زيتون | Zeitoons@

https://www.zeitoons.com/117085 بنا به فهمی که از سیاست و جنبش سیاسی دارم معتقدم و بنا به شامه سیاسی خود با اطمینان هم معتقدم، اگر رضا پهلوی از اسرائیل و آمریکا تبری می‌جست، و از مدتها قبل به جد هم تبری می‌جست، و از جنگ‌افروزان و لابی‌های جنگ‌افروز و افراطی آمریکایی تبری می‌جست، و خود را یک شخصیت مستقل معرفی می‌کرد، هرگز کشتار صورت نمی‌گرفت، بلکه جامعه و نظام سیاسی را به سمت یک دگرگونی بزرگ سوق می‌داد.

https://www.zeitoons.com/117094 اگر یک جریان سیاسی مجهز به هژمونی مطلق رسانه‌ای، حمایت‌های مالی غیرشفاف خارجی، شبکه‌های وسیع تبعیدی و نمادهای نوستالژیک وارد دوران انتقال شود، چه تضمینی وجود دارد که از ابزارهای فوق برای مصادره فرآیند گذار و تبدیل دولت موقت به یک سکوی اقتدارگرای هژمونیک دائمی استفاده نکند ؟ دولت موقتی که فاقد مکانیسم‌های مهار باشد، پتانسیل بالایی برای بازتولید ساختار خودکامه قبلی تحت لوای جدید خواهد داشت.

https://www.zeitoons.com/117116 روشن است که صلح پایدار نیازمند آن است که نظام ولایی به طور جدی سیاست هسته ای خود را کنار بگذارد، سیاستی که به تصریح غالب کارشناسان و صاحب نظران هیچ سودی برای کشور ندارد .

https://www.zeitoons.com/117101 اکنون زمانِ آن است که بگوییم معنیِ آشتیِ ملی چیزی نیست جز حصولِ اتحاد بینِ «بچه‌های جنگ» که از تمامیتِ ارضیِ کشور دفاع کردند، و آن کودکانِ شجاعی که برای مطالبه‌ی آزادی به خیابان‌ها آمدند. رهبران ــ چه در بینِ حاکمان و چه در بینِ مخالفان ــ باید تحتِ فشار قرار بگیرند تا بپذیرند که ایران باید بالاتر از منافع و داشته‌های سیاسیِ کوچکِ آن‌ها باشد.

https://www.zeitoons.com/117112 مقامات قضایی و سیاسی و تبلیغاتی جمهوری اسلامی آب در هاون می‌کوبند؛ آنان اول باید در مبانی نظری و شیوه‌های عملی خود تجدیدنظر اساسی بکنند تا اقدامات و احکام‌شان مورد تأیید و حمایت افکار عمومی بی‌طرف داخلی و خارجی قرار بگیرد.

رئیس‌جمهور درباره کشتار دی‌ماه مسئولیت قانونی دارد مهدی ذاکریان، استاد دانشگاه، در یادداشتی که عبدی‌مدیا آن را منتشر کرده، با انتقاد از اظهارات اخیر رئیس‌جمهور درباره شمار کشته‌شدگان اعتراضات دی‌ماه، خواستار پاسخگویی او درباره مسئولیت قانونی‌اش در قبال این رویداد شد. ذاکریان با اشاره به سخنان رئیس‌جمهور که اعلام‌کنندگان آمار ۳۰ تا ۴۰ هزار نفری کشته‌شدگان را «نامرد و وطن‌فروش» خوانده بود، پرسیده است که رئیس‌جمهور، با توجه به تاکیدهای مکرر خود بر قانون اساسی و نهج‌البلاغه، چه وظیفه‌ای در قبال حقوق شهروندان و پیگیری وضعیت قربانیان دارد. او در این یادداشت نوشته است که حتی بر اساس روایت رسمی حکومت درباره شمار کشته‌شدگان ــ که آن را حدود سه هزار نفر عنوان کرده ــ رئیس‌جمهور باید گزارشی درباره روند رسیدگی به این پرونده و برخورد با مقام‌ها و نهادهایی که در نتیجه «قصور، ترک فعل و تخلف» احتمالی آنان چنین فاجعه‌ای رخ داده، ارائه کند. این استاد دانشگاه همچنین عملکرد رئیس‌جمهور را مورد انتقاد قرار داده و نوشته است که میان سخنان او درباره پایبندی به قانون اساسی و عملکردش در عمل فاصله وجود دارد. ذاکریان در پایان خطاب به خانواده‌های دادخواه کشته‌شدگان دی‌ماه نوشته است که عدم پیگیری مسئولیت مقام‌های مسئول، در آینده و در چارچوب مباحث مربوط به «عدالت انتقالی»، می‌تواند به عنوان سندی درباره نحوه مواجهه ساختار قدرت با حقوق قربانیان مورد بررسی قرار گیرد. مهدی ذاکریان، استاد حقوق بین‌الملل دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم و تحقیقات تهران است.

مناقصه شهرداری ورامین برای «حمایت از تجمعات شبانه»؛ اجاره استیج، سیستم صوت و تلویزیون شهری تصویری از یک آگهی مناقصه شهرداری ورامین در فضای مجازی منتشر شده که از برگزاری مناقصه‌ای با عنوان «حمایت از تجمعات شبانه در میادین و محلات سطح شهر» خبر می‌دهد. بررسی جزئیات این آگهی نشان می‌دهد موضوع مناقصه، تأمین تجهیزات و خدمات اجرایی برای برگزاری برنامه‌های شهری است. بر اساس اطلاعات درج‌شده در آگهی، این مناقصه به‌صورت عمومی برگزار شده و محل اجرای آن شهر ورامین در استان تهران است. دستگاه مناقصه‌گزار نیز شهرداری ورامین معرفی شده است. در متن آگهی، عنوان مناقصه «حمایت از تجمعات شبانه در میادین و محلات سطح شهر» ذکر شده است. با این حال، بخش مربوط به شرح فعالیت‌ها نشان می‌دهد خدمات مورد نیاز شامل اجاره سیستم صوت، استیج، تلویزیون شهری و دیگر تجهیزات اجرایی برای برگزاری برنامه‌هاست. این مناقصه در رده خدمات قرار گرفته و از شرکت‌های واجد شرایط برای ارائه خدمات مورد نیاز دعوت شده است.

رهبری در سایه؛ روایت‌های متناقض درباره مجتبی خامنه‌ای از کجا می‌آیند؟ در حالی که از زمان انتخاب مجتبی خامنه‌ای به رهبری جمهوری اسلامی، هیچ تصویر یا فایل صوتی تازه‌ای از او منتشر نشده، در هفته‌های اخیر موجی از روایت‌ها و گمانه‌زنی‌ها درباره وضعیت او شکل گرفته است؛ از توضیح روزنامه همشهری درباره علت منتشر نشدن صدای رهبر تا ادعاهایی درباره نحوه دیدار مسعود پزشکیان با او و گزارش‌هایی درباره وضعیت جسمی‌اش. ماجرا از یادداشتی در روزنامه همشهری آغاز شد. این روزنامه نزدیک به حاکمیت، منتشر نشدن تصویر و صدای مجتبی خامنه‌ای را ناشی از ملاحظات امنیتی دانست. این توضیح، به جای پایان دادن به پرسش‌ها، به گسترش گمانه‌زنی‌ها درباره شرایط رهبر جمهوری اسلامی دامن زد. اندکی بعد، مسعود پزشکیان، رئیس‌جمهور، از دیدار دو ساعت و نیمه خود با مجتبی خامنه‌ای سخن گفت. او جزئیات چندانی از این دیدار ارائه نکرد، اما پیش‌تر نیز تأکید کرده بود که دیدار با رهبر جمهوری اسلامی بسیار دشوار است. پس از آن، حسین رزاق، فعال سیاسی، با اشاره به روایت‌هایی که به گفته او «دهان به دهان» می‌چرخد، مدعی شد دیدار پزشکیان با مجتبی خامنه‌ای در یک آمبولانس در حال حرکت در قم انجام شده است. او همچنین ادعا کرد که به دلیل مسائل امنیتی، گفت‌وگو میان دو طرف بدون استفاده از صدا و به صورت مکتوب انجام شده و فردی نقاب‌دار در جلسه حضور داشته است. رزاق هیچ سند مستقلی برای این ادعاها ارائه نکرده و این روایت تاکنون از سوی هیچ منبع مستقلی تأیید نشده است. همزمان، اظهارات قدیمی باقر خرازی درباره نقش و نفوذ مجتبی خامنه‌ای در ساختار قدرت، بار دیگر در شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌ها مورد توجه قرار گرفته است؛ اظهاراتی که سال‌ها پیش از رسیدن او به رهبری مطرح شده بود و اکنون دوباره به عنوان بخشی از بحث درباره نحوه اداره کشور بازنشر می‌شود. در تازه‌ترین روایت نیز، ایران‌وایر به نقل از منابع خود مدعی شده است که وضعیت جسمی مجتبی خامنه‌ای مساعد نیست و احتمال اعلام خبر مرگ او وجود دارد. این گزارش نیز تاکنون از سوی هیچ منبع رسمی یا مستقل تأیید نشده است. مجموعه این روایت‌ها، از گزارش همشهری تا ادعاهای حسین رزاق و ایران‌وایر، تصویری از فضای ابهام پیرامون رهبر جمهوری اسلامی ارائه می‌دهد؛ فضایی که در آن اطلاع‌رسانی محدود رسمی، به شکل‌گیری و گسترش روایت‌های تأییدنشده کمک کرده است. در چنین شرایطی، تفکیک میان خبر، گزارش و شایعه بیش از هر زمان دیگری اهمیت پیدا می‌کند و تا زمانی که اطلاعات رسمی و قابل راستی‌آزمایی منتشر نشود، به نظر می‌رسد این چرخه همچنان ادامه خواهد داشت.

برج مرداد است و بوی کودتا آید!

ماه مرداد است و بوی کودتا آید

رییس جمهور: ارتباط با رهبر سخت است، اصل ۱۱۱ قانون اساسی: باید شورای موقت رهبری تشکیل شود اظهارات تازه مسعود پزشکیان درباره دشواری برقراری ارتباط با مجتبی خامنه‌ای، بار دیگر پرسش‌هایی درباره نحوه اعمال اختیارات رهبری و سازوکارهای پیش‌بینی‌شده در قانون اساسی برای شرایط ناتوانی رهبر را مطرح کرده است. پزشکیان در گفت‌وگویی که به گفته دفتر ریاست جمهوری ضبط شده و از شبکه خبر صداوسیما پخش شد، گفت: «در حال حاضر امکان ارتباط با مجتبی خامنه‌ای بسیار سخت است.» این سخنان در شرایطی مطرح می‌شود که مجتبی خامنه‌ای از زمان انتخاب به عنوان رهبر جمهوری اسلامی، تاکنون در انظار عمومی ظاهر نشده و درباره وضعیت جسمی یا نحوه اداره امور از سوی دفتر رهبری نیز اطلاع‌رسانی رسمی صورت نگرفته است. اصل ۱۱۱ قانون اساسی جمهوری اسلامی تصریح می‌کند که اگر رهبر از انجام وظایف قانونی خود ناتوان شود یا فاقد شرایط لازم باشد، تا زمان تعیین رهبر جدید، شورای موقت رهبری متشکل از رئیس‌جمهور، رئیس قوه قضائیه و یکی از فقهای شورای نگهبان به انتخاب مجمع تشخیص مصلحت نظام، وظایف رهبری را بر عهده خواهد داشت. برخی حقوقدانان معتقدند اگر اظهارات رئیس‌جمهور به این معنا باشد که دسترسی به رهبر برای انجام وظایف و تصمیم‌گیری‌های ضروری عملاً امکان‌پذیر نیست، این موضوع می‌تواند از منظر حقوق اساسی، پرسش‌هایی درباره شمول اصل ۱۱۱ و لزوم بررسی وضعیت رهبری از سوی نهادهای مسئول ایجاد کند. تاکنون هیچ‌یک از نهادهای رسمی جمهوری اسلامی، از جمله مجلس خبرگان رهبری که مطابق قانون اساسی مسئول نظارت بر تداوم شرایط رهبری است، واکنشی به این اظهارات نشان نداده‌اند و هیچ اعلام رسمی درباره ناتوانی رهبر یا آغاز فرآیندهای پیش‌بینی‌شده در اصل ۱۱۱ منتشر نشده است.

در دوران مدیریت او، پنتاگون بسیاری از خبرنگاران باسابقه را از ساختمان خارج کرد، انتشار برخی آمارهای رسمی را متوقف یا بازنگری کرد و برای ماه‌ها، با وجود درگیری نظامی، هیچ نشست خبری برگزار نکرد. نظریه دیکسون درباره اضطراب نسبت به مردانگی نیز به‌وضوح در سیاست‌های هگزت دیده می‌شود. دیکسون از اهمیت افراطی دادن به نشانه‌های ظاهری مردانگی، مانند مدل مو، و نیز تعصب عمیق علیه زنانی که وارد نقش‌های سنتاً مردانه می‌شوند، سخن می‌گوید. این توصیف با سیاست‌های هگزت درباره سخت‌گیری بر ظاهر نظامیان، تأکید بر الگوی «جنگجوی مرد» و محدود کردن حضور زنان در برخی مسئولیت‌های رزمی، شباهت قابل توجهی دارد. به باور دیکسون، فرماندهان اقتدارگرا معمولاً توانایی کمتری در درک نیت دشمن دارند و اغلب قدرت او را دست‌کم می‌گیرند. او این ویژگی را هنگام تحلیل شکست متفقین در سال ۱۹۴۰ مطرح می‌کند، اما امروز این توصیف برای برخی تحلیلگران یادآور ارزیابی‌های نادرست پنتاگون درباره احتمال بسته شدن تنگه هرمز از سوی ایران است؛ سناریویی که سال‌ها درباره آن هشدار داده شده بود. دیکسون همچنین معتقد است اقتدارگرایان کمتر پذیرای نوآوری‌های فناورانه هستند. با گذشت چندین سال از آغاز جنگ اوکراین و آشکار شدن نقش تعیین‌کننده پهپادها، آمریکا همچنان در برخی حوزه‌های تولید و به‌کارگیری این فناوری از برخی کشورهای کوچک‌تر عقب‌تر است. منتقدان، بخشی از این وضعیت را نیز به سیاست‌های مدیریتی هگزت نسبت می‌دهند. البته کتاب دیکسون نیز از نقد مصون نیست. بخشی از تحلیل‌های روان‌شناختی آن، به‌ویژه ارجاعات فرویدی، امروز قدیمی به نظر می‌رسد. همچنین پژوهش‌های جدید درباره فرماندهان بریتانیایی جنگ جهانی اول نشان داده است که تصویر «ژنرال‌های نادان» چندان دقیق نیست و بسیاری از آنان در حال مواجهه با شیوه‌ای کاملاً جدید از جنگ بودند. با این همه، کتاب همچنان بینشی ارزشمند ارائه می‌دهد: همان ویژگی‌هایی که در شرایط عادی باعث انسجام و کارآمدی ارتش می‌شوند، ممکن است در لحظات بحرانی به مانعی برای موفقیت تبدیل شوند. از نظر دیکسون، فرماندهان موفق کسانی هستند که خلاقیت دارند، از ایده‌های تازه استقبال می‌کنند، نقد را می‌پذیرند، اسیر تشریفات نمی‌شوند و شایسته‌ترین افراد را، حتی اگر نامتعارف باشند، به کار می‌گیرند. ارتش آمریکا در دوره‌هایی تلاش کرده است چنین ویژگی‌هایی را تقویت کند؛ اما به باور منتقدان هگزت، در دوران مدیریت او، معیارهایی مانند سفیدپوست بودن، مرد بودن و ظاهر مطابق الگوهای سنتی، بیش از شایستگی و توانایی حرفه‌ای اهمیت یافته‌اند.

چرا شیرها همیشه به دست الاغ‌ها فرماندهی می‌شوند؟ نشریه سیاست خارجی: امسال پنجاهمین سالگرد انتشار کتابی کاملاً بریتانیایی است؛ اثری که در پی توضیح مشکلی بود که آن زمان صرفاً معضلی بریتانیایی به نظر می‌رسید. اما اکنون، نیم‌قرن بعد، به نظر می‌رسد این کتاب از همان ابتدا درباره پیت هگزت، وزیر دفاع آمریکا، نوشته شده است. کتاب «درباره روان‌شناسی بی‌کفایتی نظامی» نوشته **نورمن اف. دیکسون**، سال‌هاست که حتی در محافل نظامی ایالات متحده نیز اثری کلاسیک و خواندنی محسوب می‌شود. دیکسون در پی پاسخ به پرسشی بود که پس از جنگ جهانی اول ذهن بسیاری را در ارتش بریتانیا به خود مشغول کرده بود: «چرا شیرها همیشه به دست الاغ‌ها فرماندهی می‌شوند؟» برای پاسخ به این پرسش، او نمونه‌های تاریخی فراوانی در اختیار داشت. رشته‌ای از شکست‌های نظامی بریتانیا از لشکرکشی‌های فاجعه‌بار قرن نوزدهم به افغانستان آغاز می‌شود، با ناکارآمدی‌های جنگ کریمه ادامه می‌یابد، در جنگ بوئرها شدت بیشتری می‌گیرد و سرانجام در باتلاق‌های خونین پاسشندیل در جنگ جهانی اول به اوج می‌رسد. جنگ جهانی دوم نیز از این قاعده مستثنا نبود؛ از سقوط تحقیرآمیز سنگاپور در سال ۱۹۴۲ گرفته تا عملیات ناموفق «مارکت گاردن» در هلند؛ همان عملیاتی که بعدها با عنوان «پلی که بیش از حد دور بود» شناخته شد. دیکسون ریشه این ناکامی‌ها را صرفاً در حماقت فرماندهان نمی‌دید. بسیاری از ژنرال‌هایی که او بررسی می‌کند، از نظر هوشی یا تحصیلی افراد کم‌توانی نبودند. برای مثال، **داگلاس هیگ**، فرمانده نیروهای بریتانیا در بیشتر دوران جنگ جهانی اول، فردی باسواد و موفق بود. به باور دیکسون، مسئله اصلی نوعی ذهنیت خاص بود؛ ذهنیتی که به‌طور طبیعی جذب نهادهایی مانند ارتش می‌شود و سپس همان نهادها نیز آن را تقویت و بازتولید می‌کنند. نتیجه، شکل‌گیری فرهنگی است که بیش از آنکه شایستگی نظامی را تقویت کند، زمینه‌ساز ناکارآمدی می‌شود. از دید او، ارتش بریتانیا معمولاً از نوآوری گریزان بود. توانایی جسمانی و موفقیت‌های ورزشی را بر هوش و تفکر ترجیح می‌داد، سنت‌های کهنه را مقدس می‌شمرد و بیش از اندازه درگیر تشریفات، آیین‌نامه‌ها و مقررات جزئی بود؛ مجموعه‌ای از رفتارها که دیکسون از آن با عنوان «مزخرفات نظامی» یاد می‌کند. طبیعی بود که افسرانی با همین ویژگی‌ها به بالاترین درجات فرماندهی برسند؛ دقیقاً به جایگاهی که این خصوصیات بیش از هر زمان دیگری زیان‌بار می‌شد. دیکسون همچنین از ویژگی دیگری سخن می‌گوید که در بسیاری از فرماندهان ناکارآمد مشترک بود: نوعی اضطراب درباره مردانگی که آمیزه‌ای از زن‌ستیزی و همجنس‌گراهراسی را به وجود می‌آورد. این نگرش نه‌تنها با حضور زنان در نقش‌های نظامی مخالفت می‌کرد، بلکه حتی رفتارهایی مانند پناه گرفتن زیر آتش، استفاده از تجهیزات حفاظتی یا اسکورت کشتی‌های تجاری را نیز نشانه ضعف تلقی می‌کرد. ویژگی مشترک دیگر این فرماندهان، ناتوانی در پذیرش انتقاد و ترجیح دادن افراد مطیع بر نیروهای شایسته بود. هرچند تمرکز اصلی کتاب بر فرماندهان بریتانیایی است، اما نمونه‌های مشابهی در تاریخ آمریکا نیز وجود دارد؛ از جورج مک‌کللن در جنگ داخلی گرفته تا لوید فردندال در نبرد گذرگاه کاسرین در جنگ جهانی دوم. با این حال، ارتش آمریکا به‌طور سنتی بیشتر بر موفقیت‌های خود تأکید کرده و کمتر به این شکست‌ها پرداخته است. یکی از مفاهیم کلیدی کتاب، چیزی است که دیکسون آن را «Bull» می‌نامد؛ وسواس بیمارگونه نسبت به تشریفات، واکس زدن دکمه‌ها، رژه رفتن و نمایش ظاهری نظم و انضباط، حتی زمانی که هیچ تأثیری بر آمادگی رزمی ندارد. او این پدیده را چنین توصیف می‌کند: «پایبندی آیینی به روابط سلطه و اطاعت در سلسله‌مراتب نظامی، نظم افراطی و دغدغه دائمی نسبت به ظواهر.» به همین دلیل است که هنگام خواندن کتاب، دشوار است به یاد پیت هگزت نیفتاد. او همه فرماندهان ارشد ارتش آمریکا را فراخواند تا شخصاً درباره مضرات چاقی، ریش و موهای بلند برایشان سخنرانی کند. ویدئوهایی از تمرین‌های بدنی خود منتشر می‌کند؛ رفتاری که برای یک وزیر دفاع، که باید درگیر مسائل راهبردی باشد، غیرمعمول به نظر می‌رسد. البته دونالد ترامپ نیز دقیقاً به همین دلیل او را برگزید؛ هگزت تجسم همان تصویری بود که ترامپ از یک «جنگجو» در ذهن داشت. دیکسون می‌گوید فرماندهان ناکارآمد معمولاً تحمل هیچ‌گونه انتقادی را ندارند و هگزت نیز از این قاعده مستثنا نیست. او رسانه‌هایی را که گزارش‌های انتقادی درباره جنگ منتشر کردند، «غیرمیهن‌پرست» خواند. هنگامی که شماری از نمایندگان کنگره شکست‌های اخیر آمریکا را متوجه او دانستند، واکنشی تند و عصبی نشان داد.

اعدام‌های اصفهان؛ خشم عمومی در برابر احکام مرگ چهار اعدام در پرونده میدان علیخانی و نگرانی از اجرای احکام بیشتر؛ خانواده‌ها، فعالان حقوق بشر و کاربران شبکه‌های اجتماعی می‌گویند موج جدید اعدام‌ها به جای پایان دادن به بحران، بر خشم و بی‌اعتمادی افزوده است. اجرای حکم اعدام چهار نفر از محکومان پرونده موسوم به «میدان علیخانی اصفهان» با واکنش‌های گسترده و موجی از خشم در میان مخالفان مجازات اعدام و خانواده‌های محکومان روبه‌رو شده است. هم‌زمان با ادامه نگرانی‌ها درباره سرنوشت هشت محکوم دیگر این پرونده، فضای امنیتی در اطراف زندان و محل‌های مرتبط با اجرای احکام افزایش یافته است. مقام‌های قضایی جمهوری اسلامی اعلام کرده‌اند که اعدام‌شدگان در کشته شدن چهار نیروی امنیتی در جریان حوادث اصفهان نقش داشته‌اند و احکام پس از طی مراحل قضایی اجرا شده است. اما خانواده‌های محکومان، برخی وکلا و نهادهای حقوق بشری این روایت را رد کرده و درباره روند رسیدگی به پرونده، دسترسی متهمان به دادرسی عادلانه و احتمال اخذ اعترافات اجباری ابراز نگرانی کرده‌اند. گزارش‌های منتشرشده از منابع مستقل حاکی از آن است که در ساعات پیش از اجرای احکام، گروهی از شهروندان و خانواده‌ها در تلاش برای اعتراض به اعدام‌ها یا پیگیری وضعیت زندانیان بودند. حضور گسترده نیروهای امنیتی مانع از شکل‌گیری تجمعات گسترده شد، اما تصاویر و روایت‌های منتشرشده در شبکه‌های اجتماعی نشان‌دهنده فضای ملتهب اطراف این پرونده است. در شبکه‌های اجتماعی، واکنش‌ها به سرعت گسترش یافت. بسیاری از کاربران با انتشار نام و تصاویر اعدام‌شدگان، از اجرای احکام انتقاد کردند و آن را بخشی از روند افزایش استفاده از مجازات اعدام در ایران دانستند. در مقابل، رسانه‌های نزدیک به حکومت تلاش کردند این اعدام‌ها را در چارچوب مقابله با خشونت علیه نیروهای امنیتی و اجرای عدالت معرفی کنند. این اعدام‌ها در شرایطی انجام شده که اعتراض به مجازات مرگ در میان بخش‌هایی از جامعه ایران افزایش یافته است. اعتصاب غذای زندانیان در زندان قزل‌حصار و کارزارهای اعتراضی علیه اعدام، از جمله نشانه‌هایی است که منتقدان آن را بیانگر افزایش حساسیت اجتماعی نسبت به صدور و اجرای احکام مرگ می‌دانند. نهادهای حقوق بشری بین‌المللی نیز پیش از اجرای این احکام درباره پیامدهای آن هشدار داده بودند. آنها خواستار توقف اعدام‌ها و بررسی دوباره پرونده‌ها شده و گفته‌اند که در پرونده‌های امنیتی، رعایت استانداردهای دادرسی عادلانه اهمیت ویژه‌ای دارد. با وجود نبود امکان انجام نظرسنجی مستقل درباره میزان مخالفت یا حمایت عمومی از این احکام، مجموعه‌ای از نشانه‌ها ــ از واکنش خانواده‌ها و اعتراض‌های آنلاین گرفته تا مواضع فعالان مدنی و حقوق بشری ــ نشان می‌دهد که پرونده اعدام‌های اصفهان به موضوعی فراتر از یک پرونده قضایی تبدیل شده است؛ موضوعی که بار دیگر بحث درباره نقش مجازات اعدام، اعتماد عمومی به دستگاه قضایی و شکاف میان روایت رسمی و تجربه بخش‌هایی از جامعه ایران را به مرکز توجه آورده است.

داوطلب: پیشنهادهایی برای حفظ ارتباط‌های صنفی در صورت قطعی اینترنت؛ از شبکه تلفنی تا دیدارهای حضوری تارنمای «داوطلب» در گزارشی با اشاره به نگرانی برخی گروه‌های صنفی و مدنی از احتمال اختلال یا قطع دوباره اینترنت، مجموعه‌ای از راهکارها برای حفظ ارتباط میان اعضا در شرایط محدودیت ارتباطات مجازی پیشنهاد کرده است. به گزارش داوطلب، هنوز سطح و کیفیت ارتباطات پس از قطعی گسترده ۸۸ روزه اینترنت به شرایط پیش از آن بازنگشته است و در سایه تنش‌های اخیر، برخی کاربران و گروه‌های سازمان‌یافته احتمال قطع یا محدود شدن دوباره دسترسی به اینترنت را بررسی می‌کنند. این گزارش تأکید می‌کند که هرچند گروه‌هایی با توانایی فنی بیشتر می‌توانند برای حفظ ارتباطات آنلاین سرمایه‌گذاری کنند، اما بسیاری از گروه‌های صنفی و مدنی ناچارند شیوه‌های جایگزین ارتباطی، از روش‌های سنتی تا مدل‌های ترکیبی آنلاین و آفلاین، را مورد توجه قرار دهند. به نوشته داوطلب، چنین گفت‌وگوهایی باید «دور از هیاهو و با واقع‌بینی» انجام شود تا ضمن افزایش تاب‌آوری شبکه‌های ارتباطی، باعث انتقال پیام‌های متناقض به بدنه سازمان‌ها یا ایجاد نگرانی‌های بی‌مورد نشود. این تارنما پیشنهاد کرده است که گروه‌های صنفی پیش از وقوع بحران، بانک اطلاعات تماس اعضا را تکمیل کنند و علاوه بر نسخه دیجیتال، فهرستی مکتوب از شماره‌های ضروری را در اختیار افراد مسئول قرار دهند تا در صورت قطع اینترنت، امکان برقراری ارتباط سریع فراهم باشد. بر اساس این گزارش، گروه‌های بزرگ می‌توانند به شبکه‌های کوچک‌تر پنج تا هفت نفره تقسیم شوند و هر عضو مسئول ارتباط با چند نفر دیگر باشد. همچنین پیشنهاد شده است که این زنجیره‌های تماس پیش از بروز بحران، با پیام‌های ساده‌ای مانند احوالپرسی یا تبریک مناسبت‌ها آزمایش شوند تا میزان کارآمدی آن‌ها مشخص شود. داوطلب همچنین به استفاده از مکان‌های عمومی و آشنا مانند مراکز صنفی، کانون‌های بازنشستگی، پارک‌ها یا محل‌های مشخص تجمع به عنوان محل‌های اطلاع‌رسانی حضوری اشاره کرده است. بر اساس این پیشنهاد، در صورت قطع کامل ارتباطات، اعضا می‌توانند در زمان‌های مشخص برای دریافت اخبار و اطلاعیه‌ها به این مکان‌ها مراجعه کنند و اطلاعیه‌های مهم نیز در برخی مراکز به شکل مکتوب منتشر شود. این گزارش با اشاره به ضرورت ایجاد ساختارهای غیرمتمرکز سازمانی نوشته است که شبکه‌های محلی و منطقه‌ای می‌توانند در شرایطی که ارتباط میان مرکز و اعضا قطع می‌شود، امکان ادامه فعالیت و تصمیم‌گیری بر اساس دستورالعمل‌های قبلی را فراهم کنند. داوطلب همچنین پیشنهاد کرده است که اطلاعیه‌ها، بیانیه‌ها و مطالبات صنفی در کنار انتشار آنلاین، در نسخه‌های محدود چاپی یا کپی‌شده میان اعضا توزیع شود و برخی محتواهای آموزشی یا خبری نیز از طریق ابزارهای ذخیره‌سازی مانند حافظه‌های جانبی منتقل شود. در پایان این گزارش آمده است که انتقال بخشی از ارتباطات از فضای آنلاین به شبکه‌های حضوری و آفلاین، نیازمند برنامه‌ریزی و آمادگی است، اما ارتباط مجازی هرچند ابزار مهمی برای فعالیت‌های صنفی و مدنی به شمار می‌رود، جایگزین کامل ارتباط انسانی و دیدارهای مستقیم میان افراد نیست.

سی‌ان‌ان: تهدید ایران علیه ترامپ افزایش یافته؛ اما واشنگتن درباره پیامدهای اقدام نظامی مردد است شبکه خبری سی‌ان‌ان در گزارشی تحلیلی اعلام کرد تهدیدهای جمهوری اسلامی ایران علیه دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، موضوعی تازه نیست و ریشه آن به سال ۲۰۲۰ و کشته شدن قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران، در حمله پهپادی آمریکا در بغداد بازمی‌گردد. هالی جکسون، خبرنگار امنیت ملی سی‌ان‌ان، در این گزارش گفت تهدیدها علیه ترامپ در سال‌های گذشته گسترش یافته و تنها محدود به رئیس‌جمهوری آمریکا نیست. به گفته او، ده‌ها مقام سابق آمریکایی که در سیاست‌های مرتبط با ایران نقش داشته‌اند، از جمله جان بولتون، مشاور سابق امنیت ملی، مایک پمپئو، وزیر خارجه پیشین، و برایان هوک، نماینده ویژه سابق آمریکا در امور ایران، نیز با تهدیدهای مشابه مواجه شده‌اند. او افزود که در دو مورد، یعنی جان بولتون و مایک پمپئو، طرح‌های حمله که مقام‌های آمریکایی آن را مرتبط با ایران می‌دانند، خنثی شده است. به گزارش سی‌ان‌ان، این تهدیدها در پی تشدید تنش‌های نظامی میان ایران و آمریکا بار دیگر مورد توجه قرار گرفته و ادبیات تهدیدآمیز از سوی برخی جریان‌های نزدیک به حکومت ایران افزایش یافته است. جکسون اشاره کرد که روزنامه کیهان، نزدیک به رهبر جمهوری اسلامی، پیش‌تر جایزه‌ای ۱۰۰ میلیون دلاری برای کشتن ترامپ تعیین کرده بود. افزایش آمادگی نظامی آمریکا در منطقه سی‌ان‌ان در ادامه به افزایش حضور نظامی آمریکا در خاورمیانه پرداخت و گزارش داد که پس از اظهارات اخیر ترامپ درباره گزینه‌های نظامی، تجهیزات و نیروهای بیشتری شامل هواپیماهای جنگی، نیروهای ویژه، هواپیماهای سوخت‌رسان و تجهیزات پزشکی به منطقه منتقل شده‌اند. یک مقام نظامی سابق آمریکا که در این گزارش با عنوان «سرهنگ لین» معرفی شد، گفت نگرانی اصلی درباره توانایی ارتش آمریکا برای اجرای عملیات نیست، بلکه درباره هدف نهایی و پیامدهای چنین اقدامی است. او گفت آمریکا باید مشخص کند که در صورت ورود به یک عملیات گسترده، دقیقاً چه چیزی را دنبال می‌کند و چگونه قصد دارد آن را پایان دهد. این مقام نظامی هشدار داد که کنترل احتمالی تنگه هرمز یا گسترش درگیری به باب‌المندب در ورودی دریای سرخ، می‌تواند فشار زیادی بر نیروهای آمریکایی در منطقه وارد کند و یک بحران چندجبهه‌ای ایجاد کند. نگرانی از ورود آمریکا به یک تعهد نظامی طولانی بر اساس تحلیل سی‌ان‌ان، یکی از نگرانی‌های اصلی در میان برخی مقام‌های نظامی سابق آمریکا این است که حمله محدود به ایران ممکن است به یک تعهد نظامی طولانی‌تر تبدیل شود. به گفته کارشناس نظامی مدعو سی ان ان اگر آمریکا تصمیم به انجام عملیات‌هایی علیه اهداف حساس در داخل ایران بگیرد، مسئله اصلی پس از حمله خواهد بود: اینکه واشنگتن چه هدف سیاسی مشخصی دارد و چگونه می‌خواهد از گرفتار شدن در یک جنگ طولانی جلوگیری کند. ایران همچنان توان پاسخ‌گویی دارد سی‌ان‌ان همچنین به ارزیابی‌های منتشرشده درباره توان نظامی ایران اشاره کرد و گفت تهران، با وجود آسیب‌هایی که متحمل شده، همچنان بخش قابل توجهی از توان موشکی و سامانه‌های پرتاب خود را حفظ کرده است. به گفته این شبکه، همین موضوع یکی از عوامل اصلی احتیاط آمریکا در تصمیم‌گیری درباره اقدام نظامی است؛ زیرا هرگونه حمله گسترده می‌تواند با واکنش ایران و گسترش بحران در منطقه همراه شود.

حمایت ۱۰۲ فعال و ۱۳ نهاد از اعتصاب زندانیان قزلحصار؛ درخواست برای توقف فوری اعدام‌ها در ایران بیانیه‌ای در حمایت از اعتصاب غذای زندانیان زندان قزلحصار کرج و در اعتراض به اجرای احکام اعدام در ایران، تاکنون به امضای ۱۰۲ فعال و کنشگر سیاسی و ۱۳ نهاد و سازمان رسیده است. امضاکنندگان این بیانیه با اشاره به آغاز اعتصاب غذای شماری از زندانیان قزلحصار از ۲۲ تیرماه ۱۴۰۵، خواستار توقف فوری اجرای احکام اعدام و لغو کامل مجازات اعدام در ایران شده‌اند. در این بیانیه آمده است که جمهوری اسلامی از زمان روی کار آمدن، اعدام را به عنوان ابزاری برای «ایجاد ترس و ارعاب در جامعه و حفظ قدرت» به کار گرفته و اجرای احکام اعدام با عناوین مختلف، از پرونده‌های سیاسی و امنیتی تا اتهامات مرتبط با مواد مخدر، به گفته امضاکنندگان، «هدف مشترک ایجاد فضای وحشت و جلوگیری از اعتراضات مردمی» را دنبال کرده است. امضاکنندگان همچنین مدعی شده‌اند که از اواخر اسفند ۱۴۰۴ تاکنون دست‌کم ۵۰ نفر از معترضان اعتراضات دی ۱۴۰۴ و اعتراضات سال ۱۴۰۱، زندانیان سیاسی و افرادی با اتهامات امنیتی اعدام شده‌اند. در این بیانیه به پرونده‌هایی با اتهاماتی مانند جاسوسی و همکاری با اسرائیل نیز اشاره شده است. در ادامه این بیانیه، اعدام «مجازاتی شنیع و ضدانسانی و مغایر با کرامت انسانی» توصیف شده و آمده است که «حق حیات بنیادی‌ترین حق هر انسان است و هیچ فرد، نهاد یا حکومتی نباید اجازه سلب این حق را داشته باشد.» امضاکنندگان ضمن اعلام حمایت از اعتراضات زندانیان در قزلحصار و همچنین اعتراضات زندانیان در زندان‌های دستگرد اصفهان، اوین، ساوه و لاکان رشت، خواستار رسیدگی فوری به وضعیت سلامت زندانیان اعتصابی، رعایت حقوق آنان و پایان دادن به سیاست اعدام و سرکوب در ایران شده‌اند. این بیانیه در حالی منتشر شده که در ماه‌های اخیر گزارش‌هایی درباره افزایش نگرانی‌ها نسبت به اجرای احکام اعدام شماری از زندانیان در ایران منتشر شده است. مقام‌های جمهوری اسلامی معمولا اجرای احکام اعدام را بر اساس قوانین جاری کشور و پس از طی مراحل قضایی اعلام می‌کنند و اتهامات مطرح‌شده علیه محکومان را مبنای اجرای حکم می‌دانند. در پایان بیانیه از فعالان مدنی و مدافعان حقوق بشر خواسته شده است با پیوستن به این کارزار، از خواست زندانیانی که با خطر اجرای حکم اعدام روبه‌رو هستند حمایت کنند. جمع‌آوری امضا برای این بیانیه همچنان ادامه دارد.