تصدّقت

برای تموم لحظاتی که پشت بند اسمت نمی‌گفتم امام سیدعلی خامنه‌ای حلالم کن.

آقا برای تموم لحظاتی که بلند نمی‌گفتم دوستت دارم و بهت ارادت دارم حلالم کن.

شب‌های فراق را گذراندیم و زنده‌ایم ما را به سخت‌جانی خود این گمان نبود..

دلم می‌خواست نرسه روزی که انگار می‌خوان مجبورم کنن باورکنم که رفتی عزیزقلبم...

حالم خوب نیست، نه می‌تونم قم باشم نه تهران نه مشهد؛ حتی یه نقطه از اون جمعیت نیستم و مجابم از دور ازت خداحافظی کنم قربونت برم. باورم نمی‌شه هنوزم.

اغلب فکر می‌کنم حرمت که جای خود ما معنای حریم رو هم داریم تغییر می‌دیم، حریم شخصی، حریم اندام، حریم افکار.. آدمی‌زاد یهو گوشیشو می‌گیره اصلا نمی‌دونه چندساعته توی این فضاست نه تحرکی نه تلاش برای آینده‌ای، در فقدان همه‌چیز به زندگی ادامه می‌ده، دوستی‌های بی‌کیفیت، دروغ‌های مجازی.. چیزهایی مُد می‌شه که عقل سلیم بهشون می‌خنده؛ درکل دنیا خودش مجازیه، این فضای مجازی در دنیای مجازی عجب خنده‌داره.

و اما این آیه؛ خدا می‌گه باباجان، عزیزدلم، من می‌دونم که سینه‌ی تو به تنگ میاد از تلخی گفتمان بقیه؛ می‌دونم اذیت می‌شی ناراحت می‌شی ولی تو بیا. تو بیا با من صحبت کن، بیا دوتا رکعت نماز بخون، چندتا ذکر بگو، اصلا پاشو بیا فقط سرتو بذار روی مهر هیچی نگو، منکه می‌دونم چی تو دلت می‌گذره. همینطوری با من صحبت کن تا وقتی که وقتش بشه، وقتش که شد من حواسم هست، حواسم هست نازت رو بخرم چندبرابر برات جبران کنم، عامل غمت رو بدبخت کنم. دلگیر نشو از آدما من هستم عزیزکم؛ من هستم.. :)

ولی من یادم می‌مونه کی تو روزای سخت به حرفام گوش کرد و کنارم موند.

یحتمل جسماً متعلق به این نسل‌م ولیکن روحاً متعلق به زمان‌های خیلی دور و غریبم، روزهایی که تلفن‌همراه نبود، صمیمیت‌ها واقعی بود، محرم نذریاش بوی ریا نمی‌داد، مشهد رفتن برای عکسش نبود برای پنجره‌فولاد بود، مرد بود و قولش، خانم بود و حیایَ‌ش، چایی صفا بود، زندگی ساده و نقل و نبات بود، نامحرم محرم سرش می‌شد دنیا، رفاقتا «جون بدم برات» بود، آدما کم دغل داشتن کم حیله داشتن؛ کفش‌دوزک قشنگ بود، پروانه توی آسمون شهر بود این‌همه دودی نبود همه‌چیز. هرکی خودشو همونجوری قبول داشت نیازی به عمل‌های متنوع نبود، نمی‌دونم همه چیز.. هیچ‌چیز بوی زندگی نمی‌ده.

واقعا ۸ سال دفاع مقدس ما در مقابل صدام معجزه بود چون که با کل دنیا می‌جنگیدیم؟ نبابا؛ اون موقع توییتر و ایکس نبود مسئولان راهی برای حرف زدن با مردم نداشتن

مسئولین عزیز اینقدر شما صحبت نمی‌کنید ممبرها از ادمین‌ها توقع پاسخگویی دارن، لطفا مراعات حالِ ما رو بکنید حداقل.

از امام خمینی خجالت بکشید... آدم شوید

دروغ می‌گی بهم گندش درمیاد مثل بازپست کردنِ توییت عباس عراقچی توسط ترامپ.☺️🔪

حالا ما که بخیل نیستیم، ولی چرخه‌ی جذابی درسال‌های متوالی زندگیم وجود داره، اونم اینه‌که دوستای سابقم باهم دوست می‌شن. درواقع به محض کات خوردن رفاقت ما باهم استارت یه رفاقت رو می‌زنن. از دور لبخند می‌زنم به این اتفاق. و تازه مسائل ذهنیم حل می‌شه.

اوست کریم من حس خوبی به اتفاقات خاورمیانه ندارم.

مسئولین هم جدیدا خیلی درونگرا شدن، بابا توروخدا صحبت کن عزیزم؛ هیچکس هیچ‌فکر بدی درمورد شما نمی‌کنه حرف بزنید فقط.

گفته بودید خردادی و شهریوری مودیه؟ غلط گفتید مودی ترامپ بود؛ اصل جنس اونه.

توافق؟ محبوبم اگه بودی تنها توافق این ایام این بود که شبا بریم گلزار شهدا کنار شهدا چایی بزنیم به رگ.

نوع دیگری از خود‌آزاری؛ نخوابیدن بخاطر ترس احتمالیِ کابوس همیشه‌گی‌ست.

سلطنت طلبای بی‌وطن هرگز واسه آوینا برزگرِ ۲ساله پست و استوری نمی‌ذارن چون حین بالا رفتن از پاسگاه پلیس کشته نشد. آوینای ۲ساله وقتی آمریکا برای اولین‌بار تست موشک بالستیک prSM رو سر مردم «لامرد» انجام داد شهید شد. موشکی که کلاهکش ۱۸٠هزارتا ترکش پخش می‌کنه و چون انرژی جنبشی داره بعدِ برخورد، شکم، طحال، روده رو منفجر می‌کنه. دشمن؟! شماها حتی حرومزاده‌های با شکوهی هم نیستید...