می‌خواهم زنده بمانم

شما وقتی غمگین می‌شه، غمت از منشور چشم‌هات رد می‌شه و تبدیل به پالت‌های رنگ می‌شه که روی یه بوم تبدیل به یه نقاشی اساطیری می‌شه و اولین کسی که بتونه احساس اون نقاشی رو درک کنه و بیینه، می‌تونه از دریچه‌ی اون نقاشی به دنیای اساطیر سفر کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به یه فلوت می‌شه تو دست یه نوازنده‌ی دوره گرد که هرکسی صدای اون رو بشنوه گمشده‌اش مسیر بازگشت بهش رو پیدا می‌کنه و برمی‌گرده‌.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، اشک هات تبدیل به یه ابر می‌شن و بالای یه رودخونه یا دریاچه‌ای که سالها خشکیده می‌بارن و دوباره زنده اش می‌کنن. و هر کس از آب اونجا بنوشه، هر غمی روی دلش سنگینی می‌کنه تسکین پیدا می‌کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، اشک‌هات توی رودخونه، دریاچه یا دریا می‌افته و تبدیل به یه رنگین کمون می‌شه ، و هر آدم دل شکسته یا ناامیدی که اون رنگین کمون رو می‌بینه یه آرزوی محالِ دلش برآورده می‌شه‌.

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، با هر قطره اشکت یک درخت از زمین رشد می‌کنه و به وسعت غمت این درخت ها تبدیل یه جنگل وسیع می‌شن که همیشه سبز و بارور می‌مونن‌.

شما وقتی غمگین می‌شی، قلبت شروع می‌کنه به آواز خوندن، اما فقط کسایی این آواز رو می‌شنون که تنها هستن یا در غربت به سر می‌برن، و با شنیدنش دلشون تسکین پیدا می‌کنه‌.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به ابر می‌شه و می‌ره توی آسمون، بزرگ و بزرگ می‌شه و آروم شروع می‌کنه به باریدن، زیر اون بارون همه‌ی دل‌داده‌های دور از هم، مسیر همدیگه رو پیدا می‌کنن و به هم برمی‌گردن‌.

بازم می‌تونید بفرستید. می‌نویسم :)

شما وقتی غمگین می‌شی و اشک می‌ریزی، هر قطره‌ی اشکت تبدیل به یه پروانه می‌شه و این پروانه روی هر ساقه‌ی خشکیده‌ای که بشینه، شکوفه می‌ده و سبز می‌شه.

شما وقتی غمگین می‌شی، غمت تبدیل به یه قوی سیاه می‌شه و آواز خوان از سینه‌ات می‌زنه بیرون و اولین عاشقِ دور از معشوقی که اون رو در آغوش بکشه و بهش محبت کنه به وصال دلداده‌اش می‌رسه‌.

شما وقتی غمگین می‌شی، قلبت شروع می‌کنه به سرودن غزل و از غمت یه غزلنامه ایجاد می‌شه که اولین عاشقی که بتونه اون رو بدست بیاره و به معشوقه‌اش هدیه بده، می‌تونه دل معشوقه‌اش رو بدست بیاره.

شما وقتی غمگین می‌شی، همه‌ی غمت تبدیل به یه ستاره‌ی دنباله دار می‌شه و از تو سینه‌ات می‌زنه بیرون و می‌ره توی آسمون و اولین کسی که ببینش و بهش لبخند بزنه، یه آرزوی دیرینه‌اش برآورده می‌شه.

شما وقتی غمگین می‌شی، از هر قطره اشکت یه بوته‌ توت‌فرتگی از زمین روییده می‌شه که هر کس از اون توت فرنگی‌ها بخوره، یکی از عمیق ترین زخم‌هاش بهبود پیدا می‌کنه.

شما وقتی غمگین می‌شی، می‌ری کنار دریا و اشک می‌ریزی و دریا که شیفته‌ی شماست، از هر قطره‌ی اشکت یه مروارید می‌سازه و بهت پیش‌کش می‌کنه که غم از دلت رخت ببنده.

هر قطره اشکِ شما تبدیل به یه پروانه‌ی شب تاب می‌شه و می‌ره دنبال بچه‌های غمگین می‌گرده تا با نورش اون ها رو خوشحال کنه‌.

یه پرایوت شیر هست، لطفا لینک رو برام بفرست.

اشکِ شما روی زمین می‌افته و از هر قطره‌اش یه لاله رشد می‌کنه، و اولین غمگین دیگری که اون لاله رو پیداکنه و بو کنه، یه غم از دلش پاک می‌شه.

اگه دوست داشتید این پیامو فوروارد کنید، حدس بزنم تو سرزمین افسانه‌ها، اگه غمگین بودید، غمتون چه شکلی بروز پیدا می‌کرد، یا تبدیل به چی می‌شد.

توتو چان اصطلاح ژاپنی به معنای مردم آن‌سوی پنجره به مفهوم آدم‌هایی که در حاشیه قرار دارند و در سرما بیرون انداخته می‌شوند. /توتوچان،دخترکی آن‌سوی پنجره، تتسوکو کورویاناگی

اونجا که رو می‌کنی به آسمون و می‌گی: فقط من خار داشتم؟! همونجا اوج درموندگیه‌...