⚫روان آنالیز⚫

ویلسون: ميخواستم بدونم مايل هستي باهام شام بخوري يا نه؟ ونسا:امشب اينجا دست تنها هستم... ویلسون: مشکلی نیست....بمونه واسه یه وقت دیگه ونسا: همین؟ ونسا: نميخواي پيشنهاد خريد تمام نقاشي هاي اينجا رو بدي تا من بتونم زودتر تعطیل کنم؟....حقيقتش يه نفر قبلاً اين کارو امتحان کرد ویلسون: زني که بشه با پول خريدش هیچ ارزشی نداره.. Marvels Daredevil @ravananalyst

آدمیان موجوداتی نرمخو و مهربان نیستند... که فقط اگر هدف حمله قرار گرفتند از خود دفاع کنند...؛ مقدار هنگفتی پرخاشگری و تمایل به تجاوز در غرایزشان به ودیعه رفته است که باید به حساب گرفته شود. در نتیجه، همنوع خویش را کسی می دانند که نه تنها ممکن است از او یاری بخواهند یا لذت جنسی ببرند، بلکه ممکن است وسوسه شوند که با پرخاش به او حس تجاوزگری خویش را تسکین دهند و نیروی کار وی را بدون اجر و مزد استثمار کنند و بدون رضایتش وسیله ی اطفاء شهوت قرارش دهند و داراییش را بگیرند و به خواری و سرشکستگی اش بیندازند و به رنج و درد دچارش کنند و شکنجه اش دهند و به قتلش برسانند. زیگموند_فروید تمدن_و_ملالتهای_آن @ravananalyst

دوستت دارم آهنگساز : عمر فاروق تنظیم‌کننده : بهنام شهرکی قانون : حنانه سعیدی قانون الکتریک : امیرحسین مختاری ما هم که نباشیم، آهنگ‌ها هستند تا به مانده‌ی درد‌های ما گوش کنند. سازها، دوستت ‌دارم‌های ما را ادامه می‌دهند، کمانچه‌ها، تارها، ویولنسل‌ها...🎼💚 @navayjan

خانه‌تکانیِ «ایران‌خانم» رو به اتمام است؛ ان‌شاءالله بزودی دیگه جمع می‌شه! می‌دونیم خونه‌اش خیلی بزرگه و یه عده حسابی کثافت به بار آوردن، ولی نگران نباشید؛ این‌بار جارو از ریشه می‌کشه. فرداش همه بچه‌هاش جمع می‌شن، جشن می‌گیرن و یه‌بار برای همیشه در رو روی هر بیگانه و هر مهمون ناخونده‌ای می‌بندن.

🌲 تحویل سال ۱۴۰۵ در ایران 💥 🌟 جمعه ۲۹ اسفند ۱۴۰۴ شمسی ساعت ۱۸ و ۱۵ دقیقه و ۵۹ ثانیه

پایان این جنگ را مردم ایران می‌نویسند… «... این جنگ زادهٔ بی‌درایتی خودشان بود؛ جنگی که هیچ‌کجایش نه به خواست ما بود و نه در راستای حقوق ما. آن‌ها برای یک روز دوامِ بیشتر می‌جنگند و ما برای به ارمغان آوردن صلح و آزادی برای چند نسل می‌جنگیم. ما پیروز می‌شویم؛ و این یک پیش‌بینیِ شخصی نیست، بلکه حقیقتی است به گواهِ تاریخ و آنچه بر سر حکومت‌های این‌چنینی آمده است...»

🐚 ادامه‌ی راهنمای روان‌درمانی در جنگ درمانگر می‌تواند به بیمار کمک کند که آنچه را حس می‌کند نام ببرد، میان احساسات مختلف تمایز بگذارد، و تجربه‌ی خود را از حالت آشفته و بی‌شکل، به کلام نزدیک کند. اما بهتر است از فشار برای بینش‌سازی عمیق یا پیوند شتاب‌زده‌ی احساسات با تعارض‌های دیرینه پرهیز شود. ۸) تقدم نگه‌داری هیجانی بر معنا‌بخشی در این شرایط، اصل مهم آن است که نگه‌داری هیجانی بر معنا‌بخشی مقدم است. بیمار پیش از آنکه به فهم عمیق تجربه برسد، نیاز دارد آن را در رابطه‌ای نسبتاً امن تاب بیاورد. وظیفه‌ی درمانگر در وهله‌ی اول این است که هیجان را قابل‌تحمل‌تر کند، آشفتگی را اندکی سازمان دهد، احساس تنهایی روانی را کاهش دهد، و حضور قابل اتکایی را در دل وضعیت ناپایدار حفظ کند.

معنابخشی، اگر قرار باشد رخ دهد، باید به‌تدریج و متناسب با ظرفیت روانی بیمار شکل بگیرد، نه به صورت تحمیلی و زودرس.

۹) مداخلات مراقبتی و حمایتی در صورت لزوم، درمانگر می‌تواند توصیه‌های ساده، روشن و غیرپیچیده‌ی مراقبتی ارائه کند؛ از جمله حفظ تماس با افراد قابل اتکا، رعایت خواب، تغذیه و مصرف منظم داروها تا حد ممکن، محدودکردن مواجهه‌ی مفرط با اخبار آشفته‌کننده، توجه به نیازهای اولیه‌ی جسمی و ایمنی، و استفاده از راه‌های ساده برای آرام‌سازی و زمین‌گیر کردن ذهن در اکنون. این توصیه‌ها باید عملی، متناسب با واقعیت، و بدون لحن آموزشیِ سنگین یا دستوری باشند. ۱۰) حفظ مرزها و چارچوب حتی در شرایط بحران، حفظ مرزهای درمانی ضروری است. اگرچه انعطاف در شیوه‌ی برگزاری لازم است، اما درمانگر باید تا حد ممکن چارچوب را نگه دارد.

توجه به این موارد اهمیت دارد: انتخاب زمان مشخص برای جلسه حفظ کیفیت حرفه‌ای حضور درمانگر توجه به محرمانگی محیط پرهیز از برگزاری جلسه در فضایی که صدای دیگران یا محرک‌های شدید محیطی حضور دارند حفظ وضعیت مناسب نشستن، پوشش، و نحوه‌ی حضور، حتی در جلسه‌ی غیرحضوری

 بحران مجوز بی‌مرزی نیست. اتفاقاً در زمان آشفتگی بیرونی، چارچوب درمانی می‌تواند یکی از معدود عناصر نگه‌دارنده باشد. ۱۱) آنچه بهتر است در این شرایط کمتر انجام شود در شرایط جنگی، بهتر است درمانگر از این موارد تا حد امکان پرهیز کند: - تفسیرهای عمیق و شتاب‌زده - بازکردن تعارض‌های قدیمی بدون امکان پردازش کافی - فشار برای تصمیم‌گیری‌های مهم روانی - اصرار بر ادامه‌ی درمان به هر قیمت - استفاده از جملات کلیشه‌ای، آرمان‌گرایانه یا اطمینان‌بخشِ غیرواقعی - نادیده‌گرفتن واقعیت بیرونی و تقلیل بحران به صرفِ بازنمایی روانی - درمانگر باید جهان واقعی را جدی بگیرد. در جنگ، خطر فقط خیال نیست. 📎 پایان #مانژه #راهنما #جنگ

🐚 راهنما راهنمایی جمع‌وجور برای روان‌درمانی در جنگ کاری از: گروه آموزشی مانژه در شرایط جنگی، تعلیق، ناامنی، گسست در زندگی روزمره و اختلال در تداوم درمان، برگزاری جلسه‌ی روان‌درمانی را از مسیر معمول خارج می‌کند. جلسات حضوری ناممکن می‌شود، ارتباط با خارج از کشور از میان می‌رود، و ابزار در دسترس هم زیر سایه‌ای از بدگمانی و تردید پذیرفته می‌شود- دست‌کم در مواردی. در این وضعیت، آنچه اهمیت دارد اجرای مو به موی الگوی کلاسیک درمان نیست. حفظ پیوستگی درمانی، ایجاد فضای امن روانی، ارزیابی وضعیت بیمار، و نگه‌داشتن رابطه در وضعیتی کمتر معلق بر هر چیزی اولویت می‌یابد. در بسیاری از موارد، امکان پیش‌برد درمان در شکل معمول فراهم نیست. بنابراین جلسه‌ای که در این شرایط برگزار می‌شود، الزاماً جلسه‌ی درمان کلاسیک نیست، بلکه بیشتر تماسی درمانی برای حمایت، تنظیم هیجان، و تداوم دادن به رابطه تا روشن‌تر شدن شرایط است. ۱) اصول کلی جلسه باید با درنظرگرفتن واقعیت بحران، ناایمنی محیط، و محدودیت‌های بیرونی برگزار شود. پس هدف اصلی، حفظ کارکرد درمانی در حد ممکن است، نه پیشبرد درمان به شیوه‌ی معمول. درمانگر باید میان انعطاف‌پذیری و حفظ چارچوب تعادل برقرار کند. در این شرایط، مداخلات حمایتی، نگه‌دارنده و مبتنی بر واقعیت، بر تفسیرهای عمیق و کاوش گسترده اولویت دارند. ۲) هدف جلسه

هدف جلسه در شرایط جنگی می‌تواند شامل این موارد باشد: حفظ حداقلی پیوستگی درمانی فراهم‌کردن فضای امن برای تماس روانی کمک به تنظیم هیجان ارزیابی وضعیت فعلی بیمار و در مواردی تعلیق آگاهانه‌ی رابطه تا زمان مناسب‌تر

در این وضعیت، ورود گسترده به تعارض‌های عمیق، تفسیرهای چندبعدی یا بازکردن موضوعات پیچیده‌ای که امکان پردازش کافی آنها وجود ندارد، معمولاً موجه نیست. ۳) انتخاب شیوه‌ی برگزاری شیوه‌ی برگزاری جلسه باید بر اساس این معیارها انتخاب شود: امکان واقعی دسترسی بیمار پایداری نسبی ارتباط حفظ محرمانگی میزان امنیت و آرامش محیط ترجیح و امکان بیمار پس هر شکل از تماس، فقط زمانی مناسب است که بتواند حداقلی از ارتباط درمانی معنادار و نسبتاً امن را حفظ کند. انعطاف لازم است، اما این انعطاف نباید به ازهم‌پاشیدن چارچوب درمانی بینجامد. ۴) محور اصلی جلسه: اینجا و اکنون در شرایط جنگ، محور اصلی جلسه باید وضعیت فعلی بیمار باشد.

تمرکز اصلی در جنگ بر این است که: اکنون چه بر بیمار می‌گذرد این روزها را چگونه گذرانده است از نظر روانی و جسمی در چه وضعی است اکنون چه چیزی برای او دشوارتر از بقیه است چه منابعی برای تحمل شرایط دارد چه چیزهایی در زندگی او متزلزل یا از دست رفته است.

در بحران، تمرکز بر «اینجا و اکنون» پس‌روی از خط پیش‌رونده‌ی درمان نیست؛ این روی‌کرد، در بسیاری از موارد، درست‌ترین و مسئولانه‌ترین شکل مداخله است. ۵) فضا دادن به تجربه‌ی زیسته‌ی بیمار بیمار باید بتواند تجربه‌ی خود را با زبان خودش بیان کند. درمانگر باید برای بیان تجربه‌هایی چون ترس، بی‌خوابی، نگرانی برای خانواده، خشم، درماندگی، بی‌حسی، سردرگمی، و احساس گناه از زنده‌ماندن، در امان بودن، یا برخورداری بیشتر نسبت به دیگران فضا باز کند. در این مرحله، مهم‌تر از تعبیر و تفسیر، شنیدن، نگه‌داشتن، و کمک به قابل‌بیان‌شدن تجربه است. شتاب‌زدگی در معناگذاری عمیق معمولاً کمکی نمی‌کند و گاه حتی بار بیمار را بیشتر می‌کند. ۶) ارزیابی ایمنی بخش مهمی از جلسه باید به ارزیابی روشن و مستقیم ایمنی اختصاص یابد. این ارزیابی نباید در حد همدلی کلی باقی بماند، بلکه باید مشخص، عملی و مبتنی بر واقعیت باشد.

لازم است درمانگر درباره‌ی موضوعاتی مانند این‌ها پرس‌وجو کند: بیمار اکنون کجاست آیا در معرض خطر مستقیم قرار دارد یا نه وضعیت اعضای خانواده چگونه است آیا به مکان نسبتاً امن دسترسی دارد آیا داروهای لازم در اختیار او هست آیا آب، غذا، برق و امکان ارتباط با دیگران وجود دارد آیا بیمار تنهاست یا شبکه‌ای حداقلی از حمایت در اطراف خود دارد.

 در صورت وجود خطر جدی، درمانگر باید توصیه‌هایی روشن، ساده و عملی متناسب با وضعیت ارائه کند. از ارجاع به اورژانس با پیشنهاد مشورت با روان‌پزشک بیم نکنید اگر تشخیص می‌دهید. ۷) دعوت به بیان احساسات، بدون فشار برای عمق‌بخشی بیان احساسات باید تشویق شود، اما نه با فشار برای رسیدن به لایه‌های عمیق‌تر یا کشف معنای نهایی آنها. در شرایط جنگی، بسیاری از تجربه‌ها هنوز در حال وقوع‌اند و ذهن بیمار بیشتر از آنکه آماده‌ی تحلیل باشد، نیازمند تحمل، نگه‌داری و سازمان‌یابی اولیه است. 📎 ادامه در صفحه‌‌ی دو.... #مانژه #جنگ #راهنما

چرا مُردگان بازمی‌گردند؟ چون درست دفنشان نکردیم! 📚Seminar VII. The Ethics of Psychoanalysis, Jacques Lacan

رهبر سیمپتومِ گروه است ! 📚Bion, W. R. (1961). Experiences in Groups.

وقتى به نقطه اى رسيدى كه نيازى به تحت تاثير قرار دادن هيچ كس نداشتی، آزاديت آغاز مي شود. 💌

اگه نمی تونی خارق العاده باشی، مبهم باش! اگه ندونن به چی می خوای برسی، متوجه نمی شن در رسیدن بهش شکست خوردی... 👤استیو تولتز @ravananalyst 📚

🎥مصاحبه دکتر علی صاحبی با دکترهیز خالق رویکرد ACT 📡 Channel l @closeup_clips

💠ویژگی های شگفت انگیز مغز انسان چیست؟ خطاهای شناختی چطور زندگی ما را تحت تاثیر قرار داده اند؟ آگاهی چطور در مغز شکل می گیرد؟ 🎙آیدین غفاری، دانشجوی پزشکی و رتبه ی ۱ مرحله اول آزمون Brain Bee سال ۱۳۹۶،در این ویدیو از شما دعوت می کند تا با ارسال یک ویدیو ۳ الی ۵ دقیقه ای به زبانی ساده و علمی از علوم شناختی و ایده های نو در این زمینه سخن بگویید. 📡 Channel l @closeup_clips

📢 رسانه braincast افتخار دارد با حضور سیاوش صفاریان‌پور، علاقمندان دنیای شگفت انگیز مغز و شناخت را به شرکت در چالش سخنرانی‌های علمی-ترویجی در علوم شناختی دعوت کند. 🧠 رویداد COG-TALK در نظر دارد با معرفی صحیح علوم شناختی از طریق شناسایی و تشویق محققین و پژوهش‌های برتر، رسم چشم انداز کاربردی علوم شناختی در حوزه‌ی تکنولوژی با رویکرد محصول‌محور، آشنایی جامعه با شاخه‌های مختلف علوم شناختی و بالا بردن روحیه‌ی نشاط بین اساتید و دانشجویان علاقه‌مند به علوم شناختی، گامی را برای بسط، گسترش و پیشرفت این علم در کشور بر دارد. 📡 Channel l @closeup_clips

🔹در شرایط بحران، کودکان نیازمند توجه بیشتری هستند. اما چگونه؟ 📡 Channel l @closeup_clips

نتایج جدیدترین تحقیق روی بیماران کرونا 📡 Channel l @closeup_clips

📡 Channel l @closeup_clips

🔘 آشنایی با زنی که پیشرو هوش مصنوعی بود دهم دسامبر تولد ایدا لاولیس است؛ ریاضیدان و نویسنده‌ای که اگر با چارلز ببیج، نخستین برنامه‌نویس تاریخ همکاری نمی‌کرد، شاید اولین کامپیوتر جهان اختراع نمی‌شد. ایدا نخستین کسی است که به قدرت هوش مصنوعی پی برد و پایه‌ی این علم را گذاشت؛ علمی که پیش‌بینی می‌شود، سرنوشت بشر را عوض کند. هوش مصنوعی اما امروز صنعتی مردانه است و زنان برای فعالیت در آن با موانع مهمی مواجه هستند. 📡 Channel l @closeup_clips