PENELOPA

آدمی که همیشه هست؛ دیگر دیده نمی‌شود! -عباس معروفی

سکوت‌های مختلفی وجود دارد و هر یک، معنای متفاوتی دارند. سکوتی که با صبحِ جنگل همراه می‌شود، یکی از آن‌هاست؛ که البته با سکوت شهری که خوابیده، تفاوت دارد. سکوت قبل از باران و طوفان،‌ با سکوت پس از باران و طوفان، یکی نیست. سکوت ناشی از تهی بودن، سکوت ترس، سکوت تردید. نوعی از سکوت است که از اشیاء بی‌جان سرچشمه می‌گیرد، مثل سکوت یک صندلی که اخیراً استفاده شده، یا پیانویی که مدت‌هاست، غبار از کلیدهایش برنخاسته است. یا هر شیء دیگری که زمانی به نیاز انسانی پاسخ داده است؛ برای کار، یا برای لذت. این نوع سکوت‌ می‌تواند حرف بزند. صدایش ممکن است غمزده باشد، اما نه همیشه: مثلاً وقتی که لحظاتی پیش، کودکی خندان از روی صندلی برخاسته است؛ یا وقتی آخرین نُت‌هایی که پیانو نواخته، شاد و سرخوشانه بوده باشند. شرایط و فضا هر چه باشد، عصاره‌‌‌اش در سکوت پس از آن هم ادامه پیدا می‌کند. سکوت هم، انعکاس و پژواک خود را دارد. #بریل_مارکهام @MENMETHOD

ای پادشه خوبان داد از غم تنهایی دل بی تو به جان آمد وقت است که بازآیی دایم گل این بستان شاداب نمی‌ماند دریاب ضعیفان را در وقت توانایی دیشب گله زلفش با باد همی‌کردم گفتا غلطی بگذر زین فکرت سودایی صد باد صبا این جا با سلسله می‌رقصند این است حریف ای دل تا باد نپیمایی مشتاقی و مهجوری دور از تو چنانم کرد کز دست بخواهد شد پایاب شکیبایی یا رب به که شاید گفت این نکته که در عالم رخساره به کس ننمود آن شاهد هرجایی ساقی چمن گل را بی روی تو رنگی نیست شمشاد خرامان کن تا باغ بیارایی ای درد توام درمان در بستر ناکامی و ای یاد توام مونس در گوشه تنهایی در دایره قسمت ما نقطه تسلیمیم لطف آن چه تو اندیشی حکم آن چه تو فرمایی فکر خود و رای خود در عالم رندی نیست کفر است در این مذهب خودبینی و خودرایی زین دایره مینا خونین جگرم می ده تا حل کنم این مشکل در ساغر مینایی حافظ شب هجران شد بوی خوش وصل آمد شادیت مبارک باد ای عاشق شیدایی #حافظ

‏به علاوه اگر من شما را از دست داده‌ام، شما هم در عوض دلی را از دست داده‌اید که تپش‌های عاشقانه آن را در هیچ جای دیگر نخواهید یافت. -فروغ فرخزاد