VORTX! saving contents

مشت بزن بکوب محکم به بینی‌ات و، درد زجرآور و زیادش را بخواه بشود اشکی که چشم‌هایت را پر می‌کند می‌چکد و، بشود خونی که جاری می‌شود می‌چکد و، بنشین جلوی غار بگذار خون بچکد روی برف تازه‌ای که انگار فقط برای تو باریده است و، ببین تارآلود که خون و اشک می‌چکند بر برف تازه و، نمی‌شوند نمی‌شوند نمی‌شوند این‌بار هم آن سه قطره‌ای که باید بشوند و بگو بلند، به غار تاریک و صدایی که از خودت بر خودت برمیگردد

Life is a shadow of death

42 ساعت آینده مساعد نیست از هر سفر و تصمیم ضروری و مهم دوری کنید

جبر، سرنوشت همگی حاصل انتخاب خود ما هستتد. در نجوم ودایی متوجه میشیم تمامی متغییر هایی که درحال شکل دادن به جهان ما هستند بازتابی از تصمیمات و اعمال گذشته‌ی ما است.

و در میان آتش البته😁

گاهی در میانه‌ی عبور از تلخ‌ترین روزهای زندگی، حاشیه‌هایی شکل می‌گیرند که همان لحظه چندان معنایی ندارند. اما بعدها، وقتی به عقب نگاه می‌کنیم، می‌بینیم همین لحظه‌های کوچک بودند که ما را تا روشنایی فردا رساندند. امید، همیشه در متن اتفاقات بزرگ متولد نمی‌شود؛ گاهی در ساده‌ترین برخوردها، در یک گفت‌وگو، در یک قطعه موسیقی و یا حتی در سکوت میان دو نت پنهان است #FeelThem

«فراموش نکن... قبلاً مرا دیده‌ای... صدایم را شنیده‌ای... من از هیچ آمدم...

گاهی یک لالایی، فقط برای خواباندن کودک نیست. در بسیاری از فرهنگ‌ها، لالایی نخستین مواجهه‌ی انسان با ترس است؛ ترسی که با صدایی آرام روایت می‌شود تا قابل تحمل شود. مادر، از گرگ، تاریکی، مرگ یا دوری می‌خواند، اما نه برای ترساندن کودک؛ برای آن‌که به او بیاموزد جهان همیشه امن نیست و با این حال، هنوز می‌توان در آغوش خوابید. شاید به همین دلیل است که بسیاری از لالایی‌های کهن، اگر امروز بدون خاطره‌ی کودکی شنیده شوند، بیش از آن‌که آرامش‌بخش باشند، وهم‌آلود و اندوهگین به نظر می‌رسند. Current 93 یکی از تأثیرگذارترین پروژه‌های نئوفولک و آپوکالیپتیک فولک بریتانیاست؛ گروهی که دیوید تبت آن را نه صرفاً برای ساخت موسیقی، بلکه برای جست‌وجوی مرز میان اسطوره، مذهب، رؤیا و ناخودآگاه بنا کرد. اجرای All the Pretty Little Horses بازخوانی یک لالایی قدیمی آمریکایی است؛ اما در دستان Current 93، این ترانه دیگر وعده‌ی خواب نمی‌دهد. هر نت، چیزی از معصومیت را آرام‌آرام پس می‌گیرد و شنونده را میان زیبایی و اضطرابی خاموش معلق نگه می‌دارد؛ جایی که نمی‌دانی در حال شنیدن یک لالایی هستی یا مرثیه‌ای برای پایان کودکی. شاید بعضی موسیقی‌ها را نباید با گوش شنید. باید به خاطر آورد... این‌که روزی، همه‌ی ما با لالایی وارد جهان شدیم؛ بی‌آنکه بدانیم جهان، همیشه آن‌قدرها هم مهربان نیست. 🎵 Current 93 – All the Pretty Little Horses