3imar سیمار

‌‌... «مکانیسم ماشه یا انفجار رآکتور سیاست» چند روزی تا پایان ماه آگوست و مهلت مکانیسم ماشه مانده و به زبان ساده: مکانیسم ماشه، ماشه‌ای است که روی شقیقه‌ی زندگی روزمره مردم ایران گذاشته شده و خیلی زود است که در نتیجه‌ی بی‌تدبیری و لجاجت سیاسی حاکمان جمهوری اسلامی شلیک خواهد شد. مینی سریال چرنوبیل را دوباره ببینیم. گاهی یک سریال بیش از هزار تحلیل سیاسی می‌تواند حقیقت را نشان دهد. چرنوبیل فقط داستان یک فاجعه هسته‌ای نیست؛ آینه‌ای است از سرنوشت ملت‌هایی که حاکمان‌شان بی‌کفایتی را پشت پرده‌ی دروغ پنهان می‌کنند. هر رآکتوری از هسته‌ای تا سیاسی، وقتی دروغ و لجاجت بر آن فرمان می‌راند، زودا که منفجر خواهدش شد. #مکانیسم_ماشه هم مانند زنگ خطر چرنوبیل است: یک هشدار جهانی در برابر نظامی که سال‌هاست به جای تدبیر، بی‌خردی کرده و بدبختانه بدترین دوستان و متحدان را برای ما انتخاب کرده و متاسفانه همان‌طور که نشت رادیواکتیو مرز نمی‌شناخت و همه‌ی اروپا را آلوده کرد، اشتباه و لجاجت سیاسی نیز تنها مردم ایران را قربانی نمی‌کند، بلکه منطقه و جهان را به لرزه می‌اندازد. شباهت این دو تکان‌دهنده است: چرنوبیل نشان داد یک تصمیم غلط و یک دروغ بزرگ می‌تواند آینده‌ی یک ملت را دود کند و به هوا بفرستد. مکانیسم ماشه نشان می‌دهد تکرار همان بی‌خردی، می‌تواند اقتصاد و سیاست ایران را به ورطه‌ی انفجاری دیگر بکشاند. این روزها بازبینی سریال چرنوبیل فقط سرگرمی نیست؛ یک ضرورت است. چون به ما یادآوری می‌کند که تاریخ، بارها و بارها یک حقیقت را فریاد زده است: فاجعه نه از دشمن خارجی، که از درون، از نادانی و انکار حقیقت آغاز می‌شود. اما در این میان ، تلاش اصلاح‌طلبان نیز چیزی جز کوششی احمقانه برای ترمیم نظامی پوسیده نیست. آنان می‌پندارند با تغییر چند پیچ و مهره، راکتوری که از بنیاد ترک برداشته دوباره جان می‌گیرد. احمقانه است چون آنچه از درون فرو ریخته را با رنگ و لعاب نمی‌توان بازسازی کرد؛ چون اصلاح‌طلبی در ساختاری که بر دروغ، فساد و سرکوب بنا شده، همان‌قدر بی‌معناست که تلاش برای وصله‌زدن بر رآکتوری که هر لحظه امکان انفجار دارد. پیش‌بینی؟ همان‌گونه که #چرنوبیل آغاز پایان شوروی بود، فعال شدن مکانیسم ماشه هم آغاز فروپاشی نظامی است که گمان می‌کرد جاودانه است. اما حقیقت این است: هیچ قدرت خارجی، هیچ ماشه‌ای را نمی‌فشارد، مگر آن‌که ما پیش‌تر با بی‌تدبیری، با توهم، با توجیهات «اصلاح‌طلبانه» و با ساختن سپر گوشتی از مردم، خشاب را پر کرده باشیم. جهان فقط لحظه‌ی انفجار را ثبت می‌کند؛ و تاریخ و مردم این سرزمین، شاهدانی که هرگز نمی‌بخشد. @simar50

آسوده بخوابید..... ظاهراً در کشور ما هیچ مشکلی وجود ندارد. نه خطر جنگ وجود دارد، نه تحریم‌ها تأثیری گذاشته‌اند، نه مکانیسم ماشه چیزی جز کاغذپاره است، نه سدها خالی شده‌اند، نه فشار آب در شهرها کم شده، نه برق روزانه از دو تا چهار ساعت قطع می‌شود، نه جی‌پی‌اس از کار افتاده،، نه گرانی فزاینده به مردم فشار می‌آورد، نه کرایه‌خانه کمرشکن شده است، نه کاسبی‌ها خوابیده است، نه دستمزدها در حد صد تا دویست دلار در ماه است، نه داروهای حیاتی گران و کمیاب است، نه مصرف بنزین رو به افرایش است، نه آلودگی و ترافیکی در کار است، نه کارخانه‌ها به دلیل عدم وصول طلب‌شان از شرکت‌های دولتی در آستانۀ تعطیلی و ورشکستگی هستند، نه آمار جرم و جنایت و اعتیاد و طلاق بالا رفته است، نه در شهرداری‌ها و دوایر دولتی فسادی وجود دارد، نه جوانان مشکل بخصوصی دارند، نه سن ازدواج به میانسالی رسیده، نه بچه‌دار شدن رو به انقراض است و نه ده‌ها چیز دیگری که من روزانه از زبان اقوام و خویشان و مردم کوچه و بازار می‌شنوم و وحشت می‌کنم! همۀ اینها خواب و خیالی بیش نیست! خلاصه آسوده بخوابید که شهر در امن و امان است! از این پس کسی از این حرف‌ها زد، چنان با مشت محکم به دهنش بکوبید که نطقش کور شود! درست مثل همان‌کاری که الان با هرکس که مشکلی را مطرح یا راه‌حلی را ارائه می‌کند، در حال انجام است. #احمد_زیدآبادی @simar50