💌 دلنوت

♥️ محبوب من که پیرهنت از نور آبیِ فانوس‌های دریایی است تب را به چهره‌ات ــــ‌ که نور با لذتی نهانی بر آن آرمیده است‌ ــــ می‌بوسم. دوست دارم و می‌گریم. من زنده‌ام. قلب تو آن ستاره‌ی صبح است که در دوامِ فاتحه‌ی خود ــــ‌ زان پیش‌تر که پیکارِ برج‌ها را پایان دهد‌ ــــ شراره کشید. دور از تو کاشکی پوستِ تنم بادبانی شود که از باد روی برمی‌تابد. #رنه_شار به فارسی : پرویز مهاجر @delnote

♥️ موفق شدن در اولین تلاش، بلایی نامبارک است. #رابرت_گرین @delnote

" کنون که روز می‌شکفد " شب به پایان رسیده و ماه به‌آرامی در برکه آسمان، فرو می‌شود و در نهرها غروب می‌کند. زادن پاییز چنین پرنشاط است. در این سرزمین هموار، مرغزارها سبزند؛ چونان دره‌های جنوب در بهار. ترک یاران گفته‌ام قلبم را درون دیوارهای کهنه نهفته‌ام تا در تنهایی خویش به تو بیاندیشم. کنون که روز می‌شکفد و سم‌ضربه اسبان بر سنگ‌ها می‌نوازد، تو چه دوری! دورتر از ماه. #سالواتوره_کوازیمودو ترجمه: ماریا عباسیان @delnote

اگر با تو به آستانه‌ی بهشت خداوند فرود آیم، تنها برای آن است که جان من تنم را به بودن در کنار تو می‌خواند. #ریونوسوکه_آکوتاگاوا @delnote

هیچ‌وقت نمی‌شنوید ورزشکاری در حادثه‌ای فجیع حس بویایی‌اش را از دست بدهد. اگر کائنات تصمیم بگیرد درسی دردناک به ما انسان‌ها بدهد، که البته این درس هم به هیچ درد زندگی آینده‌مان نخورد، مثل روز روشن است که ورزشکار باید پایش را از دست بدهد، فیلسوف عقلش، نقاش چشمش، آهنگساز گوشش و آشپز زبانش! درس من؟! من آزادی‌ام را از دست دادم. جزء از کل #استیو_تولتر @delnote

♥️ او که راه را از شبِ تاریک آموخته است، هرگز گم نخواهد شد. رفاقت با نور آخرین تشخیصِ آدمی‌ست که تاریکی را به تو نشان خواهد داد، که تاب آوردن در تاریکی را به تو نشان خواهد داد. او که راه را در تاریکی شب آموخته است بی‌تردید روزی به منزل بزرگ خواهد رسید. بی‌هوده داوری نکن! تنها پاهای تاولْ زده در تاریکی می‌دانند منظور من از رفاقت با نور یعنی چه...! #سیدعلی_صالحی سرودِ روحِ بزرگ @delnote

قوی‌ترین آدم‌ها سخت‌ترین شب‌ها را به صبح رسانده‌اند و با طلوع آفتاب لباس قهرمانی به تن کرده‌اند و به آدم‌ها حال خوش فروخته اند رایگان #عادل_دانتیسم @delnote

هزار سال از زندگی تلخ و بزرگوار فردوسی می‌گذرد. در تاریخ ناسپاس و سفله‌پرور ما، بیدادی که بر او رفته است، مانندی ندارد. و در این جماعت قوادان و دلقکان که ماییم با هوس‌های ناچیز و آرزوهای تباه، کسی را پروای کار او نیست و جهان شگفت شاهنامه همچنان بر "ارباب فضل" در بسته و ناشناخته مانده است. اما در این دوران دراز، شاهنامه زندگی صبور خود را در میان مردم عادی این سرزمین ادامه داده است، و هنوز هم صدای گرمش گاه‌گاه این‌جا و آن‌جا در خانه‌ای و قهوه‌خانه‌ای شنیده می‌شود و در هر حال این زندگی خواهد بود، و این صدا خاموش نخواهد شد، و هر زمان به آوایی و نوایی، سازگار مردم همان روزگار فراگوش می‌رسد. از کتاب: مقدمه‌ای بر رستم و اسفندیار #شاهرخ_مسکوب ‌ @delnote

دلتنگی از قلب شروع می‌شود بطن چپ و راست را می‌کوبد بغض‌های پراکنده تا نوک زبان می‌آیند و تا می‌آیی به شوق رنگین کمان دست به کار شوی واژه‌ها هر کدام به یک سو خیز بر می‌دارند این را مورچه‌ای که زیر قارچ از باران پناه گرفته است می‌فهمد! #بهرنگ_قاسمی از دفتر: نهنگ‌ها بی‌گذرنامه عبور می‌کنند ۱۳۹۰ @delnote

♥️ زایشِ آگاهی، با دردِ شدید همراه است. #کارل_گوستاو_یونگ @delnote