Asshole.

I've been lovesick over you for several days now Come on, heal me Tell me, what have you been up to? Miss me, I miss you.

I've been lovesick over you for several days now Come on, heal me Tell me, what have you been up to? Miss me.

راستش غیبتای دوستانه‌م رو معمولا نمیگم، ولی دلم خواست.

نوبت دوست جدیده

آها امیدوارم اگر یکی چیزی دید از من که دوستش نداشت مثل خودم باهام قطع ارتباط همیشگی کنه یا خیلی ازم فاصله بگیره، به جای اینکه مهربون باشه باهام، نمیخوامش.

حالا میتونم به دوستم بگم چرا راجع به من غیبت کردی، اما واقعا خیلی نامفیده که بخوام راجع به چیزی بپرسم که مشخصه کار اشتباهیه و دلیل منطقی نیست براش

و خب دوستم هم آدم الکی‌ای نیست راستش، همچنان دوستش دارم، اما دیگه جایگاه سابق رو نمیتونه برام داشته باشه

که حقیقت هم هست، یه عادت بدشه. ولی اینکه کِی، به کی، و کجا راجع به من غیبت کرده برام مهم تر از خود عمل غیبت کردن بود.

بعدش دوستم دوتا چیز جدا پرسید، یکیش که گفت احساس نمیکنی دوستت چون تنهاست باهات دوسته؟ و دو پرسید تو که انقدر روابط اجتماعیت خوبه چرا انقدر آدمای الکی دور خودت نگه میداری. گفتم نه دوستم همچین آدمی نیست صرفا یه عادت بد داره.

حالا من که متوجه عادت دوستم توی غیبت کردن بودم، ولی واقعا جای دوستم بودم خیلی خجالت میکشیدم اگر تو این موقعیت/جایگاه گیر میکردم :)

(این رو بر اساس این میگفت که من داشتم درمورد یه نفر دیگه ازش راهنمایی میگرفتم و اون میخواست کمکم کنه)

چند دقیقه بعد یه سوال ازم پرسید، بعد گفت مثلا اون‌روز که بهت گفتم فلانی (دوست مشترکمون) یه جوریه، ازش دفاع میکردی پشت سرت حرف زده، بعد نگو آدم شناسی

چند روز پیش با دوستم حرف میزدم بهش میگفتم من آدما رو میشناسم، گفت نمیشناسی، بعدش من اصرار کردم میشناسم اونم اصرار روی مخالفت