هفت‌ سنگ

#پاره_خط اتفاقی که در کرمان پیش آمد قطعاً یک حادثه‌ی تروریستی است. اما چه پیش آمده که بسیاری از ما مردم در واکنش به این اتفاق تلخ، دچار تضاد و پارادوکس هستیم؟ چون در یک حادثه‌ی تروریستی در مراسم سالمرگ آدمی که مردم قابل توجهی از ایران و جهان نسبت به او و عملکردش حس خوبی ندارند و از او متنفرند، عده‌ی دیگری از مردم ایران کشته شده‌اند. من مسئول همه‌ی این اعوجاج و پیچیدگی‌های گیج‌ و مشمئزکننده را ساختار کثافت و روباه‌صفتانه‌‌ای می‌دانم که ما مردمِ انقلاب ۵۷، ما مردمِ جنگ نامقدس دهه‌ی شصت، ما مردم تابستان ۶۷، ما مردم تیر ۷۸، ما مردم خرداد ۸۸، ما مردم پلاسکو، ما مردم کشتی سانچی، ما مردم دی ۹۶ و آبان ۹۸، ما مردم هواپیمای اوکراینی، ما مردم ۱۴۰۱، ما مردم حادثه‌ی کرمان، ما مردم ایران برایش لقمه‌ی عزا و عروسی بودیم و هستیم. @Cafe7Sang

از الهه بشنویم:

#پاراگراف فقط یک‌بار حس کردم یک‌نفر درکم کرد... تازه با ربه‌کا به‌هم زده بودم و حالم خیلی بد بود؛ توی کافه نشسته بودم که دختر پیش‌خدمت به من گفت چه‌قدر به‌هم ریخته‌ام. ماجرای دعوای با ربه‌کا و جدا شدن‌مان را برایش تعریف کردم و او در جواب به من نگفت همه درد دارند، نگفت باید شرمنده باشم که چنین چیزی اذیتم می‌کند، نگفت جنبه‌ی مثبت زندگی را ببین، نگفت که تقصیر خودم است، بحث مارکوس، نقاش فلجِ سر کوچه آگوستین را پیش نکشید... فقط چهره‌اش را در هم کشید و گفت: «آخ...» همین! انگار خوب می‌فهمید که همین درد ساده و پیش پا افتاده، چقدر دارد آزارم می‌دهد. تنها باری که حس کردم کسی درکم کرد، همان یک‌بار بود... همان یک‌بار. شب‌بخیر آقای رئیس‌جمهور ژاک‌ پریم @Cafe7Sang

#پاراگراف فقط یک‌بار حس کردم یک‌نفر درکم کرد... تازه با ربه‌کا به‌هم زده بودم و حالم خیلی بد بود؛ توی کافه نشسته بودم که دختر پیش‌خدمت به من گفت چه‌قدر به‌هم ریخته‌ام. ماجرای دعوای با ربه‌کا و جدا شدن‌مان را برایش تعریف کردم و او در جواب به من نگفت همه درد دارند، نگفت باید شرمنده باشم که چنین چیزی اذیتم می‌کند، نگفت جنبه‌ی مثبت زندگی را ببین، نگفت که تقصیر خودم است، بحث مارکوس، نقاش فلجِ سر کوچه آگوستین را پیش نکشید... فقط چهره‌اش را در هم کشید و گفت: «آخ...» همین! انگار خوب می‌فهمید که همین درد ساده و پیش پا افتاده، چقدر دارد آزارم می‌دهد. تنها باری که حس کردم کسی درکم کرد، همان یک‌بار بود... همان یک‌بار. شب‌بخیر آقای رئیس‌جمهور ژاک‌ پریم @Cafe7Sang

در اساطیر یونان، سیرن‌ها خواهرانی بودند که در بخش‌های پر صخره دریا می‌زیستند. آن‌ها آوازی بسیار زیبا و فریبنده داشتند و دریانوردان را با آوای خود گمراه کرده و به کام صخره‌های مرگ‌آور می‌کشیدند. سیرن‌ها، فرزندان آکلوس (Achelous) خدای طوفان بودند. دقیقا معلوم نیست که چه شکل و سیمایی داشته‌اند چون هر کس که آن‌ها را می‌دید زنده بر نمی‌گشت! سیرن‌ها گاهی به صورت یک زن یا گاهی به صورت موجودی با بدن یک پرنده و سر یک زن نمایان می‌شدند. از جمله ویژگی‌های آن‌ها که در اساطیر یونان به آن اشاره شده یکی چهره بی‌نهایت زیبا و دیگری آواز خواندن بسیار دلربا و فریبنده‌ی آنان بود که به واسطه‌ی آن، ملوانان گمشده در دریا را به سوی جزیره‌ی خود کشانده و آن‌ها را هلاک می‌کردند. «فرانتس کافکا» نویسنده نامدار آلمانی در یکی از داستان‌های کوتاه خود به‌نام «سکوت سیرن‌ها» (The Silence of the Sirens) چنین گفته است: «اکنون دیگر سیرن‌ها سلاحی مرگ‌بارتر از آوازشان در اختیار دارند که آن سلاح، سکوت‌شان است.» @Cafe7Sang

سیرن اثر جان ویلیام سال ۱۹۰۰ میلادی @Cafe7Sang

در اساطیر یونان، سیرن‌ها خواهرانی بودند که در بخش‌های پر صخره دریا می‌زیستند. آن‌ها آوازی بسیار زیبا و فریبنده داشتند و دریانوردان را با آوای خود گمراه کرده و به کام صخره‌های مرگ‌آور می‌کشیدند. سیرن‌ها، فرزندان آکلوس (Achelous) خدای طوفان بودند. دقیقا معلوم نیست که چه شکل و سیمایی داشته‌اند چون هر کس که آن‌ها را می‌دید زنده بر نمی‌گشت! سیرن‌ها گاهی به صورت یک زن یا گاهی به صورت موجودی با بدن یک پرنده و سر یک زن نمایان می‌شدند. از جمله ویژگی‌های آن‌ها که در اساطیر یونان به آن اشاره شده یکی چهره بی‌نهایت زیبا و دیگری آواز خواندن بسیار دلربا و فریبنده‌ی آنان بود که به واسطه‌ی آن، ملوانان گمشده در دریا را به سوی جزیره‌ی خود کشانده و آن‌ها را هلاک می‌کردند. «فرانتس کافکا» نویسنده نامدار آلمانی در یکی از داستان‌های کوتاه خود به‌نام «سکوت سیرن‌ها» (The Silence of the Sirens) چنین گفته است: «اکنون دیگر سیرن‌ها سلاحی مرگ‌بارتر از آوازشان در اختیار دارند که آن سلاح، سکوت‌شان است.» @Cafe7Sang