3imar سیمار

... ‏شاید باورتون نشه ولی این لباس رسمی تیم المپیک ایران است!

‌‌... این نامه را برسانید به یک دختر خانوم! این نامه را خطاب به دختری که ندارم، نوشته‌ام اما شاید خواندنش برای آقایان واجب تر باشد ... دخترم سلام! چند اعتراف تلخ پدرانه و چند نکته هست که شاید نتوانم رو در رو و چشم در چشم برایت بگویم اما آن‌ها را برایت می‌نویسم. دخترم فریاد بزن! دخترها باید فریاد زدن هم بلد باشند. این اسطوره قدیمی دختر و اشک را تو دور بریز. اگر جایی در حقت بی‌عدالتی شد، اگر تعرضی به حقت و به جسمت شد، بایست، نترس، با صدایی رسا حرفت را بزن و اگر لازم شد فریاد بزن. «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» برای دوران ما بود. شما اشتباه ما را تکرار نکنید. دخترم از عاشق شدن نترس! روزی عاشق خواهی شد. از این که عاشق شوی نترس. تو آرزوی پسرکی خواهی بود و آن پسرک تمام رویای تو. شاید شکست عشقی بخوری، شاید حتی فریب بخوری. اما یادت باشد عاشق شدن بخشی از مسیر بزرگ شدن آدمی است. مهم آنست که تو و او حریم ها را رعایت کنید. مهم این است که تا آنجا که می‌توانی درست انتخاب کنی و فریب نخوری. اما اگر اشتباه کردی و یا فریب خوردی. دوباره بلند شو. دوباره عشق را تجربه کن. اگر در عاشق شدن اشتباه کردی، سعی نکن با پناه بردن به نفرت از خودت و دیگران انتقام بگیری.  تو از زندان فرار کن! دخترم! می خواهم اعتراف کنم؛ اعترافی تلخ! من به اندازه کافی شجاع نبودم. اگر به اندازه کافی شجاع بودم تو را به زندان نمی‌بردم. همان زندانی که خودم در آن بودم. عمر من در زندان گذشت؛ زندان نمره، امتحان، معدل، کنکور، ترم و مدرک. تو زندگی‌ات را هدر نده. کارنامه ات برای من همه چیز نیست! همه چیز نمره زیست شناسی، توان، معادله چند مجهولی نیست. برای من مهم این است که بتوانی از زندگی لذت ببری، بتوانی سخاوتمندانه ببخشی و بتوانی جهان کوچک اطرافت را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته‌ای، تحویل دهی. از زندان فرار کن! نه اینکه مدرسه نروی، برو؛ حتما برو! اما در زندان نمره، امتحان، معدل، کنکور، ترم و مدرک نمان! علم و مدرک را یکی ندان! به خودت برس! شیک پوش باش! به خودت احترام بگذار! لباس خوب بپوش! سِت هم بپوش! به خودت برس! اما نگذار در حد یک عروسک تنزل پیدا کنی، نگذار طعمه چشم‌های هرزه شوی. لباس، نشانه شخصیت آدمی است اما نگذار لباس همه شخصیت تو باشد. بین شیک پوشی و ... فاصله‌ای است که تو خود آن را بهتر دانی. من چیزی نمی‌گویم! کمتر تلویزیون نگاه و بیشتر روزنامه بخوان! این حرف من خیلی واضح است نیازی به توضیح ندارد، فقط این نکته که شاید در زمان شما، روزنامه به آن معنا نباشد منظور مطالعه اخبار کشور و جهان است آنهم از منابع مختلف. یک دختر امروزی باید جهان-آگاه باشد. دیدن سریال‌های بی‌پایان خانوادگی آدمی را خنگ می‌کند. یکی دوتایش ایرادی ندارد اما .... دخترم پوتین بپوش! دنیایی که تو در آن زندگی می‌کنی تبعیض‌آمیز و معمولا به نفع مردان است. برای یک دنیای عادلانه‌تر بجنگ! اما فراموش نکن که صدها سال پیش اوضاع از این بدتر بود. پس شتابزده عمل نکن. توانت را برای یک جنگ هفتاد ساله تقسیم کن و گرنه نفس کم می‌آوری. پوتین‌های محکم بپوش! سواد مالی‌ات را افزایش بده. در مورد بیمه، مالیات، سرمایه‌گذاری، بانک و بورس و بازنشستگی بیشتر بخوان و بیشتر بدان. ممکن است بگویی انتظار داشتم حرف های عاطفی‌تری بزنی. درست است اما داشتن سواد مالی را یک توصیه کاملا پدرانه می‌دانم. از من قبول کن! مسافر باش! در درون هر انسان حفره‌ای است، این حفره جز با معنای زندگی پر نمی‌شود. حتی اگر ثروتمندترین، زیباترین و محبوبترین دختر روی زمین باشی، چیزی در پشت این دنیا وجود دارد که آن حقیقت زندگی است. نمی‌شود گفت... نمی‌شود تدریس کرد... فقط باید رسید و مزمزه کرد. مسافرت کن. رو به آن وسعت بی واژه که همواره تو را می‌خواند. عبور کن. بگذر تا برسی.  دخترم! برایت چند قطره عشق، فریاد به میزان کافی، رهایی به میزان دلخواه، شیک پوشی، جهان-آگاهی هر روز حداقل نیم ساعت، سواد مالی و از همه مهم تر مسافرت به آنسوی هستی را توصیه می‌کنم. #مجبتی_لشکربلوکی @simar50 #اندیشه #تربیتی #اجتماعی

... این نامه را برسانید به یک دختر خانوم! این نامه را خطاب به دختری که ندارم، نوشته‌ام اما شاید خواندنش برای آقایان واجب تر باشد ... دخترم سلام! چند اعتراف تلخ پدرانه و چند نکته هست که شاید نتوانم رو در رو و چشم در چشم برایت بگویم اما آن‌ها را برایت می‌نویسم. دخترم فریاد بزن! دخترها باید فریاد زدن هم بلد باشند. این اسطوره قدیمی دختر و اشک را تو دور بریز. اگر جایی در حقت بی‌عدالتی شد، اگر تعرضی به حقت و به جسمت شد، بایست، نترس، با صدایی رسا حرفت را بزن و اگر لازم شد فریاد بزن. «هیس دخترها فریاد نمی‌زنند» برای دوران ما بود. شما اشتباه ما را تکرار نکنید. دخترم از عاشق شدن نترس! روزی عاشق خواهی شد. از این که عاشق شوی نترس. تو آرزوی پسرکی خواهی بود و آن پسرک تمام رویای تو. شاید شکست عشقی بخوری، شاید حتی فریب بخوری. اما یادت باشد عاشق شدن بخشی از مسیر بزرگ شدن آدمی است. مهم آنست که تو و او حریم ها را رعایت کنید. مهم این است که تا آنجا که می‌توانی درست انتخاب کنی و فریب نخوری. اما اگر اشتباه کردی و یا فریب خوردی. دوباره بلند شو. دوباره عشق را تجربه کن. اگر در عاشق شدن اشتباه کردی، سعی نکن با پناه بردن به نفرت از خودت و دیگران انتقام بگیری.  تو از زندان فرار کن! دخترم! می خواهم اعتراف کنم؛ اعترافی تلخ! من به اندازه کافی شجاع نبودم. اگر به اندازه کافی شجاع بودم تو را به زندان نمی‌بردم. همان زندانی که خودم در آن بودم. عمر من در زندان گذشت؛ زندان نمره، امتحان، معدل، کنکور، ترم و مدرک. تو زندگی‌ات را هدر نده. کارنامه ات برای من همه چیز نیست! همه چیز نمره زیست شناسی، توان، معادله چند مجهولی نیست. برای من مهم این است که بتوانی از زندگی لذت ببری، بتوانی سخاوتمندانه ببخشی و بتوانی جهان کوچک اطرافت را کمی بهتر از آنچه تحویل گرفته‌ای، تحویل دهی. از زندان فرار کن! نه اینکه مدرسه نروی، برو؛ حتما برو! اما در زندان نمره، امتحان، معدل، کنکور، ترم و مدرک نمان! علم و مدرک را یکی ندان! به خودت برس! شیک پوش باش! به خودت احترام بگذار! لباس خوب بپوش! سِت هم بپوش! به خودت برس! اما نگذار در حد یک عروسک تنزل پیدا کنی، نگذار طعمه چشم‌های هرزه شوی. لباس، نشانه شخصیت آدمی است اما نگذار لباس همه شخصیت تو باشد. بین شیک پوشی و ... فاصله‌ای است که تو خود آن را بهتر دانی. من چیزی نمی‌گویم! کمتر تلویزیون نگاه و بیشتر روزنامه بخوان! این حرف من خیلی واضح است نیازی به توضیح ندارد، فقط این نکته که شاید در زمان شما، روزنامه به آن معنا نباشد منظور مطالعه اخبار کشور و جهان است آنهم از منابع مختلف. یک دختر امروزی باید جهان-آگاه باشد. دیدن سریال‌های بی‌پایان خانوادگی آدمی را خنگ می‌کند. یکی دوتایش ایرادی ندارد اما .... دخترم پوتین بپوش! دنیایی که تو در آن زندگی می‌کنی تبعیض‌آمیز و معمولا به نفع مردان است. برای یک دنیای عادلانه‌تر بجنگ! اما فراموش نکن که صدها سال پیش اوضاع از این بدتر بود. پس شتابزده عمل نکن. توانت را برای یک جنگ هفتاد ساله تقسیم کن و گرنه نفس کم می‌آوری. پوتین‌های محکم بپوش! سواد مالی‌ات را افزایش بده. در مورد بیمه، مالیات، سرمایه‌گذاری، بانک و بورس و بازنشستگی بیشتر بخوان و بیشتر بدان. ممکن است بگویی انتظار داشتم حرف های عاطفی‌تری بزنی. درست است اما داشتن سواد مالی را یک توصیه کاملا پدرانه می‌دانم. از من قبول کن! مسافر باش! در درون هر انسان حفره‌ای است، این حفره جز با معنای زندگی پر نمی‌شود. حتی اگر ثروتمندترین، زیباترین و محبوبترین دختر روی زمین باشی، چیزی در پشت این دنیا وجود دارد که آن حقیقت زندگی است. نمی‌شود گفت... نمی‌شود تدریس کرد... فقط باید رسید و مزمزه کرد. مسافرت کن. رو به آن وسعت بی واژه که همواره تو را می‌خواند. عبور کن. بگذر تا برسی.  دخترم! برایت چند قطره عشق، فریاد به میزان کافی، رهایی به میزان دلخواه، شیک پوشی، جهان-آگاهی هر روز حداقل نیم ساعت، سواد مالی و از همه مهم تر مسافرت به آنسوی هستی را توصیه می‌کنم. #مجبتی_لشکربلوکی @simar50 #اندیشه #تربیتی #اجتماعی

... آنچه جهانیان از قرون وسطی خوانده‌اند را ما زیسته‌ایم...

‌‌- متوهمان خوشدل جمع پرشمار «متوهمان خوشدل» از زمانی که آقای پزشکیان رییس جمهور شده سخت امیدوار شده‌اند که این بار با انتخاب وزرای آگاه و کاردان اوضاع خراب مملکت درست خواهد شد. کمیته‌های راهبری و راهبردی مشغول کار شده‌اند تا ظاهراً شایسته‌ترین کادرهای مدیریتی را انتخاب کنند. رهبر هم دیروز مشخصات مدیر اصلح خود را اعلام کرد: «انقلابی، متشرع، پاک‌دست و باورمند به نظام.» نظام‌های برآمده از انقلاب عموماً اراده‌گرا هستند و این نظریهٔ غالب در آن‌ها وجود دارد که کادرهای مدیریتی در صورتی که از قدرت بالای ایمان و تعهد انقلابی برخوردار باشند، به صرف اراده می‌توانند بر هر مشکلی غلبه کنند و حتی کوه‌ها را جابجا کنند.شعار «کادرها در هر کاری تعیین‌کنندهٔ اصلی‌اند» که اساسا یک شعار استالینی است، شعار محبوب این نوع حکومت‌هاست. این شعار توجه اصلی خود را معطوف به فرد و اخلاق انقلابی می‌کند بدون این که توجه داشته باشد که توسعهٔ کشور و کارآمدی دولت علاوه بر مدیران متخصص و منابع مادی مکفی به سیاست‌ها و سیستم درست حکومتی هم نیاز دارد. مدیران استالین بیست و چهار ساعته از ترس جانشان کار می‌کردند اما نهایتاً هیچ نتیجهٔ مثبتی عاید کشور نشد چون نه منابع مادی لازم وجود داشت نه سیستم و سیاست‌‌های درست. در جمهوری اسلامی هم وضع مشابهی حاکم است: سیاست‌های اصلی و کلیت سیستم نادرست است اما سران کشور علاج درد را تغییر کادرها و برقراری مدیریت انقلابی و کارآمد می‌دانند. موقعی که سیستم و زیرساختهایش غلط باشد نه تعویض کادرها جواب می‌دهد نه ثبات کادرها. در ایران امروز، قدرت سیاسی به دو بخش تقسیم شده: بخش حکومتی و بخش دولتی. در بخش حکومتی رهبر جمهوری اسلامی مدیران را عزل و نصب می‌کند. در این بخش نوعی ثبات مدیریتی به چشم می‌خورد. مدیران و فرماندهان به رغم خطاها و کم و کسری‌هایشان غالباً دورهٔ مدیریتی خود را به طور کامل طی می‌کنند. عیب این رویکرد فاسد شدن مدیرانی است که می‌دانند تحت هیچ شرایطی برکنار نمی‌شوند. در بخش دولتی، بنا به طبیعت کار، تغییر مدیران سریع‌تر اتفاق می‌افتد. نمونه‌اش عوض شدن شش وزیر صمت ظرف پنج سال. با این حال شاهدیم که بخش حکومتی به همان اندازه ناکارآمد و فاسد است که بخش دولتی. می‌خواهم نتیجه بگیرم که تا زمانی که کلیت سیستم غلط است عوض کردن مدیران یا حفظ مدیران، هیچکدام کارساز نیست. ماشین خراب است و هیچ راننده‌ای نمی‌تواند آن را راه بیندازد؛ و به نظرم نه رهبری نه آقای رییس‌جمهور نمی‌خواهند یا نمی‌توانند این واقعیت را بپذیرند چون هر دوی آن ها محصول و فراورده نهایی خود این سیستم هستند. #بیژن_اشتری نویسنده و مترجم @simar50 #دکترمحمد_فاضلی #جامعه_شناس #اکثریت_معترض