🏁جاده کنکور ایلهان | 1406

اینکه بفهمم هنوز ته دلش دوسم داره یا نه..

خون‌آشام میشدم یا یه گرگینه رو از نزدیک میدیدم شایدم انتخاب میکردم تو یه سیاره‌ای با کلی تکنلوژی و فناوری های عجیب و غریب زندگی کنم.

کنترل خنده های مامانم دستم باشه و همیشه بخنده:)

می‌رفتم تو جنگل زندگی میکردم و از آدما دور میشدم یه مدت یه کلبه ی جنگلی داشتم و میتونستم با حیوانات و کلا با همه ی چیزای جنگل حرف بزنم و اونام با من حرف میزدن یه جنگل که توش هیچ آدمی نبود و آرامش داشت طوری که می‌تونستی صدای آبشارو بشنوی و از کنارش قدم بزنی:)

آزادی و استقلال بیشتری داشته باشم کمتر محدود باشم توی روابط و خانواده بیشتر درک بشم و احساس کنم آدم‌ها واقعاً متوجه فشارهایی که تحمل می‌کنم هستن:) یه زندگی داشته باشم که توش انتخاب های بیشتری دست خودم باشه

همیشه دلم میخواست که نخوره تو ذوقم-

خودمو بیشتر دوس داشته باشم و حس ناکافی بودن نکنم:)

یه اموزشگاه نقاشی داشته باشم:)

دلم میخواست و هنوز میخواد پزشکی یه دانشگاه تاپ بیارم فک کنم آرزوی چند سال اخیرم فقط همینه 🫠🥲

یه کلبه جنگلی داشته باشم. بارون بیاد با کسی که دوسش دارم داخل کلبه باشم قهوه بخوریم فارغ از دنیا و همه چی

خداروشکرت منظورمو هم نمیفهمین اصن ولش اه

ذهن آدما رو بخونم

چیزایی که بگین بقیه میخندن اونا رو در جوابه چالشه بگین

یسری خیال پردازیاتون دوسدارم بدونم

یا درختا رو میتونسم صداشون بشنوم و یواشکی راز ادما رو بهم میگفتن

ولی من برم و تا صبح تو خیابون بدو ام برم تو مغز ادما یا حتی بتونم پرواز کنم و با ستاره حرف بزنم

مثلا جسمم تو اتاق باشه

همیشه و حتی الان دلم میخواد بتونم اینجا باشم ولی روحمو ببرم جاهای دیگه و کسی باخبر نشه