Sound of atoos🎤

مرا ببوس دلداده‌ی زیبا، درخت من، بلند میان شاخسار تو با پیشانیِ عور پیش ماه می‌خوابم، دفن در بالهام.‌ —یوهانس بوبروسکی، ترجمه‌ی بیژن الهی نقاشی اثر لئون دی اسمت 1911 @Atmjtrack

مرا ببوس دلداده‌ی زیبا، درخت من، بلند میان شاخسار تو با پیشانیِ عور پیش ماه می‌خوابم، دفن در بالهام.‌ —یوهانس بوبروسکی، ترجمه‌ی بیژن الهی @Atmjtrack

عالم به نخ نازکی بند است، و آن نخ روان انسان است. امروزه بلایای طبیعی ما را تهدید نمی کند؛ خطر بزرگ مائیم. #کارل_گوستاو_یونگ @atmjtrack

‏«رویا چه دراز می‌شود و می‌رسد به جاده‌یی که میانِ کوه پیچیده؛ آن‌گاه خش و خش علف‌هاست در سراشیبی..» #بیژن_الهی 🕊 @atmjtrack

اگه از خیانت میترسیم نباید خائن باشیم. اگه رفیق های خوب میخوایم، باید رفیق های خوبی باشیم. اگه نمیخوایم پشت سرمون حرف بزنن، نباید پشت سر کسی حرف بزنیم. اگه نمیخوایم تنها بمونیم، نباید نقشه ی طرد کردن همه رو بکشیم. بهرحال هر عملی یه عکس العملی داره. @atmjtrack

دلداده‌ی زیبا، درخت من، بلند میان شاخسار تو با پیشانیِ عور پیش ماه می‌خوابم، دفن در بالهام.‌ —یوهانس بوبروسکی، ترجمه‌ی بیژن الهی @atmjtrack

«تو همه‌چيزی. می‌دونی که همه‌چيزی؟ تو، مادری...خواهری...عاشقی...دوستی... فرشته‌ای...شيطانی...زمينی...خونه‌ای. آره تو خونه‌ای.» فیلمِ زندگی شیرین ۱۹۶۰ / نویسنده؛ فدیریکو فلینی @atmjtrack

آیا زن تنها چیزی نیست که برای ما از بهشت بجا مانده است؟ @atmjtrack

چقدر پای قول‌هایی که دادی موندی؟

احساسات‌ِ ما در قبال «بسیاری» چیزها (موقعیت‌ها، رفتارها، اشخاص...) برای‌مان «تقریباً» روشن است. اما چیزهایی هم هست که، هرچه فکر می‌کنیم، تکلیف‌مان با آن‌ها روشن نیست: انگار از خلالِ مه غلیظی به آن‌‌ها چشم دوخته‌ایم. این «ابهام» که غالباً آزاردهنده است، گاهی آموزنده هم‌ هست: یعنی از یک ناسازگاری، یک درگیری، یک پیچیدگی در درون‌مان پرده برمی‌دارد: «ابهام در احساسات‌»مان، اندکی «وضوح در دانایی»مان به بار می‌آورد: انگار از «ناکجا» راه می‌افتیم و به «جا»یی می‌رسیم: به جایی روشن برای بیتوته، برای اندیشیدن. @atmjtrack

بر زندگی نشسته ام ، مثل سوارکاری ناشی براسب . این را که همین حالا پایین نمی افتم، فقط به نجابت اسب مدیونم. @atmjtrack