FOCUS

ترکیه از سال ۲۰۱۶ یعنی تقریبا همان سالی که فاجعه بنزینی در ایران رخ داد استاندراد یورو ۶ را برای همه خودروهای تولیدی اجباری کرد. این کار ۱۵% از مصرف خودروها کاست. از همین سال حکمرانی این کشور به شکل به شدت سختگیرانه ای خودروهای پرمصرف، آلاینده و دارای نقص موتور را از سیکل عبور و مرور شهری حذف کرد؛ نرخ مردود شدن خودروها در برخی سالها ۲۰% بوده است! خودروهای بالای ۲۰ سال سن در بسیاری از شهرها محدودیت تردد پیدا کردند و چنان نرخی برای بیمه و مالیات آنها در نظر گرفته شد که راهی جز خروج تدریجی این خودروها وجود نداشت بحمدالله بدلیل نرخ مسافرت ایرانی ها به ترکیه این موضوع قابل شهادت است که تا چه میزان بازار خودرو در این کشور رقابتی است.برندهای اروپایی، ژاپنی و کره ای با مصرف سوخت حدود ۵ لیتر غالب جمعیت خودروهای شهری را تشکیل می دهد؛ مالیات خودروهای هیبریدی تقریبا نصف و هزینه های بیمه، مالیات، و تعویض پلاک آنها به شدت پایین است؛ خودروهای برقی بیشتر! ما چه کردیم؟ با عنوان دهن پٌر کن تولید ملی پرمصرف ترین خودرهای جهان را ساختیم؛ میانگین سن ناوگان خودرو در ایران ۲۰ سال است! و سهم خودروهای هیبریدی و برقی کمتر از ۱%! آخرین هنرنمایی ما این بوده که تعرفه واردات این خودروها را بیشتر کرده ایم! معاینه فنی عملا راهی برای درآمدزایی شده و نرخ مردود شدن واقعی کمتر از ۳% در خودروهای فرسوده و پرمصرف ایرانی این موضوع را تایید می کند. بیش از ۴ میلیون خودروی فرسوده در شهرها تردد می کنند که هر یک بیش از ۱۵ لیتر در ۱۰۰ کیلومتر مصرف می کنند و هیچ محدودیت جدی برای تردد آنها وجود ندارد. در مورد زامیاد زیبای آبی صحبت نمی کنیم! در نهایت جمع همه این هنرمندیها تبدیل شده به ۱۱ برابر شده مصرف بنزین خودروی افتخارآمیز و اشتغال آفرین ایرانی نسبت به خودروی ترکیه ای! بد نیست ! هنوز جا دارد! سهم حمل و نقل عمومی در سفرهای شهری در ترکیه حدود ۴۰% است. طول خط مترو بیش از ۸۰۰ کیلومتر در ۱۶ شهر این مملکت است و بدلیل توسعه یافتگی فاصله خانه تا محل کار ۶ کیلومتر و میانگین سفر روزانه بین ۳۰ تا ۴۰ دقیقه. در طول چند سال گذشته طول خط متروی استانبول از ۴۵ کیلومتر به ۳۵۰ کیلومتر رسید و همین یک اقدام ۱۸% در کاهش مصرف سوخت تاثیر داشت. خطوط اتوبوسرانی مدرن در شهرهای بزرگ مسئولیت اصلی حمل و نقل عمومی را بعهده دارند و سیاستهای شهرسازی مدرن فاصله سفرهای شهری را کوتاه کرده است ما چه کردیم؟ کدامیک از سیاستهای شهرسازی ما با چنین رویکردی انطباق داشت؛ سهم حمل و نقل عمومی در ایران آن هم با کیفیتی مثال زدنی کمتر از ۱۵% است و طول خطوط مترو در کل شهرهای ایران به ۳۰۰ کیلومتر نمی رسد. بدلیل توسعه نیافتگی شهری فاصله خانه تا محل کار ۲۰ کیلومتر و ترافیک در شهرهای بزرگ رسما خیابانها را به پارکینگ تبدیل کرده است. بد نیست ! هنوز جا دارد! میانگین سرعت رانندگی شهری در ترکیه حدود ۴۰ کیلومتر و در ایران بدلیل ترافیک وحشتناک ۲۰ کیلومتر است. شتابگیری و ترمزگیری مستمر و فرسوده تر کردن خودروها به همین دلیل مصرف سوخت در ایران را ۳۰% بیشتر کرده و برآیند همه این هنرنمایی ها موجب ۷.۵ برابر شدن مصرف بنزین ایرانی نسبت به ترکیه ای شده است یک بنده خدایی پیدا نمیشود بپرسد سال ۹۸ که نرخ بنزین را بالا بردید تا امروز کدامیک از این سیاستها را انجام دادید؟ هنوز قسمتهای جذاب ماجرا مانده است! به لطف سیاستهای جذابی که داشته ایم افتخار پرحجم ترین میزان قاچاق معکوس بنزین در کره خاکی را یدک می کشیم. قاچاق بنزین از ایران به عراق ۱۰ برابر سود، به پاکستان ۱۵ برابر و به همین کشور ترکیه ۱۵۰ برابر سود دارد! یعنی بعید نیست همین بنزین ترکی در واقع بنزین ایرانی باشد!بنزین شیرین ایرانی ۳۱۲ هزار میلیارد تومان در سال برای قاچاقچی عزیزمان سود، ۱۳۷ هزار میلیارد تومان برای دولت مهربان زیان و ۳۰ هزار میلیارد تومان برای صنعت پالایشی ما خسران ایجاد می کند که البته این اعداد را با توجه به تغییر نرخ دقیقه ای دلار باید در پایان همین متن بروزرسانی کرد! کشورمان ایران طی ۲۰ سال گذشته ۱۰ میلیون میلیارد تومان ثروت خود را فقط از طریق قاچاق بنزین از دست داده است.با این عدد می شد ۲۰ پالایشگاه ساخت. ما با ۳ پالایشگاه دیگر می توانستیم میزان کسری بنزین امروز را برطرف کنیم و بدون شک با ۲۰ پالایشگاه به بزرگترین صادرکننده بنزین کره زمین تبدیل می شدیم!

آنها چندین نمونه از Claude را به‌طور هم‌زمان اجرا می‌کردند: یکی برای نوشتن کد، دیگری برای تحقیق و دیگری برای بازبینی؛ تا نرم‌افزار هدایت و کنترل یک راکت هدایت‌شونده تاکتیکی، یک موشک بالستیک با برد بیش از ۲ هزار کیلومتر و گونه‌ای از وسیله سرشیپَر هایپرسونیک موسوم به «R2000» را توسعه دهند. وظایف مشخص شامل این موارد بود: • یکپارچه‌سازی یک سامانه خلبان خودکار متن‌باز با یک رایانه پروازی در حد سخت‌افزار یک گوشی هوشمند؛ • نوشتن نرم‌افزارهای ناوبری و کنترل؛ • اجرای شبیه‌سازی‌های مسیر پرواز با شش درجه آزادی؛ • و استفاده از یادگیری تقویتی برای تنظیم الگوریتم‌های کنترل پرواز. آنها در نهایت همه این موارد را در قالب یک فایل اجرایی مستقل و آفلاین گردآوری کردند تا بتوانند بدون دسترسی به Claude نیز به کار خود ادامه دهند. آنها حتی یک راکت هدایت‌شونده را در یمن آزمایش کردند. به نظر می‌رسد آزمایش شکست خورده باشد. اما ظرف چند ساعت، دوباره به Claude بازگشتند و برای تحلیل پساآزمایشِ علت شکست، داده‌های تله‌متری را بررسی کردند. سازوکارهای حفاظتی Anthropic بسیاری از درخواست‌ها را مسدود کرد، اما این افراد با پنهان کردن کاربرد نهایی، تقسیم کار میان جلسات متعدد و استفاده از روش‌های دور زدن دیگر، از این محدودیت‌ها عبور کردند. حساب‌های مرتبط مسدود شدند. Anthropic می‌گوید هیچ مدرکی وجود ندارد که نشان دهد آنها موفق به عملیاتی‌کردن یک سلاح شده‌اند؛ اما آنها پیشاپیش یک مجموعه ابزار آفلاین در اختیار داشتند که دیگر برای ادامه کار به کلاود نیاز نداشت. این مورد یکی از شش پرونده مربوط به تسلیحات متعارف در این گزارش است: سه مورد در چین، دو مورد در روسیه و یک مورد در یمن. گزارش همچنین به عملیات سایبری، کارزارهای نفوذ و اثرگذاری، یک سامانه نظارت گسترده مرتبط با مالی، تلاش‌های سوءاستفاده زیستی، و تقطیر غیرقانونی Claude در آزمایشگاه‌های چینی پرداخته است.

🚨 دیتابیسی که ادعا میشه مربوط به کاربران JumpJump VPN هست، توی یکی از فروم‌های دارک‌وب منتشر شده. فردی با شناسه leakhunter ادعا کرده این دیتابیس فقط یه سری اطلاعات معمولی کاربران نیست و موارد حساس‌تری مثل اطلاعات پرداخت، اطلاعات کارت بانکی، تراکنش‌ها، موجودی، لاگ فعالیت کاربران و اطلاعات دستگاه‌ها رو هم شامل میشه. من چندتا از فروم‌هایی که می‌شناختم رو بررسی کردم، ولی چیزی با این مشخصات پیدا نکردم. از طرفی مشخص نیست این اسکرین‌شات دقیقاً مربوط به کدوم فرومه؛ بنابراین فعلاً با این خبر با احتیاط برخورد می‌کنیم و نمی‌تونیم صحتش رو تأیید کنیم. اما خب... ، چیزی از مشکلات و ابهامات JumpJump VPN کم نمی‌کنه چندتا مورد مهم: ❌ شفافیت فنی پایینه مشخص نیست دقیقاً از چه پروتکلی استفاده می‌کنه، چه روش رمزگذاری‌ای داره و زیرساخت اتصالش بر چه تکنولوژی‌ای بنا شده. ❌ کنترل زیادی دست کاربر نیست کاربر امکان تنظیم پروتکل‌ها و بخش زیادی از تنظیمات اتصال رو نداره؛ چیزی که برای یک VPN با تمرکز روی حریم خصوصی چندان جالب نیست. ❌ در تست‌های مختلف، عملکرد خوبی مقابل فایروال چین نداشته احتمالاً یکی از دلایلش نبود قابلیت‌های مناسب مبهم‌سازی (Obfuscation) یا محدود بودن تنظیمات اتصال باشه. ( بنابراین بنظر میاد برای کاربر ایرانی منتشر شده ) 🔎 اما سؤال مهم‌تر: مالک JumpJump VPN کیه؟ طبق اطلاعاتی که منتشر شده، Son Bodyworks در سنگاپور مالک JumpJumpVPN معرفی شده؛ شرکتی که حوزه اصلی فعالیتش تعمیر و نگهداری وسایل نقلیه موتوریه و توسعه اپلیکیشن رو به‌عنوان یکی از فعالیت‌های فرعی خودش ثبت کرده.!!!!! خصوصاً برای کاربری که VPN رو برای حفظ حریم خصوصی و دور زدن فیلترینگ استفاده می‌کنه، این حجم از ابهام اصلاً چیز خوبی نیست. 🔴 فعلاً درباره نشت اطلاعات: نه رد میشه نه تایید ولی درباره شفافیت و سابقه فنی سرویس: جای سؤال زیاده