زنی‌دیگر.

بعد از مدتها واقعا ذوق دارم برای سیزن بعدی زندگیم. امیدوارم دنیا باهام مهربون باشه و کیر نشم همون اولش.

ایکاش ورژن شونزده سالگیم که آدمای رندوم رو دلداری می‌داد و تلاش می‌کرد از رفتن سمت پل منصرفشون کنه بهم تکست می‌داد و حالم رو می‌پرسید.

تنها دلیل ادامه دادنم اینه که نمی‌خوام تموم تلاش‌هام به هیچی ختم بشه.

اگه موافقی کصمادر بسیجی و وسطباز بوس رو رد کن بیاد.

ولی پسر بسیجی که می‌خواد باحجابت کنه و بجاش نمی‌ره با دختری که خودش حجاب داره>>>>>

ولی تایپ من پسر بسیجیه مخصوصا تو موقعیتی که سر به تنش نباشه.

البته لازم به ذکره که، ما (اعضای اینجا) نه، ما بی‌نظیریم، ما ده از ده ایم، ما هیچ عیب و نقصی نداریم، همه کسخل و کسکشن جز ما. متوجهید که.

چیزی که جالبه اینه که دقیقا هفته‌ی پیش یه بسیجی همین رفتار رو داشت باهام. عملا می‌خواست بزنه بهم. آقا پسر حداقل شبیه بسیجیا رفتار نکن.

آقا پسر اونموقع که داشتم پوکر نگات می‌کردم نفهمیدی رفتارت شاید یکم جالب نباشه؟

وای ولی تایپ من تاابد پسریه که با ماشینش از روم رد شه.

وای ولی پسرایی که فرمون رو می‌پیچونن سمتت و می‌خوان سر صحبت رو باز کنن>>>>

خیلی دوست دارم بدونم کی اول ایده این شوخی کیری رو داد؟ وای داداش فرمون رو بپیچون سمتش یکم بخندیم هار هار. خب مگه من کص ننتم که می‌خندی؟

آقا پسر می‌دونی باید چیکار کنی تا جذاب‌تر بنظر بیای؟ از روم رد شی مثلا. پیچیدن کافی نیست.

ولی آقا پسر می‌دونستی من تایپم کسایین که فرمون رو عین کیرخر می‌چرخونن؟ اصلا الان که فرمون رو چرخوندی سمتم خیلی جذاب بنظر اومدی.

من کیرم توی تک تک لحظاتی که تو این خاک نفس کشیدم

حدودا چقدر طول میکشه تا یه آدم ازت کاملا ناامید بشه؟

🥀🥀🥀