HAMIMUSIC

شبِ تاریک است، تنها گلوله‌ها هستند که در دشت سوت می‌کشند، فقط باد است که در سیم‌های تلفن زوزه می‌کشد، ستارگان کم‌سو چشمک می‌زنند... در این شب تار، عشق من، می‌دانم که تو بیداری، و در کنار گهواره‌ی کودک، پنهانی اشک از چشمانت پاک می‌کنی. چقدر عمق نگاه مهربانت را دوست دارم، چقدر دلم می‌خواهد لبانم را بر آن‌ها بفشارم! این شب تار ما را از هم جدا کرده، عشق من، و دشت تیره و ناآرام میان ما قرار گرفته. به تو ایمان دارم، به تو، ای عزیز دل، این ایمان مرا از گلوله‌ها در این شب تار محافظت کرده... در دلِ نبردی مرگبار، آرامم، آسوده‌ام، چون می‌دانم که تو، با عشق، به استقبالم خواهی آمد، هرچه پیش آید. مرگ هراس‌انگیز نیست، ما بارها در دشت با آن روبه‌رو شده‌ایم... و اکنون نیز بار دیگر سایه‌اش بر سرم افتاده، اما تو، بی‌خواب، کنار گهواره در انتظار بازگشتم نشسته‌ای، و همین است که می‌دانم هیچ اتفاقی برایم نخواهد افتاد!

RIP