زنی‌دیگر.

چرا ناراحتم؟ ببخشید داشتم خودم رو راضی می‌کردم که جای اون دست خونی که روی دیوار دیدم فقط رنگ قرمزه، درحالی که نبود.

مشکل اینه تو ایران یه راست نمی‌کشنت. شکنجت میکنن روانتو میگان و بعد از اینکه خون بالا آوردی با یه تیر مثل اسب زخمی خلاصت می‌کنن.

اولین کارم بعد از پولدار شدن اینه که اطرافیانم رو بفرستم تراپی. چون مطمئنم بیشتر مواقع مشکل از من نبوده.

این دیگه کارما نبودا. ابلفضل شخصا اومد خارتو گایید.

از آدمای دنگ و فنگی بدم میاد. خب بکیرم که از اینجا بدت میاد اونجاهم حالتو بد می‌کنه غذایی که خریدیم هم معدت رو بهم می‌ریزه.

انگار باختم و جلوم می‌کنن هی اعلام.

کنکور خیلی جالبه مخصوصا اونجاش که پول می‌دی تا از مشاور حرف بخوری.

چرا ناراحتم؟ این تازه بیست سال اولش بود.

استاد انقدر نمی‌فهمم چی می‌گی که اصلا داری فارسی حرف می‌زنی؟

از اینکه وقتم رو سر رفاقتای پوچ و توخالی هدر بدم خستم. چرا باید باهات دوست بمونم وقتی بلد نیستی برام عربی برقصی؟

نقشم توی تصمیمای مهم زندگیم اگه کمتر از پزشکیان نباشه قطعا بیشتر از اون هم نیست.

تا 21 دقیقه قبل از اینکه از عصبانیت وسیله‌های کنار دستم رو پرت کنم همچی عادی بنظر می‌رسه.

What am I without my eyeliner?