دیالکتیک روشنگری

برای انسان و جامعه‌ی انسانی هرگز چیزی تحمل‌ناپذیرتر از آزادی نبوده است! اما آیا این سنگ‌ها را در این بیابان لخت تفته می‌بینی؟ آن‌ها را به نان مبدل کن و انسان‌ها همچون گوسفندان در پی تو خواهند دوید، سپاسگزار و فرمانبردار، گرچه تا ابد لرزان که مبادا دستت را پس بکشی و نان تو دیگر به آنان نرسد. 📕برادران کارامازوف ▪️فیودور داستایوفسکی @ELDialectico

▪️سیاست زدگی ‎در میان افراد جامعه فهم و تفسیر بسیاری از حوادث ، رویدادها و پدیدارهای اجتماعی پیوسته بر اساس شرایط اجتماعی ، تاریخی و سیاسی ما صورت می گیرد.بنابراین،برای عقل متعارف و فهم عمومی و متداول بسیار طبیعی است که پیوسته از منظر مسائل "اینجایی و اکنونی" به همه ایده ها ، اندیشه ها و رویدادهای فرهنگی ، اجتماعی و اقتصادی بنگرد.اما همین "فهم طبیعی" از امور،یعنی درک همه چیز از منظر "مسائل اینجایی و اکنونی"،به همان اندازه که متداول،عمومی و رایج است،به همان اندازه غیرعلمی و گاه ضدعلمی و نیز بسیار خطرناک است.به بیان ساده تر،درک همهٔ موضوعات ، اندیشه ها ، شخصیت ها و رویدادها صرفاً از منظر مسائل اینجایی و اکنونی ،چیزی نیست جز همان "اسارت در روزمرگی" ، "سیاست زدگی" و "فهم ایدئولوژیک" از همه چیز. ‎تفکر به منزلهٔ کنش سیاسی📕 ‎بیژن عبدالکریمی▪️ @ELDialectico

#اعترافات_اجباری @ELDialectico

زیبایی و تنهایی چونان در هم آمیخته‌اند که می‌توان گفت: تنهایی‌ست که به زیبایی اعتبار می‌بخشد. این تنهایی با شکوه، محصول یک انتخاب خردمندانه است. تنهایی را دلیری می‌باید نه تردید! من شیفته انسان‌هایی هستم که تنهایی‌شان را شناخته‌اند، با او حرف زده‌اند، چای خورده‌اند، در آغوشش گرفته‌ و همچون گنجی گرانبها از آن مراقبت کرده و می‌کنند؛ آنها انسان‌هایی رشد یافته‌اند که در آن‌سوی وابستگی، یعنی "استقلال" ایستاده‌اند و اگر روزی به کسی اجازه ورود به حریم تنهایی‌شان را بدهند، به این دلیل است که او را همچون تنهاییِ خود ارزشمند یافته‌اند و این بدان معناست که او نیز انسان رشدیافتهٔ دیگریست. ▪️عباس کیارستمی درباره تنهایی @ELDialectico

اینجا درست در میانِ تشویشِ همین اتاق در تنگاتنگ کتاب‌های غبار گرفته و چهره‌های فرتوت بر بوم، در پستوی «آری» و «خیرِ» هزاران سایه، نواری از نور کشیده شده است، می‌بینی؟ همین‌جا همین‌جا بود که آن شب تو عریان ایستاده بودی ▪️یانیس ریتسوس @ELDialectico

برای هر فرد به تنهایی سخت دشوار است خود را از نابالغى اى که سرشت دومین او شده است بيرون بکشد. او دیگر آن را دوست هم می دارد، و به راستی از به کارگرفتن فهم خود ناتوان است، زیرا هرگز به وی چنين فرصتى نداده اند. از این رو بسیار اندک اند کسانی که توانسته باشند با پرورانیدن ذهنشان خود را از نابالغی به در آورند و سپس گام های مطمئن بردارند. اما اینکه جماعتی بتواند خود به روشن نگری دست یابد محتمل و اگر آزاد بگذارندش ای بسا قطعی است. زیرا همیشه تنی چند ’’خوداندیش" حتا در میان قیمهای گمارده بر توده - پیدا می شوند که پس از آنکه خود یوغ نابالغی را به کناری انداختند، روح ارج شناسی عقلانی ارزش ها و غایت هستی انسانی را که "خود اندیشیدن" است در پیرامون خویش می پراکنند. برای دستیابی به این روشن نگری به هیچ چیز نیاز نیست مگر آزادی؛ تازه آن هم به کم زیانترین نوع آن، یعنی: آزادی کاربرد عقل خویش در امور همگانی به تمام و کمال. 📕از مدرنيسم تا پست مدرنيسم ▪️لارنس كِهون @ELDialectico

جناب حافظ هم میگویند…. @ELDialectico

📕معرفی کتاب 📕سرچشمه های دانایی و نادانی ▪️کارل ریموند پوپر ▪️ترجمه‌ی عباس باقری این رساله‌ی کوچک، محتوی یکی از مهم‌ترین نظریه‌ها، و بهتر بگوییم محتوی لب‌لباب نظریات فلسفی پوپر در زمینه‌ی شناخت آگاهی و شناخت‌شناسی و ارزش و اعتبار نسبی فرضیه‌ها و تئوری‌های علمی و قابل ردبودن آن‌ها و عدم قاطعیت دانسته‌های بشری است؛ ضمن آن‌که، چون برای سخنرانی تنظیم‌شده به زبانی ساده‌تر از آثار دیگر او و طبعاً سودمندتر برای همگان به نوشته درآمده است. گفت‌وگو درباره‌ی نظریات پوپر، به‌ویژه هنگامی که این نظریه‌ها در زمینه‌ی علوم انسانی به‌کار می‌رود و بر جامعه‌های انسانی انطباق می‌یابد، گسترده و پردامنه است. تا آن‌جا که هیچ اندیشمندی نیست که از کنار حرف‌های او بی‌اعتنا بگذرد و عقایدش را نادیده انگارد و اما برای همگان کمترین سود خواندنِ آثار پوپر، به‌ویژه این کتاب کوچک اما پرمحتوا آمادگی برای «بازاندیشی» و تحمل «دگراندیشی» است. ‌‌‌ @ELDialectico

من خیلی سال است که از چیز دیگری حرف نزده‌م. درست مثل هر کس دیگری توی این مملکت. دیگر یادم رفته از چیزی غیر از بی‌عدالتی، نبود آزادی، فلاکت یا خشونت حرف بزنم. اگر از چیز دیگری حرف بزنم عذاب وجدان می‌گیرم. ذهنم تمام توانش را متمرکز کرده تا هر چیزی درباره‌ی این مسائل می‌شنود حفظ کند. مثلاً من دوست دارم از موسیقی حرف بزنم. اما توی دلم می‌ترسم که مبادا حرفم سطحی باشد. 📕حکومت نظامی ▪️خوسه دونوسو @ELDialectico

کجا هست توی این دنیای بزرگ که من بتوانم بدون ترس، سیری نگاهت بکنم و بروم. بروم، همین طور با خیال صورتت بروم و نفهمم به بیابان رسیده‌ام. و توی بیابان زیر سایه کوچک یک ابر کوچک بنشینم. دیروز که آمدی از کنار قبر حافظ رد شدی، سایه‌ات افتاد روی پله‌های صفه‌ی قبر. وقتی دور شدی، زانو زدم دست کشیدم به جای سایه‌ات. نترس، کسی شک نمی‌کند. سر قبر حافظ زانو زیاد می‌زنند. هر که دیده باشد خیال می‌کند تربت جمع کرده‌ام. ‌ ▪️شهریار مندنی‌پور 📕شرق بنفشه @ELDialectico

برترین خرد آن است که لذت بردن از زمان اکنون را والاترین هدف زندگی قرار دهیم، زیرا این تنها واقعیتی ست که وجود دارد و مابقی چیزی نیست جز بازی های فکر، ولی می شود آن را بزرگترین بی خردی هم نامید زیرا آنچه تنها برای یک لحظه هست و بعد همچون رویایی ناپدید می شود، هرگز به کوششی جانفرسا نمی ارزد. ( صفحه ی ۱۲۳) 📕درمان شوپنهاور ▪️اروین د.یالوم @ELDialectico

📕در باب حکمت زندگی ▪️آرتور شوپنهاور @ELDialectico

تمام کوشش او بیهوده بود. اصلاً نمیدانست چرا دویده، نمیدانست بکجا می‌رود، نه راه پس داشت و نه راه پیش. ایستاد، له‌له میزد، زبان از دهنش بیرون آمده بود. جلو چشمهایش تاریک شده بود. با سر خمیده، بزحمت خودش را از کنار جاده کشید و رفت در یک جوی کنار کشتزار، شکمش را روی ماسه داغ و نمناک گذاشت و با میل غریزی خودش که هیچوقت گول نمیخورد، حس کرد که دیگر از اینجا نمی‌تواند تکان بخورد. سرش گیج میرفت، افکار و احساساتش محو و تیره شده بود، درد شدیدی در شکمش حس میکرد و در چشمهایش روشنایی ناخوشی می‌درخشید. در میان تشنج و پیچ و تاب، دستها و پاهایش کم‌کم بی‌حس میشد، عرق سردی تمام تنش را فرا گرفت، یکنوع خنکی ملایم و مکیفی بود... 📕سگ ولگرد ▪️صادق هدایت @ELDialectico

روزی به خواب تو می‌آیم می‌بینی که من تواَم و تیمارستانی با صد هزار عاشق هستم ابر و حواله‌ی دریا کن و مثل باد گذر کن از شهر پنجره‌های ویران من در تمام پنجره‌ها انتظار تو را می‌کشم.. ▪️رضا براهنی Photo: Umut @ELDialectico

من از عطرِ آهسته‌ی هوا می‌فهمم تو باید تازه‌گی‌ها از اینجا گذشته باشی. گفت‌وگویِ مخفی ماه وُ پرده‌پوشیِ آب هم همین را می‌گویند. دیگر نیازی به دعای دریا نیست گلدان‌ها را آب داده‌ام ظرف‌ها را شسته‌ام خانه را رُفت و رو کرده‌ام دنیا خیلی خوب است، بیا! علامتِ خانه‌بودنِ من همین پنجره‌ی رو به جنوبِ آفتاب است، تا تو نیایی پرده را نخواهم کشید ▪️سیدعلی صالحی Photo: Umut @ELDialectico

پس از این که بساط تظاهرات کنندگان را از خیابان برچیدی یادت باشد هرکه را به ذهنت رسید مقصر اعلام کنی. به هر حال در جریان سرکوب‌ها عده‌ای کشته و زخمی شده‌اند و اپوزیسیون می‌کوشد تو را مقصر اعلام کند. اما پیش‌دستی کن و دیگران را مقصر اعلام کن. به دیکتاتورهای پیش از خودت نگاهی بینداز: شک نکن آن‌ها هم از یک خودآموز برای رسیدن به اوج قدرت استفاده کرده بودند! چرا تو استفاده نکنی؟ لابد می‌پرسی مگر چنین خودآموزی وجود دارد؟ در جوابت می‌گوییم، بله، واقعاً وجود دارد و اتفاقاً الان آن را در دست داری. این کتاب راهنما را بخوان، قول می‌دهیم اگر دستورالعمل‌هایش را خوب بفهمی و خوب اجرا کنی، تو هم طعـم شیـرین قـدرت مطلقـه را خواهی چشید. 📕خودآموز دیکتاتورها ▪️رندال ووده ▪️مترجم: بیژن اشتری @ELDialectico

او استعداد عجیبی برای سکوت داشت میتوانستی ساعت ها کنار او ساکت باشی بی آنکه متوجه شوی چیزی برای گفتن نداری... 📕خداحافظ گاری‌ کوپر ▪️رومن گاری @ELDialectico

سال‌های سال اغنیا و مجیز گویانشان در ستایش کار و زحمت شرافتمندانه قلم فرسایی کرده اند. ساده زیستی را ستوده‌اند و دم از دینی زده‌اند که می‌گوید: "احتمال رفتن فقرا به بهشت بسیار قوی‌تر از اغنیا است؛" و کلاً کوشیده‌اند به کارگران یدی بقبولانند که اصالت خاصی در جابه‌جا کردن ماده در عالم است. ▪️برتراند راسل 📕در ستایش بطالت @ELDialectico

ما اغلب فکر میکنیم که به خاطر عشق است که به کسی وابسته میشویم،در حالی که دلیل وابستگی ما تنفر است،تنفر از تنهایی و ترجیح دادن آن فرد بر تنهایی… 📕عشق و زباله ▪️ایوان کلیما @ELDialectico