چراغبان

یه سکانس از فیلم بید و باد به نویسندگی محمدعلی طالبی و کیارستمی میبینم. دوتا پسر کوچیک سوار یه موتورن. پسر عقبی یه شیشه تو دستشه؛ میگه آروم برو الان از دستم میوفته. راننده میگه خیلی آرومه، گاز نمیدم، باد داره میبره مارو. پسر عقبی باز میگه آروم برو، من میخوام پیاده شم. راننده میگه نترس سفت بشین. این‌دفعه با گریه میگه اگه بشکنه دیگه پول ندارم بخرم، میخوام پیاده شم. و موتور همینجور میره. بی‌توجه به گریه‌ها، عجزها، لابه‌ها. و تو باید با شیشه توی دستت ادامه بدی. با اشک‌ها، نخواستن‌ها.