دکتر فریبا بشر دوست

🔺تاثیرات اعتیاد رفتاری برسلول های مغز انسان 🔻 ▫️اعتیاد رفتاری به چه معنایی است؟ https://t.me/DrBashardoost

✳ابزار لازم برای دستیابی به آرزوها چیست؟ رهایی عاطفی، دروازه رسیدن به رویاها و آرزوها و هدف جنگجوی درون ماست. رهایی عاطفی، یعنی مسولیت پذیر و قابل اعتماد بودن. برای اینکه به خودمان اجازه بدهیم که بتوانیم از کنار تجربیاتمان عبور کنیم نه اینکه در چنگال آنها گرفتار شویم، باید ببینیم چه نقشی در رویدادها، تجربیات و شرایط زندگیمان داشته ایم. 🌕وقتی مسولیت اعمال خود را بپذیریم، بصیرتی روشن و شفاف به ما ارزانی میگردد که از طریق آن خواهیم دید تجاربی که در طول زندگی پشت سر گذاشته ایم تا چه حد به رشد وتکامل ما کمک کرده اند. برای اینکه رهایی عاطفی را تجربه کنیم باید زخمهای گذشته را بپذیریم، خود را تسلیم آن ها کنیم و رهایشان نماییم. 🌵این قانون از ما میخواهد مسئولیت زندگی هایمان را به عهده بگیریم و سپس با ملاطفت و به آسانی بهانه ها استدلالها توجیه ها و حق به جانب بودن ها را رها کنیم. اما این به این معنا نیست که یکباره نسبت به تاثیری که دیگران روی ما به جای گذاشته اند کور و کرو لال شویم. جهان هستی و خداوند خود به حساب آنها رسیدگی خواهد کرد. 🔶️اما مسئولیت پذیری به ما اطمینان میدهد قدرتی که از دست داده ایم و نیز آزادی خود را برای پرواز دوباره به دست آوریم بدون اینکه باورهای قدیمی یا سایر افراد سد راهمان شوند. ✍دبی فورد 📚شجاعت https://t.me/DrBashardoost

https://instagram.com/kauvianclinic?utm_medium=copy_link ادرس ما در اینستاگرام

@drbashardoost ❤️ فضایی از آنِ خودم ✍️ #فردین_علیخواه کاربری در سایت معروف کورا (که در آن می‌توان سوال نوشت و از دیگران پاسخ گرفت) پرسیده است: «چگونه می‌توانم به والدینم بگویم که گاهی اوقات نیاز به فضا دارم و می‌خواهم تنها باشم بدون آنکه فکر کنند من علاقه‌ای به بودن در کنارشان به عنوان یک خانواده ندارم؟» شاید پرسش این کاربر پرسشی اساسی برای بسیاری از افراد باشد. موضوع این نوشته کلمۀ «فضا» است که در سؤال آن کاربر مطرح شده است. شاید در نگاه نخست فضا مفهومی اجتماعی به نظر نیاید ولی جالب است بدانیم که در قرن بیستم به تدریج شاخه‌های مختلف علوم اجتماعی، از مطالعات شهری گرفته تا مطالعات خانواده به این مفهوم اقبال نشان دادند. در این دست از مطالعات، به فضا هم در برداشتی انتزاعی و نظری، و هم در برداشتی عینی و عملی توجه شد. منظور آنکه برای مثال در بحث از خانواده، فضا هم به «فاصله فیزیکی» اشاره دارد و هم برخورداری از «خلوت و حریمی شخصی» به معنای اجتماعی آن. در واقع فضا هم امری عینی و هم امری ذهنی است. @drbashardoost در طول قرن بیستم، با تغییرات و تحولات اجتماعی و فکری نظیر فردگرایی که در آن توجه به نیازها و خواسته‌های فردی تبدیل به ارزشی اجتماعی گشت زمینه‌های اهمیت یافتن مفاهیمی مانند فضا نیز بیشتر شد. برای مثال به تدریج در خانواده هسته‌ای هر عضو خانواده(تک‌تک کودکان و والدین) در عمل صاحب فضایی(اتاق) از آنِ خود شدند. ولی مطالبۀ فضا از دیگران در این سطح باقی نماند. به بیان روشن‌تر، درخواست فضا در برداشتی مکانی(داشتن کُنج یا اتاق مخصوص به خود) به سایر قلمروها مانند تعاملات و روابط نیز تسری یافت. هر کدام از اعضای خانواده از دیگری انتظار داشت که داشتن فضا را برای طرف مقابل به رسمیت بشناسد، به این معنا که برای مثال زوج‌ها زمان‌هایی مختص خودشان داشته باشند و به حریم شخصی و خلوت فردی همدیگر احترام بگذارند. در این زمان‌های اختصاصی، کسی کاری به کار دیگری نداشته باشد و در دنیای خودساخته خودشان غرق باشند و زمان را آنگونه سپری کنند که دل‌شان می‌خواهد. این یعنی به شکلی ناب و اصیل مال خودشان باشند، پدیده‌ای که در اعصار پیشین حتی تصور آن دور از ذهن بود. فضا در اینجا کارکردی نمادین می‌یابد و نوعی مقابله با قدرت یکسان‌ساز خانواده علیه فردیت می‌شود. هدف آن است که «من» در «ما» استحاله نشود. «من» بتواند در مواقعی از «ما» مرخصی بگیرد و حق جدایی موقت داشته باشد. باید توجه داشت که برداشت از فضا در معنای «داشتن خلوت فردی» چنین نیست که فرد لزوما زمان خود را به تنهایی سپری کند. او ممکن است به سراغ دورهمی‌های دوستانه برود، ممکن است در شهر بی‌هدف پرسه‌زنی کند، ممکن است با دوستانش به سفر برود، حتی به تنهایی به تماشای یک فیلم خوب بنشیند یا کتابی خوب بخواند. او می‌خواهد زمانی از آنِ خودش داشته باشد، فقط خودش! @drbashardoost داشتن فضایی از آنِ خود در جامعۀ ایرانی پیچیدگی‌ها و چالش‌های خاص خودش را دارد. از طرفی بی‌اعتمادی فزاینده باعث شده است تا همسران به‌آسانی با به رسمیت‌شناختن فضا برای دیگری کنار نیایند. دوم آنکه وقتی زنان نقش مادری بر عهده می‌گیرند گویی داشتن فضایی از آنِ خود امری ظالمانه و قساوت‌آمیز است. هر زنی که مادر می‌شود باید با داشتن خلوتی ناب برای خود خداحافظی کند. نکتۀ سوم آنکه ما اغلب داشتن فضا در معنای مکانی آنرا به رسمیت شناخته‌ایم ولی در معنای اجتماعی آنرا نه. برای مثال فرزندان‌مان اتاق اختصاصی دارند ولی هر زمان دلمان بخواهد بی‌اطلاع وارد اتاق آنان می‌شویم. زنان گذراندن زمان با دوست یا دوستان را برای همسر به رسمیت شناخته‌اند ولی مدام نظارت خود را از طریق تلفن اعلام می کنند اینکه «حواسم بهت هست»، حتی فرزندان «عصر دیجیتال» نیز از درک «فضایی از آنِ خود» برای والدین‌شان ناتوان‌اند. چرا که اغلب در چنین مواقعی مدام با والدین تماس می‌گیرند تا با کمک آنان جوراب یا شیشۀ مربا را پیدا کنند، گویی آنان مدام می‌خواهند به یاد والدین‌شان بیندازند که «حواست باشه تو مادر یا پدر هستی». فضا مانند سایر مفاهیم اجتماعی لایه‌لایه و پیچیده است. پذیرفتن فضا برای دیگری نیازمند نوعی جهان‌بینی و نگرش باز است. به‌راستی هر کدام از ما چقدر از به رسمیت‌شناختن فضا در معنای مکانی آن فراتر رفته‌ایم و به معنای اجتماعی آن نزدیک شده‌ایم؟ اینکه« هر کس در مواقعی نیاز به فضا دارد و می‌خواهد لحظه‌هایی مختصِ خودش داشته باشد» سخن پایانی آنکه به رسمیت‌شناختن فضا برای دیگری لطف نیست بلکه این، حق دیگری است. @drbashardoost

چگونه از خود و دیگران در برابر سوگ مقاومت کنیم ؟؟؟ https://t.me/DrBashardoost

من و اضطراب اجتماعی https://t.me/DrBashardoost

❤️دکتر سرگلزایی: انسانیت، یک بالفعل نیست، یک بالقوه است، یک آرمان و اتوپیاست، و همچون همۀ آرمانشهرها غیر قابل تحقق است، ولی «شاید» ما را یک گام جلوتر ببرد. سرسبز باشید. @drbashardoost

ژرفترین و حیرت آمیزترین اسرار مغز https://t.me/DrBashardoost

🎥آیا شما عادت دارید چند کار را همزمان انجام دهید؟ 👨‍🏫دکتر انسیه قاسمیان شیروان، پژوهشگر دکتری موسسه لایب‌نیتز آلمان https://t.me/DrBashardoost

❤️ اینجا و حالا, نه انجا و آنموقع! @drbashardoost

❤️@drbashardoost

https://instagram.com/kauvianclinic?utm_medium=copy_link ادرس ما در اینستاگرام

🖤 پرویز کردوانی "پدر کویر شناسی ایران " درگذشت. @drbashardoost

شاید در دنیا هیچ صفتی به اندازه خودخواهی مورد سوء تفاهم قرار نگرفته باشد: کلمه «خودخواهی» در اصل به معنای دوست داشتن خویش است. در این واژه، خواستن خود یعنی مهر ورزیدن به خود، خود را عزیز داشتن و در پی سود و صلاح خویش بودن. اما «خودخواه بودن» به تدریج، معانی منفی اعم از «بی توجهی به خواست دیگران»، «تحمیل عقیده به سایرین» و رفتارهای غلطی از این دست را به خود گرفته است.   بله، خودخواهی چیز بسیار خوبی است، این ماییم که بلد نیستیم چطور خودخواهی کنیم. اگر خودخواهی بلد بودیم بجای اینکه در کار دیگری سرک بکشیم همه تلاش مان را روی رشد و آسایش خودمان متمرکز می کردیم. اگر خودخواهی بلد بودیم بجای اینکه برای انجام هر کاری منتظر تشکر و پاداش باشیم آن کار را برای دل خود و وجدان خودمان انجام می دادیم و اهمیتی به درک کردن یا نکردن دیگران نمی‌دادیم. اگر خودخواه بودیم بجای اینکه با کینه توزی به دیگران، به خود آسیب بزنیم به سلامت و شادی خود فکر می کردیم. اگر خودخواه بودیم بجای اینکه همه‌اش به حرف این و آن فکر کنیم با عقل و منطق خودمان تصمیم می‌گرفتیم.   اگر خودخواه بودیم برای اینکه این و آن خوششان بیاید هزار جور بلا بر سر قیافه و بدن و سلامتی خود نمی‌آوردیم. اگر خودخواه بودیم به طرف مقابل‌مان به قدر ارزشش احترام نمی‌گذاشتیم، به اندازه ارزش خودمان احترام می‌گذاشتیم. اگر خودخواه بودیم بجای سعی در پایین کشیدن دیگری، تلاش می‌کردیم خودمان را بالا بکشیم. اگر خودخواه بودیم با هر کس مثل خودش رفتار نمی‌کردیم، بلکه طبق فهم و اخلاقیات خودمان رفتار می‌کردیم. خودخواهی چیز بدی نیست. ماییم که بلد نیستیم چگونه خودخواهی کنیم.   https://t.me/DrBashardoost

✅ داشتن یک شنونده خوب سلامت مغز شما را بهبود می‌بخشد محققان دریافتند، داشتن کسی که به شما گوش دهد، در زمانی که نیاز دارید با فردی صحبت کنید، منجر به تاب‌آوری شناختی بیشتر در فرد می‌شود. این مطالعه جدید همچنین نشان می‌دهد که داشتن تعامل اجتماعی در بزرگسالان و با وجود پیری مغز، می‌تواند از کاهش توانمندی شناختی (زوال شناختی) جلوگیری کند. منبع: Joel Salinas et al. Association of Social Support With Brain Volume and Cognition. JAMA Netw Open, 2021 DOI: 10.1001/jamanetworkopen.2021.21122 https://t.me/DrBashardoost

https://instagram.com/kauvianclinic?utm_medium=copy_link ادرس ما در اینستاگرام