Escapism

‘کسی که مثل تو باشه حتی تو قصه‌هام نبود.’ @OurEscapismway

جامعه ای که بچه هاش دروغ گفتنو یاد بگیرن واقعا نگران کنندس... --حمیدرضا صدر @OurEscapismway

ای کاش مرده بودیم... --Iam David @OurEscapismway

کارگردان بودم سریال Better Call Messi رو میساختم... @OurEscapismway

۱۴ سال پیش هم تو همچین روزی، هری پاتر به پایان رسید. @OurEscapismway

آدم مچ‌ خودشو سر یه چیزایی می‌گیره که یه عمر می‌گفته من؟ من عمرا اینطوری بشم!! @OurEscapismway

اگر امکانش بود، همین امروز از تمامِ وابستگی‌هایم آرام عبور می‌کردم. نه با خشم، نه با قهر... مثل برگی که سال‌ها به شاخه وفادار مانده، اما سرانجام خودش را به دستِ باد می‌سپارد. می‌رفتم به مقصدی که هیچ‌کس انتظارم را نکشد. جایی که جاده، نامِ مرا نداند، و غروب، برای دلتنگیِ کسی سرخ نشود. سال‌هاست بارِ آدم‌ها را بر شانه‌هایم حمل کرده‌ام، بارِ خاطره‌ها، قول‌ها، دوست داشتن‌ها... و حالا شانه‌هایم بیش از آنکه به آغوشی نیاز داشته باشند، به رهایی محتاج‌اند. شاید دورترین راه، نزدیک‌ترین راه به خودِ آدم باشد. می‌خواهم بروم؛ نه برای فراموش کردن، که برای آنکه دوباره صدای قدم‌هایم را بشنوم. شاید آن‌سویِ این همه رفتن، جایی باشد که دل، دیگر برای ماندن نجنگد و سکوت، تنها زبانی باشد که هنوز مرا می‌فهمد. @OurEscapismway

چه صبح قشنگیه؛ آدم دلش می‌خواد با ارّه برقی بزنه همه رو تیکه پاره کنه. خدایا شکرت. @OurEscapismway

برای ادامه‌ی زندگی به آلزایمر نیاز دارم. @OurEscapismway

کاش شبیه نور بودم؛ هر جا تاریک بود، یه راه برای خودم پیدا می‌کردم. @OurEscapismway

از آدم بودن، تناقض‌ها را دوست دارم. اینکه پشت خنده‌هایت یک اندوه عمیق داری، اینکه دوستش داری اما گاهی قلبت پر از نفرت می‌شود، اینکه غمگینی اما ته قلبت هنوز امید داری. ما آدم‌ها تکه‌های سرهم شده‌ی حس‌های متناقضیم. پر از وسوسه و شرم و عشق و رنج و شادی. هیچ کس نیست که بتواند خودش را از این تناقضات جدا بداند. هر لحظه تجربه‌اش می‌کنیم و ادامه می‌دهیم، ادامه می‌دهیم تا تمام شویم... @OurEscapismway

یه روز که دیگه برات مهم نیست، همه‌چیز درست می‌شه. @OurEscapismway

درخت دوستی بنشان که کام دل به بار آرد نهال دشمنی برکن که رنج بی شمار آرد…. #حافظ

خودتو بخاطر همه ی تلخیا که مسببش خودت بودی ببخش. @OurEscapismway