La La Land

به مو رسید و پاره شد. به سیاهی رسیدیم و چه رنگ های شومی که بالاتر از آن ندیدیم. ماه پشت ابر ماند. هرچه نور را جستیم، چیزی جز تاریکی عایدمان نشد. آخر شب سیه، سپید نشد.

این همه داستان عجیب قبل ما بوده، پس لابد میشه

من نمی‌خواهم تنها تو را از دور دوست داشته باشم، من می‌خواهم آبیِ ظریفِ رگ‌های پشت پلک‌ات را از نزدیک ببینم🌻

سکوتِ لحظه‌ای که تصمیم درست، غمگینت میکنه<<<<

زن، مرد ثروتمند یا پُرآوازه یا حتی شاعر نمی‌خواهد مردی می‌خواهد که اندوه چشم‌هایش را درک کند و آن‌گاه به قلبش اشاره کند و بگوید: «غمت مباد! وطن تو اینجاست...»