مجله تحلیلی 😷 فرهنگی 😷 خبری آرسکای

خلاصه📒 #کتاب_بینایی اثر #ژوزه_ساراماگو

✍داستان چند سال پس از وقایع رمان کوری اتفاق می‌افتد. در پایتخت کشوری نامعلوم، انتخابات برگزار می‌شود؛ اما اتفاقی عجیب رخ می‌دهد: در دور اول، بیشتر مردم به جای انتخاب یکی از احزاب، رأی سفید می‌دهند. حکومت انتخابات را دوباره برگزار می‌کند، اما این بار تعداد آرای سفید حتی بیشتر می‌شود. دولت از این رفتار مردم خشمگین و وحشت‌زده می‌شود. مسئولان نمی‌توانند بفهمند مردم چرا چنین تصمیمی گرفته‌اند. آن‌ها رأی سفید را نه یک انتخاب سیاسی، بلکه نوعی توطئه علیه حکومت می‌دانند. حکومت برای پیدا کردن عامل این شورش خاموش، پایتخت را ترک می‌کند و حتی شهر را تحت فشار و محاصره قرار می‌دهد. اما مردم بدون رهبر مشخص، بدون انقلاب مسلحانه و بدون خشونت، همچنان بر تصمیم خود باقی می‌مانند. در این میان، پلیس تلاش می‌کند برای این اتفاق یک مقصر پیدا کند. تحقیقات آن‌ها دوباره به حوادث رمان کوری و زنی بازمی‌گردد که در آن زمان تنها فردی بود که بینایی خود را از دست نداد؛ زنی که به «همسر چشم‌پزشک» معروف است. حکومت به تدریج از ترس اینکه این رفتار مردم به شهرهای دیگر سرایت کند، به اقدامات شدیدتری دست می‌زند. مقامات به جای اینکه از خود بپرسند «چرا مردم به ما رأی نمی‌دهند؟»، دنبال این هستند که بفهمند «چه کسی مردم را علیه ما تحریک کرده است؟» اما نکته مهم رمان همین‌جاست: مردم تقریباً هیچ کاری نمی‌کنند؛ فقط رأی می‌دهند یا بهتر بگوییم، رأی سفید می‌دهند. ساراماگو در «بینایی» جامعه‌ای را نشان می‌دهد که مردم ظاهراً آزادی انتخاب دارند، اما وقتی واقعاً تصمیم می‌گیرند از گزینه‌های موجود استفاده نکنند، حکومت دچار وحشت می‌شود. در پایان، فضای داستان بسیار تلخ و سیاسی می‌شود و مشخص نیست چه کسی واقعاً دشمن است و چه کسی قربانی. ساراماگو عمداً مرز میان دموکراسی، قدرت، ترس حکومت و مسئولیت مردم را مبهم می‌کند. حرف اصلی کتاب: گاهی خطرناک‌ترین اعتراض، فریاد و شورش نیست؛ سکوت آگاهانه مردمی است که دیگر حاضر نیستند از میان انتخاب‌های تحمیل‌شده، یکی را انتخاب کنند.

‌#آرسکای @arseky