Far From Dreams🕊️

هر چه گشتیم در این شهر نبود اهلِ دلی که بداند غمِ دلتنگی و تنهاییِ ما

همه آرام گرفتند و از نیمه شب گذشته بود. آنچه به خواب نرفت، چشم من و یاد تو بود.

Some endings don't need words. @farfromdreams🕊️

خسته‌تر از اين‌ها بودم كه بخواهم حرفى بزنم يا توضيح بدهم. لحظه‌هايى در زندگی هست كه هر حرفى، حتى یک كلمه تنها ضربه‌اى دیگر بر ضربه‌هاى مكرر است. تكه‌اى بيشتر بر تكه‌هاى شكسته و آوارى دوباره بر آوارى. گاهی حس ميكنى اگر یک واژه بيشتر حرف بزنى تمام استخوان‌هايى كه با مشقت بند زده ای از هم متلاشى خواهد شد. دلت هیچ نمى خواهد، جز شاهد و همراهى كه تنها در سكوت بر لبه‌ى اين آوارى كه خودت هستى، بنشيند و با تو به اين ويرانى نگاه كند، بدون همدردى‌هاى بى ثمر و حرف‌هاى بيهوده. گفتن اينكه هنوز هم مى‌توانى راه بروى به پرنده‌اى كه دیگر قادر به پرواز نيست، ناشيانه‌ترين شيوه‌ی تسلى دادن است و من آن روز براى سقوطى كه در روح خود احساس مى‌كردم؛ مايل به همدردى هیچ كدام از آن‌ها نبودم.

مدتی هست که دلم تنگ میشه؛ برای آدم‌ها، برای حس‌های قدیمی. اما دیگه دلم نمیخواد برگردم به جایی که روحم زخمی میشه. دلم برای لحظه‌های خوش تنگ میشه، اما یادم میاد که اون لحظه‌های خوش هرگز دوام نداشتن. همیشه آخرشون غمی بود که جانم رو می‌سوزوند. برای همین مثل همیشه، توی غار امنی که برای خودم ساختم می‌مونم. تا زمانی که حس کنم اون بیرون برام امنه و کسی هست که بهم حس امنیت بده.

آن‌کس که تورا آرام کند از آن‌کس که تورا عاشق کند کمیاب‌تر است.

آن‌جا که هیچ نیست؛ به یاد بیاور که دوستت دارم.