ادبیات سئونلر

تبریزیم تبریزیم گوزل تبریزیم... https://t.me/Adabiyyatsevanlar

«حکیمه بلوری» تبریز قوللاریم دولانار بوینونا بیر گون یئنه باش قویارام دیزینه ، تبریز ! حسرتدن، هیجراندان جانا دویموشام دویونجا باخارام گوزونه ، تبریز! بولانیق سولارین آخسین ، دورولسون تزه گونلرینده بوسات قورولسون سهند ، جمالینا بیرده وورولسون بیر غوبار قونماسین اوزونه ، تبریز! گولوستان باغینین سئیرینه گلیم لاله یاماجیندا بیرده دینجه لیم اُوتن گونلریمه یئتیشمز الیم دوشوم هئچ اولماسا ایزینه ، تبریز! آنا تبسسومون آی ایشیغیدیر قولوم قامتینین سارماشیغیدیر شئعریم بو دنیانین یاراشیغیدیر اینجیسی توکه نمز خزینه ، تبریز! سن شاعیر عومرومه ووقار وئریبسن سولوب سارالمایان گولعیذار ویریبسن ائعتیبار وئریبسن، ایلقار وئریبسن هر ایگید اوغلونا ، قیزینا، تبریز https://t.me/Adabiyyatsevanlar

اوستاد «سیدمحمدحسین ناصحی» زلرله‌بولاغی منظومه‌سی‌نین یارادانییدان دا بو توره نده تجلیل اولدو.

دوکتور «مرتضی مجدفر» تورنین آپاریجی سی

«اوستاد کریم مشروطه چی» سونمزین 95 ایلگی تورندن شکیل لر

(اوستاد کریم مشروطه‌چی «سؤنمز»ین آد گونو مراسیمینده ائلدار موغانلی‌نین چیخیشی‌) تهران ۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۱- مدرسه بین‌المللی نیکو) هر سؤزدن اول ساهر ادبی مدنی درنه‌یینه ده اؤز تبریکلرینی دئمه‌یه واخت آییردیقلاری اوچون بو گوزل تدبیری تشکیل ائدن دوستلاردان تشکر ائدیب، اؤز منتدارلیغیمیزی بیلدیریریک. هامیمیزین سئویملیسی و ادبی اجتماعی جمعیتیمیزین اونونلا غرور دویدوغو اوستاد سؤنمز، نه اینکی ادبی درنک‌لریمیزین سئویملیسی، هم ده معاصر آذربایجان ادبی مدنی تاریخیمیزین پارلاق سیمالاریندان بیری، سارسیلماز تمثیلچیسی، وجدانلی اجتماعی شخصیتی، آنا دیلیمیزین و ملی وارلیغیمیزین گؤرکملی وورغونلارینداندی. اوستاد سؤنمز آذربایجان ادبیاتینی زنگینلشدیرن، بؤیوک بیر نسیلده وطن‌پرورلیک و انسان سئورلیک کیمی خاصیتلری بئجه‌رن، سئوگی، محبت، گوزه‌للیک، مردلیک و سؤنمزلیک کیمی انسانی کیفیت‌لری بدیعی لوحه‌لرده جانلاندیران شخصیتلریمیزدن‌یر. بیز امینیک، اوستاد سؤنمزین یاشادیغی شرفلی عؤمور، یاراتدیغی زنگین ادبی خزینه، آنا دیللی ادبیاتیمیزدا قازاندیغی اؤزونه مخصوص مؤوقع و میللی وارلیغیمیزین چیچکلنمه‌سینده صرف ائتدیگی امک، اونو کلاسیک‌لریمیز سیراسیندا، نسیل‌لردن نسیل‌لره و دیل‌لردن – دیل‌لره کئچیره – کئچیره یاشاداجاقدیر. من ساهر ادبی مدنی درنه‌یی عضولری و ایشیق سایتی امکداشلاری آدیندان، شخصیتی‌له، یارادیجیلیقی‌لا و انسانی کیفیتلری‌له فخر ائتدیگیمیز گؤرکملی قلم صاحیبی اوستاد سؤنمزه جان ساغلیغی، داهادا یارادیجیلیقلا بزه‌نمیش عؤمور آرزولاییرام و منتدارلیق حسی ایله سئویملی اوستادیمیزین الینی سیخیر و اونو بو آد گونو موناسیبتیله صمیمیتله تبریک ائدیرم. اومید ائدیرم اوستادین یوز ایللیگینی آذربایجانین دؤیونن اوره‌یی شانلی تبریزده بؤیوک طنطنه ایله قید ائده‌ک. او گونون اومیدیله. ساغ اولون. قایناق:« ایشیق سایتی» https://t.me/Adabiyyatsevanlar

«نادر پاشا»(پاشائی)  قارقالار ییغیشیب گئدیرسیز جوما اؤیله سی پیرلیا_ پیرلیا هارا قارقالار سسیز داریخدیریر قوجامان ارکی آی آلا قارقالار ! قارا قارقالار !   قارقاریزدان آخشام ، سحر داریخیر داش بیتگی ،حیوانلا  بشر داریخیر خیاوان ترله​ییر شهر داریخیر چکدیکجه ادراکی دارا قارقالار   بالا باغین آلا- قارا بولبولو کوسدورور غنچه نی سولدورور گولو گؤزللیک مایاغی شانلی شاه گؤلو گلیبدیر الیزدن زارا قارقالار   آخشام سیزینکی دی، گئجه دوغانین باشقا قوشو  یوخدو نئجه دوغانین! بیزه وئردیگی  پای  اوجا دوغانین قارا قارقالاردی آلا قارقالار   نه اوچون بوراخدیز کسـسگی کندی دولدوز شهرلره اولدوز  افندی باغلادیز بره نی باغلادیز بندی ترلان بوینون بورا- بورا قارقالار   داها بوردان اؤتمور موراد قوشلاری یاغمیر سعادتین گور یاغیشلاری آینا گؤلجوک لرین یاشیل باشلاری نادرین قلبینده یارا قارقالار                                                                  تبریز ۱۳۹۶ https://t.me/Adabiyyatsevanlar

«نادر پاشایی»:شاعیر، یازیچی

این توضیحات را برای آن دادم که وقتی به این شعر بر خورد می‌کنی و مُهر و نشانِ خود را در آن می‌یابی، از این تاریخچه با خبر باشی، تا مبادا مطلب برای تو به صورتِ سوالی درآید. از دریافت اشعارِ آب‌دارِ تو که مرغِ توفان‌صفت سُروده شده باشد، "دنیا" و "مردم" همیشه شادمان خواهند شد. با تجدید سلام‌ها و ارادتِ برادرانه. قربانِ تو - پرویز  P.S: در شعرِ موردِ بحث، مصراعی که از تو مُلهم شده "گیومه" گرفته شده است تا عاریت‌بودن آن روشن گردد و استراقِ ادبی روی نداده باشد. (گرچه این مکالمۀ شعری است و چنین اقتباساتی در مکالمۀ مجاز است). قربانِ تو – پ . * ایرج = نام کوچک زنده‌یاد ایرج اسکندری، نویسنده و دبیر اوّلِ کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران تا پیش‌از انقلاب سال 1357 ** پروین = نام مستعار زنده‌یاد ملک‌تاج محمدی(ملکه- همسرِ زنده‌یاد محمّد پورهرمزان-پوریک)، نویسنده، فعالِ زنان سوسیالیست و همکار در روزنامۀ مردم و مجلّاتِ دنیا و پیکار.  https://t.me/Adabiyyatsevanlar

مارس-آوریل ۱۹۶۹ [نوروز 1348] [متنِ دو کارت‌پُستال نوروزی]   ژاله عزیز را قربان، نوروز ۱۳۴۸ را به تو، رفیق بدیعِ عزیز و به فرزندانِ برومندِ آن دوستانِ مهربان صمیمانه شادباش می‌گوییم و سلامت و سعادت و توفیق در کار و زندگی و تحصیل را برای همۀ شما همۀ ما آرزومندیم. نامۀ محبّت‌آمیز همراه شعرِ زیبا رسید. در مورد شعرِ من، من شعری از خود "کیست که جمهوریِ کار آفرید" را به‌زحمت در خاطر دارم. گویا از آرشیوِ رادیو* است که بیش‌تر "اجرای وظایفِ برنامه‌ای" بود تا اجرای خلّاقیتِ هنری. مقالۀ رفیق بدیع و اشعارِ تو را در شمارۀ آیندۀ "دنیا" چاپ می‌کنیم. عکسِ تو را در مجلۀ آسیا-آفریقا زیارت کردم و توفیقِ بیش‌ترِ تو را، آذر و من از صمیمِ قلب آرزومندیم. قربانِ تو – پرویز * اشاره به رادیو مسکو که طبری در سال‌های اقامت در شوروی برنامه‌سازی و گویندگی می‌کرد.   بدونِ تاریخ خواهرِ عزیزم ژاله را قربان، نوروزِ باستانی را از جانبِ آذر و خود و بچّه‌ها به آن خواهرِ گرامی و بدیعِ عزیز و مهرداد و بیژنِ عزیز از صمیمِ قلب شادباش می‌گویم و در سالِ نو، تن‌درستی و موفّقیت‌های گوناگون را در زندگی و کارِ اجتماعی برای همۀ اعضای آن خانوادۀ ارجمند آرزومندم. اشعارِ ارسالی از خودتان و از رفیقِ افغانی در "دنیا" مورد استفاده قرار گرفت‌ هر دو شعر بسیار دل‌نشین بود. روی همۀ شما را می‌بوسیم – طبری ژاله عزیز را قربان، پس‌از درودهای فراوان به بدیعِ عزیز وبچه‌های زیبای تو بیژیک ‌و مهرداد و به خودِ تو از جانبِ آذر و خود: من به وسیلۀ رفیق مسعود اخگر که قصدِ دیدارِ تو را داشت، نامه‌ای فرستادم متضمّنِ خبر وصولِ دو شعرِ "ای آشنای من" و "تو هستی"، و تشکر از بازیچۀ "گُل‌دختر" که روشنک از دریافتِ آن بسیار خوش‌حال شد و چند روزی سخت مشغول شد. متاسفانه تو رفته بودی و مسعود تو را ندید و نامۀ من هم نرسید و به‌خودِ من بازگردانده شد. در آن نامه پس‌از ستودنِ رمانتیسمِ اجتماعی و محتوای اشعارِ تو اظهارنظر کردم که می‌توان آن‌ها را -اگر اجازه بدهی- چاپ کرد، ولی رفیق ملکه* از قولِ تو اظهار داشت که این اشعار برای چاپ نیست. شعرِ "تو هستی" پاسخ به‌شعرِ "تو نیستی که ببینی" خطابِ‌روشنی داشت به مُشیری، ولی شعرِ "آشنای من" با همۀ آشنای آن، خطاب‌اش نامعلوم و "خط خورده بود". شعر و شاعری این همه احتیاط را برنمی‌تابد. به‌هرجهت باید موضوعِ شعر از شاعرش که آن‌را به این خوبی و مهربانی نگاشته سپاس‌گزار شود. نمی‌دانم شوخی‌های آذرِ ما هنوز نیاز به "آب لیمو" را برای تو باقی گذشته؟ به هر جهت ساعاتِ محدودی که در خدمتِ تو گذشت، به‌قولِ شادروان سیداحمد کسروی "با صد خوشی" برگزارشد؛ و هم‌چنین اُمید است سفر و بازگشتِ همه به شادی و خوبی برگزار شده باشد و تو نزدِ بدیعِ عزیز به سلامت بازگشته باشی، و نیز اُمید است که هم دیدار با اشعارِ تازۀ تو برای چاپ، و هم دیدار با تو و بدیع دور نباشد. با تجدیدِ سلام به همۀ شما از قولِ همۀ ما. پرویز   مسعود اخگر= نام مستعار زنده‌یاد رفعت محمد زاده کؤچری, مترجم و عضو مشاور هیاتِ سیاسی و مسئول شعب کل پژوهش و آموزش حزب که در تابستان 1367 سر به دار شد.  ** ملکه= زنده‌یاد ملک‌تاج محمدی (ملکه- همسرِ زنده‌یاد محمّد پورهرمزان-پوریک)، نویسنده، فعالِ زنان، عضو کمیتۀ مرکزی حزب تودۀ ایران، همکار در روزنامۀ مردم و مجلّاتِ دنیا و پیکار و گویندۀ رادیو پیکِ ایران که در 4 دی 1398 در تهران درگذشت. ۱۰ سپتامبر ۱۹۷۰ [19 شهریور 1349]   ژاله عزیز را قربان، پس‌از درودهای صمیمانه از جانبِ آذر و خود به بدیعِ عزیز و مهرداد و بیژنِ عزیز. چندی پیش رفیق ایرج* شعرِ "تشویش" سُرودۀ تو را به من داد. من آن‌را شعری نَغز با محتوی مثبت و انقلابی یافتم و از رفیق پروین** خواهش‌کردم آن‌را در "مردم" چاپ‌کند. این شعر چاپ شد، [امّا] در موقع تصحیحِ صفحات، رفیق پروین و من توجّه کردیم که شعرِ تو که برای من سَمت و محتوای مثبتِ آن کاملاً روشن بود، ممکن‌است برای خوانندۀ خالی‌الذهنِ "مردم" تولیدِ سوءِتفاهم کند که چه شده، که شاعرۀ توده‌ای ما به تشویش افتاده است که نکند سنگرها را خاکستر فرا گیرد و مرغِ توفان به نَم‌نَمِ باران دل خوش کند. به‌ویژه آن‌که درهمین شماره و درهمان صفحه، مقاله‌ای تحت عنوانِ "ارزیابی وضع کنونی ایران..." چاپ‌شده که می‌توانست عنوانِ شعرِ "تشویش"، خاطرِ خوانندۀ ناوارد را به‌کلّی مشوّش کند. با رفیق ایرج مشورت کردیم، ایشان هم گفتند که رفیق ژاله شعر را برای چاپ نفرستاده، فقط گفت این شعر را به فلانی (یعنی من) بدهید. لذا تصمیم گرفتیم شعر را در روزنامه چاپ نکنیم، ولی اشکالِ دیگری پیدا شد. روزنامه به همین اندازه، مطلب در جایِ خالی‌شده احتیاج داشت و قرارشد من با استفاده از روحِ شعرِ تو، شعری بسُرایم. لذا شعری که در صفحۀ ۸ چاپ شده "طبقِ دستور" به‌وجود آمد.

نامه های «احسان طبری» به «ژاله اصفهانی» بومکتوبلارین موضو لاری تام ادبیات دیر خصوصیله تنقید ادبیات سئونلر بو آچیدان(ادبی تنقید) باخیمیندان  بو نامه لرین هرهفته چهارشنبه گونوبیرینی نشر ائده جک اومود ائدیریک سایین اوخوجولاریمیزا فایدالی اولا. https://t.me/Adabiyyatsevanlar