الفوائد

پێشەوا عبد الله کوڕی عومەر خوایان لێ ڕای بێت فەرموویەتی : هەرکەسێک دوای هەر نوێژێک و کاتی چونە سەرجێگا بڵێت : «اللهُ أكْبَرُ كَبِيرًا عَدَدَ الشَّفْعِ وَالوِتْرِ وَكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ الطَّيِّبَاتِ المُبَارَكَاتِ»سێ جار «لَا إلَهَ إلَّا اللهُ عَدَدَ الشَّفْعِ وَالوِتْرِ وَكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ الطَّيِّبَاتِ المُبَارَكَاتِ» سێ جار لە گۆڕەکەیدا بۆی دەبێە ڕووناکی، لەسەر پرد بۆی دەبێتە ڕووناکه و لەسەر صیراط بۆی دەبێتە ڕووناکی، هەتا دەیکەنە بەهەشتەوە عن عبدالله بن عمر رضي الله عنهما قال : مَنْ قَالَ دُبُرَ كُلِّ صَلَاةٍ وَإذَا أخَذَ مَضْجَعَهُ «اللهُ أكْبَرُ كَبِيرًا عَدَدَ الشَّفْعِ وَالوِتْرِ وَكَلِمَاتِ اللهِ التَّامَّاتِ الطَّيِّبَاتِ المُبَارَكَاتِ» ثَلَاثًا وَ«لَا إلَهَ إلَّا اللهُ» مِثْلُ ذَلِكَ كُنَّ لَهُ فِي قَبْرِهِ نُورًا وَعَلَى الجِسْرِ نُورًا وَعَلَى الصِّرَاطِ نُورًا حَتَّى يُدْخِلْنَهُ الجَنَّةَ. [مصنف ابن أبي شيبة].