سلامت روان

آدام فیلیپس می‌نویسد: اوضاع فرزند تا آنجا مرتب خواهد بود که اوضاع والدینش مرتب باشد. با همین منطق، هرکدام از ما اگر والدین مناسبی داشتیم شاید می‌توانستیم اوضاع مرتبی داشته باشیم. سلامت عقل وجود دارد، اما شاید نه برای ما. @mitranouri_psy

گاهی حقیقت را نمی‌بینیم، نه به این دلیل که شواهدی وجود ندارد؛ بلکه چون پذیرفتن آن برایمان بیش از حد دردناک است. پذیرفتن اینکه رابطه‌ای تمام شده، کسی که دوستش داریم به ما آسیب زده، یا خودمان در شکل‌گیری یک مشکل سهم داشته‌ایم، می‌تواند ترسناک باشد. اما تا وقتی نتوانیم واقعیت را ببینیم، امکان انتخابی متفاوت را هم از خودمان می‌گیریم. @mitranouri_psy

نشخوار فکری گم شدن در بین خاطرات گذشته و ترسهای آینده ست ! یعنی ذهنی که از فکر کردن خسته نمیشود و دلی که آرام نمیگیرد! گاهی یک آغوش امن همان پناهی ست که به ذهن خسته فرصت میدهد از هیاهوی افکار فاصله بگیرد و برای لحظه ای آرامش را به یاد بیاورد @mitranouri_psy

چرا زوج‌ها درباره پول این‌قدر متفاوت فکر می‌کنند؟  چرا چیزی که برای شما «صرفه‌جویی» است، برای همسرتان «خساست» است؟ ممکن است شما و همسرتان هر دو درآمد داشته باشید، هر دو اهل پس‌انداز باشید و حتی درباره مسائل مالی صحبت کنید؛ اما باز هم گاهی بر سر پول اختلاف داشته باشید. چرا؟ چون رابطه ما با پول فقط به میزان درآمد یا دانش مالی مربوط نمی‌شود.  ما در سال‌های کودکی، از خانواده و محیطی که در آن رشد کرده‌ایم، پیام‌های مختلفی درباره پول دریافت می‌کنیم: پول یعنی امنیت. پول یعنی آزادی. پول یعنی قدرت یعنی اعتبار یعنی نفوذ پول باید خرج شود و از زندگی لذت برد. نباید به خاطر پول به کسی وابسته بود. برای روز مبادا باید پول پس انداز داشت و... این باورها در خانواده پایه گزاری می شوند و به‌مرور بخشی از نگرش ما نسبت به پول می‌شوند و بعدتر بدون اینکه متوجه باشیم، وارد زندگی مشترکمان هم می‌شوند. به خاطر همین باورهاست که خرج نکردن پول برای یک نفر «صرفه‌جویی» است، اما برای دیگری «خساست». یا پول خرج کردن «برای تفریح و لذت بردن از زندگی» برای دیگری «بی‌مسئولیتی مالی» تلقی شود. @mitranouri_psy

هر آدمی نیاز به دیده شدن، فهمیده شدن، و قدردانی شدن داره. و وقتی در جایی باشه که اینا رو نگیره، بالاخره یه روز می‌ذاره می‌ره. @mitranouri_psy

آیا بعد از ازدواج، تمام درآمد زن و شوهر باید در یک حساب مشترک باشد؟ پاسخ ساده‌ای برای همه زوج‌ها وجود ندارد. زوجین ممکن است مدل‌های متفاوتی برای مدیریت پول داشته باشند: همه درآمدها و حساب‌ها مشترک باشد؛ یا هرکدام حساب‌های جدا داشته باشند؛ یا بخشی از منابع مالی مشترک و بخشی شخصی باشد. هیچ‌کدام از این مدل‌ها به‌تنهایی نشان‌دهنده سلامت یا ناسالم بودن رابطه نیست. آنچه اهمیت بیشتری دارد، توافق، شفافیت و رضایت هر دو نفر از این سیستم است. این مسئله زمانی می‌تواند به تعارض تبدیل شود که زوجین درباره این موضوع انتظارات متفاوتی داشته باشند و درباره آن گفت‌وگو نکرده باشند. مثلاً: «ما که ازدواج کرده‌ایم، دیگر پول تو و من نداریم.» " غیر خونه کجا مگه پول ات رو میخوای خرج کنی؟" «پولی که من درمی‌آورم، مال خودمه و چرا باید به تو درباره اش توضیح بدهم" "بدهی بالا آوردم که آوردم ، قرض دادم که دادم ، پول خودمه خودم براش چاله می کنم" این جملات می‌توانند نشان‌دهنده انتظارات متفاوتی درباره مرزهای مالی در رابطه باشند. بنابراین در یادگیری سواد مالی زوجی باید بتوانیم میان حریم خصوصی مالی و پنهان‌کاری مالی تفاوت قائل شویم. بدانیم داشتن مقداری پول شخصی می‌تواند بخشی از استقلال فردی باشد؛ اما پنهان کردن بدهی‌های مهم، یا مخفی کردن درآمد قابل توجه یا تصمیم‌های مالی که مؤثر بر زندگی مشترک است، موضوع متفاوت و مهمی است که زن و شوهر باید درباره شان اگاهی و توافق و رضایت پیدا کنند. و باید بتوانیم سیستمی بسازیم که در آن مشارکت مالی و استقلال فردی هردو در تعادل باشند. سلامت باشید و دل‌آرام🌱 @mitranouri_psy

آدم می‌تواند کسی را از دست بدهد و بداند چه کسی را از دست داده، اما نداند دقیقاً چه چیزی را با او از دست داده است. @mitranouri_psy

امیدوارم یه شب پاییزی یهو به خودت بیای و ببینی خیلی از نگرانی‌هات دیگه وجود ندارن... @mitranouri_psy

۱۰ اکتبر روز سلامت روان برای محافظت از سلامت روانتون: ۱. اشکالی نداره بابت مشکلتون صحبت کنین. ۲. اشکالی نداره از یک رابطه‌ی بد بیرون بیایین. ۳. اشکالی نداره «نه» بگین. ۴. اشکالی نداره که برای مدتی کاری انجام ندین. ۵. اشکالی نداره که بخواین مدتی تنها باشین. ۶. اشکالی نداره که نظر خودتون رو تغییر بدین. @mitranouri_psy

ما فقط آنچه را که می‌خواهیم طلب نمی‌کنیم؛ گاهی بیش از خودِ خواسته، می‌خواهیم دیگری خواستنِ ما را به رسمیت بشناسد. @mitranouri_psy

کافیه یک من کافی نیستم تو ذهنت داشته باشی حالا هر چقدر بهت بگن خوبی ، کافی هستی ، بلدی و ... هیچکدوم رو باورت نمیشه و حس میکنی اینایی که شنیدی صرفا یک استثنا بوده و من همچنان همون آدم ناکافی و بدم ! اینجور مواقع کاری که با خودت میکنی سرزنش دائمیه و انکار چیزایی که میتونه خوب بودنت رو اثبات کنه @mitranouri_psy

هر وقت سرتونو رو شونه‌‌ی محبوبتون گذاشتین دلتنگ‌هارو دعا کنید! #محمد_صالح‌علا @mitranouri_psy

برای کسی که دوستون داره خیلی بجنگید؛ ولی برای اینکه دوستون داشته باشه ، اصلا... @mitranouri_psy

بعد از ازدواج بیش از اندازه به یکدیگر نچسبید : مردها و زن‌ها از بی‌تفاوتی متنفرند، اما پس از ازدواج هر دو نفرتان به روابط گذشته و آدمهایی که قبلا می‌شناخته اید نیز نیاز دارید، ماهی یکبار انفرادی برنامه‌ریزی کنید و یک روز تا شب از هم دور باشید، همین دوربودن کوتاه مدت به رابطه شما هیجان می‌دهد. در رابطه با هم، تعادل را رعایت کنید؛ نه آن قدر دور شوید که یکدیگر را نبینید و نه آن قدر نزدیک شوید که حضورتان آزاردهنده  باشد. @mitranouri_psy

*چرا وقتی یک نفر جواب پیام ما رو نمیده آشفته میشیم ؟* از نگاه عصب‌شناسی، وقتی پیام ما بی‌پاسخ می‌ماند، مغز با یک ابهام و فقدان اطلاعات روبه‌رو می‌شود. مغز انسان برای پیش‌بینی و حفظ امنیت، به‌طور مداوم در حال معنا دادن به اتفاقات است؛ بنابراین سکوت طرف مقابل می‌تواند شبکه‌های مرتبط با تهدید، اضطراب و پایش اجتماعی را فعال کند. به‌خصوص اگر آن رابطه برای ما مهم باشد، مغز ممکن است سکوت را به‌عنوان نشانه‌ی طرد، بی‌توجهی یا از دست دادن ارتباط تفسیر کند؛ حتی وقتی واقعاً هیچ‌کدام از این معناها وجود نداشته باشد. در این لحظه، ذهن برای پر کردن «خلأ اطلاعات» شروع به سناریوسازی و نشخوار می‌کند و همین چرخه، آشفتگی را بیشتر می‌کند. گاهی چیزی که ما را مضطرب می‌کند خودِ جواب ندادن نیست؛ بلکه معنایی است که مغز ما در سکوتِ طرف مقابل می‌سازد. @mitranouri_psy