Howl

هرشب در شدّت درخت و سرخیِ گیلاس دست دارم‌و تمام منظره - یک‌دست خیال‌های من است شاهین شیرزادی/ برشی از شعر ˢᵒᵒᶠⁱᵃ ᵃᵏ

#نادر_نادرپور از دفتر "شعر انگور"، ۱۳۳۷ @howl_mag

🔸️استفاده از ظرفیت‌های بیان گفتار و محاوره، سطرسازی‌های بلند، تقطیع متفاوت، ترکیب‌ پاساژهای شعری نامرتبط در شعری واحد، اسطوره‌زدایی از زبان فاخر، پرطنطنه و مسلط، طرح‌کردن شعر "شهری"، با فضاسازی‌های ملموس و مرتبط با عناصر زنده و در جریان زیست روزمره و امکان بخشیدن به ساده‌ترین حوادث برای به شعریت رسیدن از مهم‌ترین پیشنهادهایی است که احمدرضا احمدی آن را درفضای شعر معاصر مطرح کرده است. 🔸️در این نوع شعر، سادگی و بی‌تکلیف بودن بیان، شاید واکنشی دفاعط به پیچیدگی‌ها و بغرنج‌های ذهنی شاعر است که به‌جای دامن‌زدن به آن، مفرّی برای رهایی از آن می‌جوید... 🔸️در دوران سرایش احمدی پس از مجموعه‌ی "نثرهای یومیه" ۱۳۵۹، با یک گسست و بازنگی روبه‌رو هستیم که از کتاب "هزارپله به دریا مانده است" ۱۳۶۴، آغاز می‌شود. در آثار بعدی به‌رغم بازسرایی روایات مانوس، کرانمندتر می‌شود و در آثاری نظیر "قافیه در باد گم می‌شود" ۱۳۷۰ [و غیره ...] عکس‌هایی نوبه‌نو از فضاهایی همسان، یا دستکم قریب‌به‌هم را منتشر می‌کند که جای دوربین، زاویه‌ی دید، نور و حرکت اشیاء در آن‌ها دائماً تغییر کرده است... 🔸️ در شعرهای اخیر احمدرضا احمدی با نوعی داستان‌وارگی شاعرانه که روایت مخیّل زندگی اوست، روبه‌رو هستیم. #احمدرضا_احمدی #پگاه_احمدی @howl_mag

شعرهای "سطح شبح در سفر پاک" اسلامپور، احتمالاً از منابعِ الهام یدالله رؤیایی در ‌"هفتاد سنگ قبر" بوده‌اند. @howl_mag

دیوانگی خوب است تقدیم به شاهین شیرزادی و رفاقتش @aghaypm

#منوچهر_آتشی از: چه تلخ است این سیب، آگاه، ۱۳۷۸ @howl_mag

شب که صدای نقره‌ایِ ماهی بر آب می‌رود از رود دریا در را باز می‌کند سرم به ساقِ صدف‌هاست در تمامِ طولِ اتاقم، خوابم و در صراحتِ آب برق می‌زنم کم‌کم. چه بپرسی، چه گریه کنی نم پس نمی‌دهم این‌بار که رفته‌ای از من صدف‌ام و با تمامِ رفتگان برآب از نزدیک شناورم. هرشب در شدّت درخت و سرخیِ گیلاس دست دارم‌و تمام منظره - یک‌دست خیال‌های من است از منظره وجب‌به‌وجب برمی‌دارمَم و از قفای قابِ عکس قدیمی می‌روم بیرون چنان یواش و شکسته که نشنوی. دیدم که دستگیرۀ در چرخید تویی که شب‌ها بیداری و آمده‌ای قرمز را از گیلاس‌ها برداری. شاهین شیرزادی خرداد ۴۰۵/ طالش محل @howl_mag

🔸تولدی دیگر سفری‌ست در قلمرو شعر: مثنوی دارد، غزل دارد، طنز نو دارد، لغز نو دارد، پریابازی دارد و چه عیب که حاصل منزل کردن در این مراحل، همیشه شعر ناب نیست... از غنائم ملموس این سفر یکی آنست که فروغ بیان خودش را یافته... 🔸 زبان فروغ ساده است... از آن سادگی‌ها که از طرد کردن تعقید حاصل می‌شود نه از جهل برآن. زبانی‌ست بر پایه‌ی محاوره... فروغ در به کاربردن کلمات وسواس دارد... اصولاً کلماتی که ابزار شعری فروغ هستند، معدودند و من این را عیب بزرگ زبان او می‌دانم. از توفیق‌های او تحمیل کردن وزن بر این زبان و تلفیق دادن ریتم با این زبان است به طریقی که بیانِ حاصل، طبیعی‌ترین بیان‌های شاعران امروز است... 🔸 شعر فروغ مثل اغلب شاعران خودیافته وزن‌های محدودی دارد.... وزن شعر فروغ محسوس نیست و چنان جزئی از بیان و شعر او گشته است که تفکیک کردن آن از شعر، کشتن شعر است. 🔸شعر فروغ حسّی‌ست... در شعر فروغ همه‌چیز مغلوب احساس است: وزن اصلاً حس نمی‌شود. تصاویر به نرمی می‌آیند بی‌آنکه ذهن را مغشوش کنند می‌روند. تصویر نیز در شعر او منکوب احساس است. کمتر می‌توان در اشعارش تصویری را دید که به استقلال و خارج از منظور شعر جلوه نماید. @howl_mag

"سرود گوزگا*" بیرون می‌پرد از رود این سبزِ دیوانه تا در کمانِ زانوهاش میانِ علف‌ها بنشیند نامِ تمامِ حشرات گمشده را می‌داند و می‌گوید که تاریکی دریا را خورده‌ام نمی‌پرم اما هزار بال در من است ردّ هزار چشم. نگاه می‌کند با من با چشم‌های درشتش به سبزه‌زار بی‌پایان که می‌درخشد از سبز به آنجا که دور از من است‌ به زبان خلسه و آواز حرف می‌زند با من ابر فراخ می‌رودو می‌‌پرد دیوانه به رود من با دریا -شناور در چشمم- اینجام. #شاهین_شیرزادی مرداد ۴۰۵/ طالش‌محل * گوزگا: قورباغه است به گیلکی. @howl_mag

دو ملودی محال | #منوچهر_آتشی از: غزل غزل‌های سورنا، نگاه، ۱۳۸۴ @howl_mag

تیم‌ملی المپیاد جهانی زبان‌شناسی جهت شرکت درالمپیاد‌جهانی زبان شناسی وارد بخارست شد. اعضای تیم ملی کشورمان متشکل از محمد طاها ایرجی،محمد مهدی بارآرده، زهرا بلوک‌آذری، یکتا عشقی هستند که در این رقابت جهانی حضور خواهند یافت. سرپرستی ‌تیم بر عهده دکتر سعید رحیمی است وسارا طور نیز به عنوان ناظر علمی این تیم همراهی می‌کند. باآرزوی موفقیت برای تیم اعزامی. 🆔@ysc_ir

#منوچهر_شیبانی @howl_mag

🔸️ شرح دوره: در این دوره‌ی فشرده، ضمن خواندن اشعاری از احمدی، سپهری، الهی و رویایی به مولفه‌های اصلیِ بوطیقایی، زبانی و بلاغی این شاعران پرداخته، می‌کوشیم تا تصویری کلّی از شعرشناسی، زبان، بلاغت و جهان‌بینی این شاعران برای مخاطبان شکل بگیرد. همچنین تلاش خواهد شد تصویری غیرخطی، مسئله‌محور و واگرا از تاریخ شعر معاصر فارسی ترسیم شود. ضمناً گزیده‌ای پیراسته از شعر این شاعران در اختیار شرکت‌کنندگان قرار خواهد گرفت و مقالات و کتبِ مناسب برای شرح و تفسیر آن‌ها معرفی خواهد شد. 🔸️ زمان‌برگزاری: دوره‌ی حاضر از نیمه‌ی مرداد، آغاز و هر هفته، چهارشنبه‌ها، ساعت ۱۸ تا ۲۰، به صورت برخط برگزار خواهد شد‌. بستر برگزاری الوکام است که نیازی به نصب ندارد. 🔸️ثبت‌نام: هزینه‌ی ثبت‌نام یک میلیون و پانصد هزار تومان است. دانشجویان و شرکت‌کنندگان در دوره‌ی قبلی هم‌خوانی معاصر، از سی درصد تخفیف در ثبت‌نام برخوردار خواهند شد. 🔸️ ظرفیت دوره به دلیل محدودیت بستربرگزاری محدود است. 🔸️ برای ثبت‌نام یا اطلاعات بیشتر به شماره‌ زیر در تلگرام پیام دهید: 09358192870

#هوشنگ_بادیه‌نشین | از: جزوه‌ی شعر دیگر، شماره‌ی نخست، ۱۳۴۷ @howl_mag