می‌خواهم زنده بمانم

یه دشت وسیع توی ایرلند.

یه مرکز پست توی پاریس

یه فروشگاه لوازم‌التحریر توی تهران

یه تیکه از جنگل‌های آمازون

یه کتاب‌فروشی توی یونان.

یه کافه‌ی قدیمی توی ونیز.

یه گل فروشی توی هلند.

دوست جان‌ها چنل‌های پرایوت هنوز برام لینکشون رو ارسال نکردن. لطفا حتی اگه من جوین هستم چنلتون، برام بفرستید چون ممکنه از دستم در رفته باشه و ندیده باشم. ممنونم.🌻🥹

تا ۱۰.۱۵ فوروارد کنید، بعد همه رو باهم می‌ذارم.

اگه دوست داشتید این پیامو فوروارد کنید، بیام بخونمتون و بگم اگه یه مکان بودید از نظر من کجا می‌شدید.

اتفاقا نیازه یه جاهایی پل‌های پشت سرت رو خراب کنی عزیزم؛ راه برگشت واسه یه سری آدم‌ها باز نباشه خیلی بهتره.

برای من.

خواهم که به خلوتکده‌ای از همه دور من باشم و من باشم و من باشم و من... _مهدی اخوان‌ثالث

پنهون‌کاری از من خوشگله؟! کجای کاری عزیزم! اضطراب من اونقدر بالاست که قبل از اینکه تو فکرتو عملی کنی، همه چیو برام مجسم کرده‌ و تو در نهایت فقط یکی از فکرهای منو تایید میکنی.

فکر می‌کنم داستان همه‌ی آدم بدها توی انیمیشن ها و فیلم‌ها هم همینو می‌خواد بهمون بگه. که همه‌ محصول یه جامعه هستیم، اما هیچوقت قرار نیست انتقام رنجی که چشیدیم رو از بقیه بگیریم.

چیه این شب! که به همه چیز یه روی دیگه، یه وزن دیگه می‌ده. یهو به خودت میای و می‌بینی دردی که فکر می‌کردی ازش عبور کردی، جوری روی دلت سنگینی می‌کنه که با یه ضربه‌ی آروم از پا می‌افتی.

این قضیه که آدم هیچوقت از خودش راضی نیست، تا کجا ادامه داره؟