خنیاهای جاویدان

پرویز صیاد،، نوذر آزادی،، زری خوشکام فیلم خواستگار 🎬کانال هنرمندان قدیم @HONARMANDAN_ghadim1

نوذر آزادی (قاطبه) در کنار لیلا و فریبا فروهر 🌹🌸🌺🌸🌹🌸🌺🌸🌹🌸🌺🌸🌹

نوذر آزادی هنرپیشه و کارگردان ایرانی در آلمان چشم از جهان فروبست. او متولد ۱۳۱۷ در کرمانشاه بود. از نقش‌های به یاد ماندنی او می توان به «آقای قاطبه» در سریال «ایتالیا ایتالیا» اشاره کرد، نویسندگی و کارگردانی این مجموعه نیر بر عهده او بود.

شهناز تهرانی و نوذر آزادی در نمایی از فیلم زنبورک

کنسرت بزرگ سیمای ایران (قسمت دوم) کنسرت بزرگ سیمای ایران در سال ١٣٥٦ به مناسبت تاسیس تلویزیون ملی ایران و با حضور هنرمندان مطرح تهیه و پخش شد. تهیه کننده این برنامه منوچهر سخایی و مجریان آن نوذر آزادی و ساسان کمالی بودند. @cafeshoo

کنسرت بزرگ سیمای ایران (قسمت اول) کنسرت بزرگ سیمای ایران در سال ١٣٥٦ به مناسبت تاسیس تلویزیون ملی ایران و با حضور هنرمندان مطرح تهیه و پخش شد. تهیه کننده این برنامه منوچهر سخایی و مجریان آن نوذر آزادی و ساسان کمالی بودند. @cafeshoo

‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۹ اسفند سالروز درگذشت نوذر آزادی (زاده ۲۹ بهمن ۱۳۱۷ کرمانشاه – درگذشته ۹ اسفند ۱۳۹۹ آلمان) کارگردان و بازیگر او دانش‌آموخته رشته تئاتر از دانشکده هنرهای دراماتیک بود و مدتی به‌عنوان گوینده و نویسنده در رادیو کرمانشاه کار می‌کرد. وی که مدیر اداره تبلیغات بانک ملی هم بود، در سال ۱۳۵۹ بازنشسته شد و به آلمان کوچ کرد. حرفه بازیگری را از ۱۴ سالگی با نمایش در تئاتر کرمانشاه آغاز کرد و از تابستان سال ۱۳۳۷ هم‌زمان در تهران نیز با گروه آناهیتا زیر نظر مصطفی اسکویی بازیگری را ادامه داد. وی و پروین دولتشاهی پس از ازدواج، به تهران کوچ کردند. نخستین کار حرفه‌ای نوذر آزادی در تهران، بازی در دو نمایش رادیویی به کارگردانی بیژن مفید و نمایش تلویزیونی ایستگاه به نویسندگی و کارگردانی سعید سلطانپور بود. از جمله کارهای شاخص او در تهران و کرمانشاه بازی در نمایش‌های سرایدار، هرکول و طویله اوجیاس "۱۳۴۷ به کارگردانی حمید سمندریان" امشب از خود می‌سازیم، ایستگاه، دون ژوان در جهنم به کارگردانی ابراهیم گلستان و اورگاست به کارگردانی پیتر بروک، بازجویی، فال‌گوش، پوشاندن آن‌ها که برهنه‌اند، بیرون جلوی در، کارمندان روز جمعه، کتک خورده و راضی، شش شخصیت درجستجوی نویسنده، کلاهی پراز باران، ویلون‌ساز کره مونا، مستنطق، کارگردانی نمایش رضا بیک ایمانوردی نوشته ابراهیم مکی و چند نمایش دیگر است. آوازه اصلی وی بازی در نمایش‌ اورگاست،  سرایدار و چند نمایش دیگر و در تلویزیون، بیشتر برای بازی نقش «جعفر قاطبه» بود. بازی‌های او در سریال کمدی، انتقادی اختاپوس نوشته و کارگردانی پرویز صیاد و به ابتکار خودش با موفقیت اجرا شد و در زمستان سال ۱۳۵۶ با ساخت مجموعه تلویزیونی ایتالیا ایتالیا به کارگردانی و نویسندگی او به اوج پختگی و تکامل رسید. وی همچنین در سریال‌های سرکار استوار، آدم به آدم، تله موش، قماربازان، ساتگین و همچنین چند کار تلویزیونی تک قسمتی مانند کاف‌شو، سامانتا شو ایفای نقش کرده‌ است. نمایشگاه نقاشی: در سال ۲۰۱۰ نخستین نمایشگاه از نقاشی‌های نوذر آزادی با نام «رنگین کمان‌های نوذر آزادی» در «گالری سیحون» واقع در شهر لس‌آنجلس برگزار شد. این نخستین نمایشگاه آثار نقاشی وی در آمریکا بود. برگزاری این نمایشگاه تعداد زیادی از ایرانیان ساکن آمریکا را به این مکان کشانید تا با دیدن این نقاشی‌ها از نزدیک نیز با این بازیگر قدیمی ملاقات کنند. فیلم‌شناسی: صمد و قالیچه حضرت سلیمان (۱۳۵۰) گانگستر عکاس خواستگار (۱۳۵۱) دون ژوان صمد به مدرسه می‌رود (۱۳۵۲) مظفر (۱۳۵۳) زنبورک (۱۳۵۴) جوان جستجوگرِ گنج، صمد آرتیست می‌شود (۱۳۵۳) (طرح فیلم) برخی از کارهای تلویزیونی: ایتالیا ایتالیا (مجموعه تلویزیونی) ۱۳۵۶) (جعفر قاطبه) اختاپوس (مجموعه تلویزیونی) (قاطبه) سرکار استوار (مجموعه تلویزیونی) تک قسمت سامانتاشو (ویژه نوروز) آدم به آدم (مجموعه تلویزیونی هفت قسمتی) کاف‌شو (ویژه نوروز) اجرای کنسرت بزرگ سیمای ایران (سالگرد تأسیس تلویزیون ملی ایران). ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #نوذر_آزادی، د

منیر وکیلی

‍ ‍ ‍ ‍ ☘ ☘ برگی از تقویم تاریخ ☘ ☘ ۹ اسفند سالروز درگذشت منیر وکیلی (زاده ۲۷ آذر ۱۳۰۱ تبریز -- درگذشته ۹ اسفند ۱۳۶۱ فرانسه) خواننده اپرا او موسیقی را در تهران نزد لیلی بارا "خواننده سابق اپرای وین و از مهاجران اروپای شرقی، طی جنگ‌جهانی در ایران" فراگرفت و در پاییز  ۱۳۲۸ به پاریس رفت تا در کنسرواتوار ملی موسیقی، به تحصیل موسیقی و آموختن آواز به‌خصوص ترانه‌های اپرا بپردازد. استاد آواز او مادام لاپرت بود که صدای او را سوپرانو تشخیص داد و از او خواست که خواندن به‌صدای متسوسوپرانو که در ایران آموخته بود را کنار گذارد و تلاش کند تکنیک و رپرتوار سوپرانو را بیاموزد. او در اوت ۱۹۵۱ در مسابقه آوازهای فولکلور در برلین جایزه اول را دریافت کرد و در سال ۱۳۳۲ پس از دریافت دیپلم آواز از کنسرواتوار ملی پاریس به ایران بازگشت و فعالیت‌های هنری گسترده‌ای را آغاز کرد. وی در سال ۱۳۳۹ عازم آمریکا شد و در کنسرواتوار نیوانگلند بوستون به تکمیل دانش موسیقی و فراگیری آوازهای اپرا و نقش‌های اپرایی پرداخت. در این کنسرواتوار استاد او بوریس گلداوفسکی بود که از استادان بسیار مشهور روس‌تبار آن زمان بود. در مدتی که وی در بوستون بود، در بسیاری از صحنه‌های اپرا که در نیوانگلند کنسرواتواری به نمایش گذاشته می‌شد، به روی صحنه می‌آمد و بسیار مورد تحسین قرار می‌گرفت، بخصوص در دو اپرای «نی سحرآمیز» موتسارت و اپرای تک صحنه‌ای هانری پورسل بنام دیدو و آئناس نقش اول را بازی کرد. در سال ۱۳۴۰ به ایران بازگشت و مصمم بود که آرزوی دیرینش  را عملی سازد و این رؤیا را که روزی در ایران یک اپرای واقعی داشته باشیم و یک اپرای کامل را بتوانیم روی صحنه بیاوریم تحقق بخشد. او اولین صحنه‌های اپرایی در سالهای ۱۳۴۱ به بعد را ابتدا در تلویزیون با صحنه‌هایی از مادام باتر فلای پوچینی و تراویا تای جوزپه وردی، سپس در سالن وزارت فرهنگ و هنر اپرای اورفه و اوریدیس کریستف ویلیبالد گلوک و بعداً در سالن سعدی اپرای تک صحنه‌ای جمیله اثر ژرژ بیزه را به روی صحنه آورد. با گشایش تالار رودکی در سال ۱۳۴۶ فعالیت‌هایش نیز همانند همتایانش در قالب گروه اپرای تهران شکل حرفه‌ای‌تر به خود گرفت. وی در اپراهای متعدد ایفای نقش کرد از جمله: اورفه و اُریدیس"با همکاری حسین سرشار" مادام باترفلای، لا بوهم، لا تراویاتا و توراندخت. همچنین به موسیقی محلی نیز علاقه داشت و در همین راستا هشت ترانه محلی متعلق به نواحی مختلف ایران را در پاریس بر روی صفحه ضبط کرد. (۱۳۳۶) که در قالب مجموعه «آوازهای جهان» منتشر شد و جایزه اول شارل کروس را گرفت. این ترانه‌ها سالها بعد در سال ۱۳۸۳ با همت فرخ آهی و با کمک دختر و نوه‌های منیر با استفاده از فناوری جدید خش زدایی و بازسازی شد و در قالب یک آلبوم با نام «منیر وکیلی: بازگشت» منتشر شد. منیر وکیلی در سال ۱۳۵۹ به فرانسه مهاجرت کرد و مدتی بعد در سانحه رانندگی میان پاریس و لاهه درگذشت. ‎🆔 @bargi_az_tarikh #برگی_از_تقویم_تاریخ ☘☘☘☘☘☘☘☘☘☘ #منیر_وکیلی، د