PENELOPA

کوه از غمت بشکافته وان غم به دل درتافته یک قطره خونی یافته از فضلت این افضال‌ها ای سروران را تو سند بشمار ما را زان عدد دانی سران را هم بود اندر تبع دنبال‌ها سازی ز خاکی سیدی بر وی فرشته حاسدی با نقد تو جان کاسدی پامال گشته مال‌ها آن کو تو باشی بال او ای رفعت و اجلال او آن کو چنین شد حال او بر روی دارد خال‌ها گیرم که خارم خار بد خار از پی گل می‌زهد صراف زر هم می‌نهد جو بر سر مثقال‌ها فکری بدست افعال‌ها خاکی بدست این مال‌ها قالی بدست این حال‌ها حالی بدست این قال‌ها آغاز عالم غلغله پایان عالم زلزله عشقی و شکری با گله آرام با زلزال‌ها توقیع شمس آمد شفق طغرای دولت عشق حق فال وصال آرد سبق کان عشق زد این فال‌ها از رحمة للعالمین اقبال درویشان ببین چون مه منور خرقه‌ها چون گل معطر شال‌ها عشق امر کل ما رقعه‌ای او قلزم و ما جرعه‌ای او صد دلیل آورده و ما کرده استدلال‌ها #مولانا

غروبی کوچک بر روستایی متروکه چشمانِ تو خواب‌آلودند به سی سال و پنج جنگ پیش بازمی‌گردم و گواهی می‌دهم که زمان برای من سنبله‌ای نهان کرده آوازخوان از آتش و غریب‌ماندگان می‌خوانَد آوازخوان از آتش و غریب‌ماندگان می‌خوانْد. همچنان غروب است و آوازخوان، آواز می‌خوانَد. او را می‌پرسند: چرا آواز می‌خوانی؟ جواب‌شان می‌دهد: چون آواز می‌خوانم. سینه‌اش را تفتیش کردند جز قلب‌اش چیزی نیافتند قلب‌اش را تفتیش کردند جز مردم‌اش چیزی نیافتند صدایش را تفتیش کردند جز اندوهش چیزی نیافتند اندوهش را تفتیش کردند جز زندانش چیزی نیافتند زندانش را تفتیش کردند و چیزی نیافتند مگر خود را که به زنجیرهایی گرفتار بودند پُشت تپه‌ها آوازخوان، تنها می‌خوابد و در ماه مارس، سایه‌ها از او بالا می‌روند. محمود درویش محمود درویش (زادهٔ ۱۳ مارس ۱۹۴۱ – ۹ اوت ۲۰۰۸) @MENMETHOD