Classy Shit

مدتی بعد از آخرین بحث زناشویی‌شان در مورد نامرتب بودن حمام که به یک ماه جدا خوابیدن انجامید، یک روز پیرمرد ۷۲ ساله از نردبان افتاد و در حالی که روی زمین در مقابل مرگ مقاومت می‌کرد، چشمانش پر از اشک شد چون همسرش را در لحظه‌ی مرگش نمی‌دید. بالاخره وقتی او رسید، چشمان پیرمرد را درخشان‌تر و غمگین‌تر از تمام پنجاه‌سال زندگی مشترک‌شان دید. سپس پیرمرد آخرین نفس را کشید و گفت: “Only God knows how much I loved you.” - عشق در سال‌های وبا

یه جوری گرونیه، شما از پنجره بیرون و نگاه کنی می‌شه یکی دو میلیون.

“Know when you are beaten.” - A Gentleman in Moscow

«پیش از خواب، از لذتِ فوریِ استشمام بوی یک باغِ پنهان در ادرارش لذت برد؛ ادراری که با مارچوبه‌های ولرم پالوده شده بود.» عشق در سال‌های وبا

“It is a pity to still find a suicide that is not for love.” -Love in the time of Cholera

The result for a depressed Super Mario.

Claude is adding existential dread!

اطمینان از لذتی که گابریل گارسیا مارکز عزیزم در صفحات این کتاب گنجانده است برایم شور زندگی و اطمینان از آینده می‌آورد.

مسخ، اثر کافکا، طراح جلد: کافی‌نت سر کوچه‌‌ی کافکاشون.

میام اونجا که برام خونه‌ی خاطره‌هاست تو فقط به من بگو پل نشکسته کجاست؟

همه چی اوکی میشه، حتی اگه اوکی نشه هم اوکیه.

در برابر هر مقام ‌و نهاد دولتی، رهبر جمهوری اسلامی یک نهادی درست کرده که قدرت اصلی دست اونه! در استان‌ها، حرف آخر رو نه استاندار که «نماینده ولی فقیه در استان» میزنه، در دانشگاه‌ها رئیس دانشگاه هست، اما تصمیم نهایی با «نمایندگی ولی فقیه در دانشگاه» است! وزیر آموزش و پرورش، وزیر آموزش عالی و….. در برابر «شورای عالی انقلاب فرهنگی» هیچ کاره هستند! حتی در برابر بهزیستی «کمیته امداد» زدن! در برابر «وزارت اطلاعات» اطلاعات ۳ پ رو راه‌اندازی کردن! در همه موارد دولت در دولت در دولت دارن! همون دولت رو هم جنتی باید بگه چه کسانی کاندید بشن! وزرا هم با مشورت رهبری باید انتخاب بشن! و …

بودن اینجا که منم مرگ بی چون و چراست همه چی از بد و خوب قصه‌ی رنگ و ریاست

غم غربت نداره، اونجا که خونه‌ی ماست.