i'm busy obsessing over gay boys❕

سحر صدا ترمز دستی کامیون دادم بمیری

آلفای خوش قد و بالای جونگیو :

الان فقط این انیگما رو روی پی‌او میخ-

ولی الان…اخ الان، عای الان، وای الانننن

اما میخوام بگم این جونگیویِ ۲۷ ساله با این استایل و حتی صدایی که تُنش عوض شده، میتونه بیاد بجای پدال پیانو پا بذاره روی من و هی فشار بده. 🎀

من ۶ قسمت ابتدای سریال جونگیو رو به چشم تاپ میدیدم اما گاهی که خیلی قندعسل میشد و واسش میمردم، مغزم بی‌اراده اجازه میداد حتی شده همون چند ثانیه پی‌او تاپ باشه.

بذارین یه حقیقتی رو بهتون بگم.

و شاهکاری به نام "دین"؟! :) که فرقی نمیکنه چی باشه ولی هرکس که بیشتر درش غرقه، به خودش اجازه میده ظلم کنه و بعد وجدانش رو با ادا کردن جملاتی به اسم "دعا" آروم کنه.

"میدونم شرایطت چقدر میتونه سخت باشه! موسیقی رو از موزیسین بگیری و اون رو تو جهنم رها کنی!" پی‌او اگر یکم باهوش باشی میفهمی اون همه چیز رو یادشه.

شاهکاری به اسم "بـرومنـس"

این حقیقت که بعداز ۹ سال وقتی دیدش محوش شد و اولین و تنها چیزی که بهش فکر کرد رفتن تو بغلش بود :

خیلی صمیمی نبودیم ولی تو مترو رو کله‌ی هم خوابیدیم ( فکر کنم با کیفیت‌ترین خواب عمرمون بود ) تو اتاقم موند رفتم واسش صبحانه گرفتم بهش اعتماد بنفس دادم یکاری کردم به ترسش غلبه کنه.

رفتارش شبیه کسیه که تا ناموس از اینطوری ایگنور شدنش توسط پسری که دوستش داره کینه و دلخوری به دل گرفته و حالا اومده مجبورش میکنه یادش بیاد چه جایگاهی تو زندگیش داشت! لایک "خیلی صمیمی نبودیم؟" هه. درت رو بذار ❤️

"فکر کنم آنچنان به مدرسه اهمیت نمیدادم." "آره خب.. نمیدادی." "پس به چی خیلی اهمیت میدادم؟!"

روند داستان به طرز فجیعی جذابه. برگشت کره، اومد مدرسه و گفت نمیدونم کجا برم، پی‌او رو مجبور کرد تکه‌تکه خاطراتشون رو بگه، مجبورش کرد بشینه پشت پیانو، به بی‌رحم‌ترین حالت گفت اُفت کردی!

منی که میدونم خیلی سخت بود بغل نکردنش و اینجوری هل دادنش جونگیو، ولی نمیتونم ثابت کنم.

میدونست صددرصد اینجاست

قبل و بعد اجراش سمتی که نشسته بود رو نامحسوس ( خیلی ضایع ) نگاه کرد ببینه که نشسته.