سایت پانویس

‌ چند عکس از خلوت‌گاه مهمان‌کش که توسط دوست عزیز، بابک جان، گرفته شده است. جهت خلوت‌نشینی به »مدیر ثبت‌نام« پیام دهید. فقط برای اعضای دوره‌های خودشناسی است. @PanevisAdmin

‌ الکی‌خوش! زنگ زده‌ام احوالپرسی. می‌گوید: خوشیم، الکی‌خوشیم! (و راست می‌گوید.) چه اشکال دارد انسان الکی‌خوش باشد؟! مگر کودک که وجودش فرخنده و شکوفا و مبارک است، الکی‌خوش نیست؟ این ما آدم بزرگا هستیم که باید حتماً‌ مناسبتی چیزی باشد که بواسطهٔ آن، خوش باشیم. آن هم نه خوشی‌ئی از جنس خوشی آن کودک! انسان اگر بر مدار ذات و اصل خودش باشد، قاعدتاً باید الکی‌خوش باشد. حالا خطاب به کسی که می‌گوید آدم خوب نیست الکی‌خوش باشد، می‌گویم: خیلی خوب، گیریم حرفت درست و من باید حتماً بخاطر چیزی خوشحال شوم. اما حالا که اینطور است، پس الکی‌ناخوش بودن هم باید نادرست باشد، نه؟ پس چرا ما همیشه الکی‌ناخوشیم؟! یعنی دردمان چیست که همیشه از زندگی و خودمان ناراضی هستیم، ملول و گرفته‌ایم؟ بقول آن شاعر همدانی که گفته: نه تب دارم نه جایم می‌کنه درد همی دونم که نالانم شب و روز ما اینطور نیستیم؟ دائم غمگینیم، ناخوشیم! @PanevisDotCom

‌ موفقیت دیشب در جمع دوستان موضوع گفتگویمان موفقیت بود. اینکه موفقیت از دیدگاه شما چیست. یکی گفت که اگر موفقیت را با دید «دستاورد»، چیزی که باید حصول کرد، نگاه نکنیم، آگاهی بر عدم «من» موفقیت است. ‌

‌ اسکن بدن @Panevisdotcom

‌ جایی نوشته بود: «تو مملکتی که به ازای هر ۱۲ ازدواج ۶ تا طلاق ثبت میشه روز ولنتاین یا مناسب های دیگه به هم کتاب کادو بدید. رابطه نیاز به فهم و درک داره نه شکلات و عروسک.» این سخن معترضانه ظاهراً صحیح به نظر می رسد اما صحیح نیست. رابطه هم نیاز به شناخت، مطالعه، درک و شعور دارد و هم گل و شکلات و عروسک و ماکارانی. ‌

‌ کمی اطلاع‌رسانی + گروه رابطه تا فردا عضو می‌پذیرد. دیگر پذیرش نخواهیم داشت تا چند ماه آتی. گروه رابطه برای اعضای دوره‌های خودشناسی، مصفاخوانی، لپراخوانی، کریشنامورتی‌خوانی، و کلاس درس حافظ رایگان است. و برای کسانی که عضو این دوره‌ها نیستند، شهریهٔ ۱۵۰ تومانی باید بپردازند. + حدود سه هفتهٔ دیگر جلسات «دیدار با خود» یا لپراخوانی آغاز می‌شوند. دوستانی که هنوز اقدام نکرده‌اند، اقدام کنند! + گروه‌های مصفاخوانی و کریشنامورتی‌خوانی و درس حافظ نیز همچنان پذیرای اعضای جدید هستند. در مصفاخوانی کتاب «زندگی و مسائل» را رو به اتمامیم و پس از آن، کتاب دیگری از محمدجعفر مصفا را آغاز می‌کنیم. + جلسات حضوری دو هفته یکبار در باغ مهمان‌کش برقرار است. دوستان عموماً از اصفهان و بعضی دوستان از شهرهای دیگر نیز می‌آیند و شب‌های جمعه به خواندن مثنوی معنوی، آثار محمدجعفر مصفا، تماشای فیلم و بحث و گفتگو دربارهٔ آن و دورهمی دوستانه و گپ و گفت و تفریح و سعدی‌بازی می‌گذرانیم. گاهی نیز فردای آن شب، یعنی روز جمعه، به پیک‌نیک و طبیعت‌گردی می‌رویم. از نظر فضا برای جلسات مهمان‌کش در مضیقه هستیم، لذا دوستانی که تمایل به شرکت دارند، حتماً از قبل با »مدیر« هماهنگ کنند تا اگر جا باشد، بیایند. + دوستانی که دربارهٔ دورهٔ جدید خودشناسی می‌پرسند، فعلاً دیگر پذیرش برای دورهٔ جدید نداریم تا اعلام بعدی. اطلاع‌رسانی خواهد شد از همین طریق. + خلوت‌گاه مهمان‌کش همچنان مشغول پذیرایی از خلوت‌نشینان است و فعلاً پر است و پذیرش تا دو ماه آتی نداریم. هر کس می‌خواهد خلوت بگیرد، از الآن برای اواخر آذر به بعد می‌تواند رزرو کند. با آیدی »مدیر« هماهنگ کند. کانال خلوت‌گاه: @mehmankosh دل‌تان گرم و روان‌تان روان! @Panevisdotcom

‌‌ دربارهٔ «ذکر» امشب به فراخور بحثی که در جلسهٔ لایو کریشنامورتی‌خوانی پیش آمد، از این رباعی مولانا جلال‌الدین صحبت شد. و نیز سخنی از یک عارف دیگر، شاید شمس تبریزی، که می‌گوید: شغله الذکر عن المذکور. @Panevisdotcom

‌ ثبت‌نام دوره ششم آموزش آنلاین پرنده نگری آکادمی حیات وحش ایران آغاز شد. این دوره با هدف آموزش همگانی به منظور افزایش آگاهی عمومی و ایجاد حساسیت نسبت به حیات وحش ایران به صورت کاملا رایگان برگزار می گردد. با توجه به محدودیت تعداد شرکت کنندگان اولویت با کسانی است که زودتر ثبت نام کرده باشند. جهت اطلاع از شرایط شرکت در دوره، لطفا نام و نام خانوادگی خود را در اینستاگرام برای @iran_wildlife_academy بفرستید. لطفا این پست را برای علاقه مندان به طبیعت و حیات وحش ارسال نمایید تا بتوانید سهمی در افزایش سطح آگاهی عموم مردم در راستای حفظ حیات وحش کشور عزیزمان داشته باشید. روزهای تشکیل کلاس ها: دوشنبه‌ها از ساعت ۱۹:۳۰ الی ۲۱ تاریخ شروع دوره: ۲۲ آبان ۱۴۰۲ مدت دوره ۱۰ جلسه مدرس دوره: نوید پارسایی هزینه ثبت نام: رایگان!!! مباحث دوره: 👈🏻 مفاهیم و اصول و لوازم مورد نیاز پرنده نگری 👈🏻 تاریخچه پرنده نگری در دنیا و ایران 👈🏻 جایگاه اقتصادی-اجتماعی پرنده نگری در دنیا 👈🏻 کدهای اخلاقی، بایدها و نبایدها در پرنده نگری 👈🏻 تکامل پرندگان 👈🏻 طبقه بندی پرندگان 👈🏻 توپوگرافی و آشنایی با اجزای بدن پرندگان 👈🏻 ارزش پرندگان و عوامل تهدید پرندگان 👈🏻 پتانسیل کشور ایران در زمینه پرنده نگری 👈🏻 بررسی رفتار پرندگان در طول سال 👈🏻 شناسایی پرندگان. لطفاً برای اطلاعات بیشتر به اکانت اینستاگرام که در متن معرفی شده مراجعه کنید. بنده هم در اینستاگرام این را دیدم و گفتم معرفی کنم. این عزیزان را نه می‌شناسم و نه مراوده‌ای با آنها دارم. بطور کلی هر چیزی که باعث پیوند زدن انسان به طبیعت باشد، مفید است. @Panevisdotcom

‌‌ عاریت و خاصیت یارتان، همسرتان، دوستتان را در ذهن‌تان عاری کنید از هرگونه امر عاریتی که دارد، آنگاه متوجه می‌شوید واقعیت او را دوست دارید یا آنچه فکر می‌کنید او هست را. منظور از امور عاریتی هر آنچه بصورت ذاتی او نیست است. مثلاً ثروت و تمام متعلقات به آن امری عاریتی است. دانش عاریتی است. شهرت و محبوبیت اجتماعی، شغل و جایگاه اجتماعی، میزان درآمد، هرگونه برچسب ارزشمند اجتماعی عاریتی هستند. او را از مجموعهٔ اینها، در ذهن‌تان، بپیرایید، بزدایید، عاری و لخت کنید. آنگاه آنچه باقی می‌ماند، ذاتی‌های اوست. ببینید آن باقی‌مانده را دوست دارید؟ چه بسیار از ما که اگر چنین نگاهی(نگاه توهم‌زدا، واقع‌نگر) به یارمان کنیم، باور نمی‌کنیم که تابحال واقعیت او را ندیده‌ایم! می‌پرسی چه چیزهایی عاریتی نیست. صفاتی ذاتی عاریتی نیستند. مثلاً همت و جنم داشتن عاریتی نیست. بلندنظری عاریتی نیست. شور و شوق به زندگی عاریتی نیست. کنجکاوی و شوق به آگاهی عاریتی نیست. و بسیاری موارد دیگر. (البته این موارد جنس تقلبی نیز دارند.) ‌پس بطور خلاصه، در ذهنت یارت را تداعی کن. ببین مشخصاً به خاطر چه امور ارزشی‌ای او را دوست داری. آن امور را لیست کن. و سپس در ذهنت آنها را از او بگیر. آنچه می‌ماند، اوست. گرمی عاریتی ندهد اثر گرمی خاصیتی دارد هنر سرکه را گر گرم کردی ز آتش آن چون خوری سردی فزاید بی‏گمان‏ ز انکه آن گرمی او دهلیزی است طبع اصلش سردی است و تیزی است ‌

‌ ‌یک قطرهٔ آب بود با دریا شد یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد آمد شدن تو اندر این عالم چیست آمد مگسی پدید و ناپیدا شد از عمر خیام محمد عزیز می‌خواند. ‌

‌ ‌یک قطرهٔ آب بود با دریا شد یک ذرهٔ خاک با زمین یکتا شد آمد شدن تو اندر این عالم چیست آمد مگسی پدید و ناپیدا شد از عمر خیام محمد عزیز می‌خواند. ‌

‌ دختری که مادرش در جنگ اسرائیل-فلسطین کشته شده، می‌گوید: کجا می‌بریدش؟ آن جسد مادرم است، از موهایش می‌شناسمش. اگر توهم ملیت نبود، این فاجعه‌ها هم نبود. ملیت باعت تفرق و جدایی انسان‌هاست. و من و تویی که در تنور ملیت می‌دمیم، در رنج این دختر سهیم هستیم. من و تویی که هنگام مسابقات ورزشی می‌نشینیم و خودمان را با تیم "کشورمان" یکی می‌کنیم و خواستار برنده شدنش هستیم، و به این صورت بطور ضمنی در تنور ملیت، در تنور جدایی انسان از انسان، داریم می‌دمیم، در قتل مادر این کودک سهیم هستیم. لذت همگونی با ملیت و تیم آنچنان ما را در لحظهٔ تماشای مسابقات فراگرفته است، که به چنین عواقب فاجعه‌بار این لذت فکر نمی‌کنیم. من و توی باورمند به ملیت، در رنج این دختر سهیم هستیم. ‌