج بر اساس اضطرار صورت گرفته است؟! ✅ پاسخ بسیار روشن است، علامه مجلسی نظر خود در خصوص علت این ازدواج را ذیل دو روایت از اصول کافی بیان میکند که یکی از این روایات روایت ذیل میباشد: ▫️عَنْ أَبِي عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : فِي تَزْوِيجِ أُمِّ كُلْثُومٍ فَقَالَ إِنَّ ذَلِكَ فَرْجٌ غُصِبْنَاهُ 📚 الکافي جلد پنجم صفحه‌ی ۳۴۶ ▪️از امام صادق علیه‌السلام در خصوص ازدواج ام کلثوم سوال میشود؛ ایشان در پاسخ میفرمایند: ام کلثوم ناموسی بود که از ما غصب شد! روایات فوق به صراحت نشان میدهد که این ازدواج [ در صورت اثبات تحقق ] از روی اجبار شدید صورت گرفته است و نه از روی اختیار که این همان اضطرار است. 🆔 @javaheralklam

🔹 الحمدلله به فضل الهی توفیق داشتیم مطالب مطرح‌شده در کنفرانس بالا را به‌طور کامل نقد کنیم و روشن سازیم که مخالفین توانایی اثبات هیچ‌یک از مبانی ادعایی خود را بر اساس کلام اهل‌بیت علیهم‌السلام ندارند. و تحدّی ما، کما فی السابق، همچنان بی‌پاسخ مانده است! ✅ جمع‌بندی مطالب ارائه شده در پاسخ به کنفرانس بالا: 🔹 مخالفین در این کنفرانس برای اثبات ادعای خود به ۱۵ روایت استناد کردند که در پاسخ، از دو جهت به بررسی آنها پرداختیم: 1⃣ عرضه روایات بر قرآن کریم 2⃣ بررسی تک‌تک روایات به‌صورت مستقل همچنین مخالفین ادعا کرده بودند که شیعیان برای اثبات مسحِ مورد نظر خود، هیچ روایت صحیحی ندارند❗️ 👈 در پاسخ، ضمن بررسی این ادعا، خلط و اشتباه مخالفین در بررسی اسناد روایات را نیز بیان کردیم و روشن ساختیم که این ادعا فاقد مبنای علمی است. 🔹 مخالفین همچنین برای اثبات ادعای خود به آیه ششم سوره مائده استناد کردند که پاسخ به استدلال آنان و بررسی دلالت آیه نیز به‌طور کامل بیان شد. ⁉️ آیا مسح بر خُفَّین [مسح بر روی کفش] از کتب شیعه قابل اثبات است؟ 🆔 https://t.me/javaheralklam/2488 🆔 https://t.me/javaheralklam/2488 🆔 @javaheralklam

#فقه_الثقلین 0⃣4⃣ حکم مسح خفین [ مسح بر روی کفش ] در وضو از منظر فقه اهلبیت علیهم‌السلام ( ۲ ) 🔹 گاهی برخی از مخالفین برای اثبات جواز مسح بر خفین به روایاتی از کتب شیعه استناد می‌کنند که در آنها مسح بر نعلین از اهلبیت علیهم‌السلام نقل شده است؛ از جمله: ▫️وَ بِالْإِسْنَادِ اَلْأَوَّلِ عَنْ سَعْدِ بْنِ عَبْدِ اَللَّهِ عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنِ اَلْحَجَّالِ عَنْ ثَعْلَبَةَ بْنِ مَيْمُونٍ عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ : «أَنَّ عَلِيّاً عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ مَسَحَ عَلَی‌ اَلنَّعْلَيْنِ وَ لَمْ يَسْتَبْطِنِ اَلشِّرَاكَيْنِ» 📚 تهذيب الأحکام جلد اول صفحه‌ی ۶۴ ▪️امام باقر علیه‌السلام میفرمایند: جدم علی‌ عليه السّلام به هنگام وضو بر روی‌ بندهای‌ نعلين خود مسح می‌‌كشيد و دست خود را زير بندها داخل نمی‌‌كرد. ✅ اما نکته مهم اینجاست که نعلین با خفین تفاوت دارد. نعلین در اینجا به نوعی پوشش پای عربی و بنددار گفته می‌شود که معمولاً مانع رسیدن آب به محل مسح پا نیست زیرا بیشتر روی پا را نمی‌پوشاند؛ شیخ طوسی در توضیح همین روایت می‌نویسد: ▫️يَعْنِي إِذَا كَانَا عَرَبِيَّيْنِ لِأَنَّهُمَا لاَ يَمْنَعَانِ مِنْ وُصُولِ اَلْمَاءِ إِلَى اَلرِّجْلِ بِقَدْرِ مَا يَجِبُ فِيهِ عَلَيْهِ اَلْمَسْحُ ▪️مقصود زمانی است که آن دو نعلین، [ از نوع ] عربی باشند؛ زیرا مانع رسیدن آب به پا، به اندازه‌ای که مسح بر آن واجب است، نمی‌شوند. ☑️ بنابراین، مسح بر نعلین در این روایت به معنای مسح بر خفِ پوشاننده تمام پا نیست؛ بلکه، سخن از نعلینی است که مانع رسیدن رطوبت به محل مسح نمی‌شود؛ به همین دلیل این روایات کاملا منطبق فقه امامیه میباشد [ کفایت مسح بر روی بخشی از پا ] 🔸 علامه مجلسی در ملاذ الأخیار می‌نویسد: ▫️ و لم يستبطن الشراكين يدل علی‌ عدم وجوب الاستيعاب العرضي إذا حملناه علی‌ العربي، كما حمله الشيخ 📚 ملاذ الاخیار جلد اول صفحه‌ی ۲۸۵ ▪️عبارت «و داخل بندها را مسح نکرد» دلالت می‌کند که اگر روایت را بر نعلین عربی حمل کنیم، استیعاب عرضیِ محل مسح واجب نیست؛ همان‌گونه که شیخ [طوسی] نیز آن را بر همین معنا حمل کرده است. ✅ بنابراین، استناد به این روایت برای اثبات مسح بر خفین ناتمام است؛ زیرا روایت درباره نعلین عربی است و به‌گونه‌ای بوده که محل واجب مسح پا همچنان در دسترس بوده است. 🆔 @javaheralklam

#فقه_الثقلین 9⃣3⃣ حکم مسح خفین [ مسح بر روی کفش ] در وضو از منظر فقه اهلبیت علیهم‌السلام 🔹 در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام، عدم جواز مسح بر خفین به‌صورت متعدد و با تعابیر مختلف بیان شده است: ▫️عَنْ زُرَارَةَ عَنْ أَبِي جَعْفَرٍ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ: «جَمَعَ عُمَرُ بْنُ اَلْخَطَّابِ أَصْحَابَ اَلنَّبِيِّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ فِيهِمْ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ وَ قَالَ مَا تَقُولُونَ فِي اَلْمَسْحِ عَلَی‌ اَلْخُفَّيْنِ فَقَامَ اَلْمُغِيرَةُ بْنُ شُعْبَةَ فَقَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اَللَّهِ صَلَّی‌ اَللَّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ يَمْسَحُ عَلَی‌ اَلْخُفَّيْنِ فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ «قَبْلَ اَلْمَائِدَةِ أَوْ بَعْدَهَا» فَقَالَ لاَ أَدْرِي فَقَالَ عَلِيٌّ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ سَبَقَ اَلْكِتَابُ اَلْخُفَّيْنِ إِنَّمَا أُنْزِلَتِ اَلْمَائِدَةُ قَبْلَ أَنْ يُقْبَضَ بِشَهْرَيْنِ أَوْ ثَلاَثَةٍ 📚 تهذيب الأحکام ج ۱، ص ۳۶۱ 📚 معجم الأحاديث المعتبرة [ شیخ آصف محسنی ] جلد چهارم صفحه 189 ▪️از امام باقر علیه‌السلام فرمود: «عمر بن خطاب اصحاب پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله را گرد آورد؛ امام علی علیه‌السلام نیز در میان آنان بود. خلیفه‌ی دوم گفت: درباره مسح بر خفین چه می‌گویید؟ مغیره بن شعبه برخاست و گفت: رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌وآله را دیدم که بر خفین مسح می‌کرد. در این هنگام امام علی علیه‌السلام فرمود: «آیا این کار پیش از نزول سوره مائده بود یا پس از آن؟» مغیره گفت: نمی‌دانم. علی علیه‌السلام فرمود: «کتاب خدا بر خفین سبقت گرفته است. [ یعنی حکم جواز مسح بر خفین توسط قرآن نسخ شده است ]» همانا سوره مائده دو یا سه ماه پیش از وفات پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله نازل شد.» ✅ طبق حدیث فوق مسح بر خفین قبل از نزول ایه‌ی ششم سوره‌ی مائده جایز بوده است سپس توسط قرآن این حکم به جواز نسخ شده است. روایات دیگر در این زمینه: ▫️عَنِ اَلْحَلَبِيِّ قَالَ: سَأَلْتُ أَبَا عَبْدِ اَللَّهِ عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ عَنِ اَلْمَسْحِ عَلَی‌ اَلْخُفَّيْنِ فَقَالَ «لاَ تَمْسَحْ» وَ قَالَ «إِنَّ جَدِّي قَالَ «سَبَقَ اَلْكِتَابُ اَلْخُفَّيْنِ» 📚 تهذيب الأحکام ج ۱، ص ۳۶۱ 📚 معجم الأحاديث المعتبرة [ شیخ آصف محسنی ] جلد چهارم صفحه 189 ▪️از امام صادق علیه‌السلام درباره مسح بر خفین سؤال شد،حضرت فرمود: «مسح نکن.»سپس فرمود: «همانا جدّم [امیرالمؤمنین علیه‌السلام] فرمود: کتاب خدا بر خفین سبقت گرفته است [ قرآن حکم مسح بر خفین را لغو کرده است ]» ✅ در این روایت نیز امام صادق علیه‌السلام با استناد به سخن مولا امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام، مسح بر خفین را نفی کرده و تقدم حکم کتاب خدا بر خفین را بیان می‌کند. 🔹 شیخ صدوق به سه طریق از فضل بن شاذان نقل میکند که امام رضا علیه‌السلام فرمود: ▫️اَلْوُضُوءُ كَمَا أَمَرَ اَللَّهُ تَعَالَی‌ فِي كِتَابِهِ غَسْلُ اَلْوَجْهِ وَ اَلْيَدَيْنِ مِنَ اَلْمِرْفَقَيْنِ وَ مَسْحُ اَلرَّأْسِ وَ اَلرِّجْلَيْنِ مَرَّةً وَاحِدَةً وَ لاَ يَنْقُضُ اَلْوُضُوءَ إِلاَّ غَائِطٌ أَوْ بَوْلٌ أَوْ رِيحٌ أَوْ نَوْمٌ أَوْ جَنَابَةٌ وَ أَنَّ مَنْ مَسَحَ عَلَی‌ اَلْخُفَّيْنِ فَقَدْ خَالَفَ اَللَّهَ تَعَالَی‌ وَ رَسُولَهُ وَ تَرَكَ فريضة [فَرِيضَتَهُ] وَ كِتَابَهُ 📚 عيون أخبار الرضا عليه السلام جلد دوم صفحه‌ی دوم صفحه‌ی ۱۲۱ ▪️وضو همان‌گونه است که خداوند متعال در کتاب خود فرمان داده است شستن صورت و دست‌ها تا آرنج، و مسح سر و پاها، هر کدام یک بار. و وضو را جز مدفوع، ادرار، باد، خواب یا جنابت باطل نمی‌کند. و کسی که بر خفین مسح کند، با خداوند متعال و رسول او مخالفت کرده و فریضه و کتاب او را ترک کرده است. ✅ با توجه به اینکه حکم جواز مسح بر خفین توسط قرآن نسخ شده است امام رضا علیه‌السلام در حدیث فوق مسح بر خفین را هم مخالفت با قرآن میداند و هم مخالفت با رسول خدا صلی‌الله‌علیه‌واله ✅ همچنین در حدیث فوق امام رضا علیه‌السلام دلالت قرآن را مسح پا‌ها در وضو میداند این روایت در کنار روایت امام باقر علیه‌السلام اثبات میکند دلالت آیه‌ی ششم سوره‌ی مائده مسح پا در وضو میباشد بنابراین تمام روایت وضو باید عرضه بر همین ایه شود و اساس و مبنا برسی روایات آیه‌ی قرآن میباشد. 🆔 @javaheralklam

#سیره_اهلبیت_از_کتب_اهلسنت 5⃣ 🔹 از موارد اختلافی میان شیعه و اهل‌سنت در مسئله وضو، مسح بر خفین است؛ یعنی مسح کردن بر پوششی که پا را می‌پوشاند. شیعیان، به پیروی از اهل‌بیت علیهم‌السلام، مسح بر خفین را جایز نمی‌دانند و وضویی را که با مسح بر خفین انجام شود، صحیح نمی‌شمارند. در مقابل، مشهور فقهای اهل‌سنت مسح بر خفین را با شرایطی جایز می‌دانند. 🔹 نکته قابل توجه اینکه اعتقاد اهل‌بیت علیهم‌السلام به عدم جواز مسح بر خفین تنها در منابع شیعه نقل نشده، بلکه در منابع اهل‌سنت نیز به‌صراحت گزارش شده است. ▫️شافعی می‌نویسد: ▪️وَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ ﷺ عَلَى الْخُفَّيْنِ، فَأَنْكَرَ الْمَسْحَ عَلِيُّ بْنُ أَبِي طَالِبٍ وَعَائِشَةُ وَابْنُ عَبَّاسٍ وَأَبُو هُرَيْرَةَ، وَهَؤُلَاءِ أَهْلُ عِلْمٍ بِالنَّبِيِّ ﷺ، وَمَسَحَ عُمَرُ وَسَعْدٌ وَابْنُ عُمَرَ وَأَنَسُ بْنُ مَالِكٍ...» 📚 الأم، شافعی، ج ۷، ص ۲۷۹ 🔹 طبق گزارش شافعی، مولا امیرالمؤمنین علی علیه‌السلام و جناب ابن عباس در شمار منکران مسح بر خفین قرار دارند؛ افزون بر آنان، عایشه و ابوهریره نیز چنین موضعی داشته‌اند. این موضع امیرالمؤمنین علیه‌السلام در منابع روایی اهل‌سنت نیز منعکس شده است. ابن ابی‌شیبه نقل می‌کند: ▫️حَدَّثَنَا حَاتِمُ بْنُ إِسْمَاعِيلَ، عَنْ جَعْفَرٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ: قَالَ عَلِيٌّ: سَبَقَ الْكِتَابُ الْخُفَّيْنِ 📚 مصنف ابن أبي شيبة، ج ۱، ص ۱۶۹ ▪️امام باقر علیه‌السلام نقل میکنند که امام علی علیه‌السلام فرمود: کتاب خدا بر [ مسح ]خفین سبقت گرفته است [ یعنی قرآن مسح بر خفین را نسخ کرده است ] این تعبیر از امیرالمؤمنین علیه‌السلام بسیار قابل توجه است؛ زیرا نشان می‌دهد ایشان در مسئله خفین، قائل به نسخ جواز مسح بر خفین توسط قرآن میباشند. ✅ بنابراین، عدم جواز مسح بر خفین از دیدگاه اهل‌بیت علیهم‌السلام، نه‌تنها در منابع شیعه، بلکه در منابع معتبر اهل‌سنت نیز قابل اثبات است. 🆔 @javaheralklam

✔️ پاسخ دوم: برسی جداگانه‌ی روایات مورد استناد مخالفین ✍ برسی روایت اول ✅ متن و سند روایت دارای اشکال جدی است. ✍ برسی دومین روایت ✅ سند روایت تام نیست. ✍ برسی سومین روایت ✅ روایت حمل بر تقیه میشود. ✍ برسی روایت چهارم و نهم ✅ هر دو روایت خارج از محل نزاع میباشند. ✍ برسی روایت پنجم ✅ روایت دلالتی بر مدعای مخالفین ندارد. ✍ برسی روایت ششم ✅ روایت مجمل است. ✍ برسی روایت هفتم ✅ روایت دلالت بر جواز انجام وضو همانند وضوی عامه در موارد تقیه دارد. ✍ برسی روایت هشتم ✅ دلالتی بر مدعای مخالفین ندارد. ✍ برسی روایت دهم ✅ روایت بر خلاف ادعای مخالفین وضوی مد نظر شیعه را اثبات میکند. ✍ برسی روایت یازدهم و دوازدهم ✅ هر دو معتبر نیستند. ✍ برسی روایت سیزدهم ✅ روایت همان وضوی مد نظر شیعه را اثبات میکند و جواز انجام وضو همانند عامه در موارد تقیه را صادر میکند. ✍ برسی روایت چهاردهم ✅ روایت دلالتی بر ادعای مخالفین ندارد. ✍ برسی روایت پانزدهم ✅ روایت معارض اقوی دارد. همان گونه که مشخص است روایات فوق یا سندا داری اشکال هستند و یا دلالت آنها مطابق ادعای مخالفین نیست. 🆔 @javaheralklam

#فقه_الثقلین 8⃣3⃣ ⁉️ آیا از روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌توان شستن پا را اثبات کرد؟ ( ۲۱ ) در پاسخ به تحدی بنده؛ مخالفین کنفرانسی برگزار کردند که وضوی اهلسنت [ شستن پا در وضو ] را از روایت اهلبیت اثبات کنند! ❗️برای اثبات ادعای خود به ۱۵ روایت استناد کردند ✔️ پاسخ اول به این روایات: تعارض روایات با قرآن 🔹 خلاصه استدلال: 1⃣ در خصوص دلالت آیه‌ی وضو [ ایه‌ی ششم سوره‌ی مائده ] دو احتمال اساسی بیان شده است: الف.‌ آیه دلالت بر شستن پا دارد. ب. آیه دلالت بر مسح پا دارد. 2⃣ بر اساس تفسیر صریح اهلبیت از ایه احتمال دوم را ترجیح دادیم. 3⃣ آنگاه که ثابت شد دلالت ایه‌ی قرآن مسح پا در وضو است؛ تمام روایات وضو را بر قرآن عرضه میکنیم و هر روایتی که دلالت آن مخالف قرآن باشد از حجیت ساقط میشود؛ 👈 از جمله روایات مورد استناد مخالفین ✅ بنابراین اگر فرض کنیم تمام ۱۵ روایت مورد استناد مخالفین سندا و دلالتا مطابق ادعای خودشان میباشد؛ به دلیل تعارض با قرآن از حجیت ساقط است بدون اینکه نیازی به برسی این روایات داشته باشیم. ✅ بنابراین ادعای مخالفین تحت هیچ عنوان قابل استناد نیست چون روایات شستن پا مخالف با قرآن است.

#فقه_الثقلین 7⃣3⃣ ⁉️ آیا از روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌توان شستن پا را اثبات کرد؟ ( ۲۰ ) 🔹 اگر چه بحث در خصوص روایت فوق زیاد است و قابل حمل بر احتمالات متعدد است و در نتیجه مجمل است اما اگر همان برداشت مخالفین را از روایت داشته باشیم میگویم روایت حجت نیست؛ زیرا: 1⃣ مخالف روایات متعدد دیگری میباشد. [ معارض اقوی دارد ] ▫️و هذا مما لا كلام في عدم العمل بظاهره لمخالفته للاخبار الكثيرة المتظافرة التي كادت أن تبلغ مبلغ التواتر 📚مشارق الشموس [ خوانساری ] جلد 1 صفحه 123 2⃣ مخالف اجماع امامیه است. ▫️فإنّهما مخالفان لمذهب جميع فقهائنا 📚 كتاب الطهارة [ آیت‌الله گلپایگانی ] جلد 1 صفحه 82 ✅ به همین دلیل روایت فوق حجت نیست. ▫️فإن مخالفتها للإجماع وللنصوص المتقدمة وغيرها من النصوص المستفيضة أو المتواترة الصريحة في جواز المسح ببقية البلل تلزم برفع اليد عنها أو حملها على التقية لموافقتها لمشهور العامة. 📚 مصباح المنهاج [ آیت‌الله حکیم ] جلد 2 صفحه 310 🆔 @javaheralklam

🔹علامه حلی اعلی‌الله‌مقامه‌الشریف استدلال فوق را با عرضه بر علم اصول فقه این گونه نقد میکند: ▫️لا يقال هذا يدل على التخيير لان رفع البأس يفهم منه تجويز المخالفة لأنا نقول نمنع ذلك فإن نفى البأس أعم من ثوبت البأس في نقضه ونفيه ولا دلالة للعام على الخاص بإحدى الدلالات الثلاث على أن دلالة المفهوم إنما يكون حجة على تقدير عدم المنافي للمنطوق فإنه أقوى منه والمنافي ما قدمناه من الأحاديث 📚 منتهی المطلب جلد دوم صفحه‌ی ۶۷ 1⃣ از عبارت «لا بأس» نمی‌توان جواز عمل مخالف را نتیجه گرفت؛ زیرا «نفیِ بأس» صرفاً بیان می‌کند که خودِ این عمل اشکالی ندارد و از آن، جواز ترک آن یا جواز عمل دیگری فهمیده نمی‌شود. 2⃣ افزون بر این، «نفیِ بأس» یک تعبیر عام است و نمی‌توان، آن را بر معنای خاصی مانند جواز شستن پا حمل کرد؛ بنابراین از این تعبیر، به‌تنهایی تخییر میان مسح و غسل ثابت نمی‌شود. 3⃣ حتی اگر کسی بخواهد از این تعبیر، مفهوم تخییر میان مسح و شستن را استفاده کند، این مفهوم در برابر روایات صریحی که بر مسح پا دلالت دارند، حجت نخواهد بود؛ زیرا منطوق از مفهوم قوی‌تر است و روایات صریح بر چنین مفهوم احتمالی مقدم می‌شوند. ✅ با توجه به استدلال بالا واضح میشود که روایت دلالتی بر آنچه مخالفین ادعا میکنند؛ ندارد. 🔹 بیان این نکته در ذیل مطلب فوق خالی از لطف نیست؛ قرار بود در خصوص حمره‌ی مشرقیه بین بنده و نماینده‌ی کانال‌های مخالفین مناظره صورت بگیرد که متاسفانه توسط آنها لغو شود❗️ ⁉️ چرا این مناظره لغو شد ؟! ✔️ چون بنده تاکید داشتم عنوان مناظره باید [ برسی حمره‌ی مشرقیه بر اساس مبانی شیعه ] باشد؛ و قصد داشتم استدلال آنها را بر اساس قواعد اصولی نقد کنم. ❗️و این جماعت هر جا سخن از قواعد عقلی و اصولی باشد قطعا فراری هستند! 👈 فرار از مناظره در باب توحید! 🆔 @javaheralklam

#فقه_الثقلین 6⃣3⃣ ⁉️ آیا از روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام می‌توان شستن پا را اثبات کرد؟ ( ۱۹ ) ▫️بِهَذَا اَلْإِسْنَادِ عَنِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ صَفْوَانَ عَنِ اَلْعَلاَءِ عَنْ مُحَمَّدٍ عَنْ أَحَدِهِمَا عَلَيْهِمَا السَّلاَمُ قَالَ: سَأَلْتُهُ عَنِ اَلْمَسْحِ عَلَی‌ اَلرِّجْلَيْنِ فَقَالَ لاَ بَأْسَ ▪️محمد بن مسلم میگوید از امام معصوم در خصوص مسح بر دو پا پرسیدم؛ حضرت فرمود: «اشکالی ندارد » ⁉️ تقریر استدلال مخالفین به روایت فوق: مخالفین روایت فوق را دال بر جواز شستن پا در وضو میدانند زیرا امام در پاسخ حکم مسح پا فقط فرموده «اشکالی ندارد»، پس معلوم می‌شود شستن پا هم جایز است؛ بنابراین میان مسح و شستن تخییر وجود دارد. ✍ پاسخ در پست بعدی ان‌شاءالله 🆔 @javaheralklam

⁉️ مخالفین به سه روایت فوق استدلال کرده‌اند که در روایات اهل‌بیت علیهم‌السلام، «مسح» گاهی به معنای شستن نیز به کار رفته است؛ بنابراین روایاتی که در آنها درباره پا تعبیر «مسح» آمده، می‌توانند بر شستن حمل شوند!! ❗️حقیقتاً این استدلال بسیار عجیب است!!! ✅ در روایت اول و دوم، امام علیه‌السلام از ریختن مقدار مشخصی آب بر صورت و سپس کشیدن دست بر صورت سخن می‌گوید. تعبیر «مسح» در اینجا به معنای حقیقی خود، یعنی کشیدن دست بر عضو، به کار رفته است؛ نه اینکه «مسح» به معنای «شستن» باشد. ✅ روایت دوم نیز اساساً درباره شخصی است که آب کمی در اختیار دارد و امام علیه‌السلام در مقام بیان وظیفه همان شخص است. 🆔 @javaheralklam