𝕻𝖆𝖗𝖙 𝖔𝖋 𝖒𝖊...
Ir al canal en Telegram
Shadowing friends: @shadowingwithfriends لینک ناشناس📮: t.me/BluChtBot?start=67a3ac04badaac818d42
Mostrar másEl país no está especificadoLa categoría no está especificada
453
Suscriptores
-224 horas
-57 días
-1830 días
Archivo de publicaciones
COFFEE OF THE DAY 🧋
امروز رو هم پارت میذارم درس بخونیم چون دیشب خیلی خوب بود✔️🎧📋
[3h studying ]
۱۵:۰۰ >> ۱۶:۰۰✔️
۱۶:۱۵ >> ۱۷:۳۰✔️
۱۸:۰۰ >> ۱۸:۴۵✔️
+1
به قول امیرپارسا
و ناگهان نوبت تو میشود
و خداوند با دستانی پر از نور، تمام نبودن ها را جبران میکند.
بمان، در ایمان، حتی وقتی چیزی نمیبینی!
وای من یبار اینکارو کردم کل کلاسای اون هفتم کنسل شدن
هر روز میرفتم دانشگاه غذا میخوردم برمیگشتم خونه😂
Repost from [ادامهدهنده]
غذای هر روز هفتهی بعد رو رزرو کردم که مجبور شم صبحا برم دانشگاه درس بخونم💆🏻♀️
+1
اولین امتحان ترم رو دادم و چون خوب بود الان با حس بهتری درس میخونم🙂↔️
اگه میخونید باهام پارت ها رو اینجا میذارم🧋🎧📖
۷:۳۰ » ۸:۳۰✔️
۸:۴۵ » ۹:۳۰✔️
۱۰:۳۰. » ۱۱:۳۰✔️
یسریاتون مسیج دادید بابت رسپی👰🏻♂️
نمیتونم بگم چون بالاخره کار هرکسی نیست، نمیتونید درستش کنید بعد شرمندتون میشم🧘🏼♀️✨
یه کیک پختم
یه جوری سوخت که برای واقعی تو خونه نمیتونم نفس بکشم🗿
اینا اثرات امتحانه ها، هرکاری میکنم جز درس خوندن. کاش زودتر تموم شه🦦
+1
کالکشن دریا🐚
خودم شنیدم داشت میگفت ۱۸ سالم که بود از خونه زدم بیرون رفتم تا سرکوچه دنبال درس و دانشگاه و کار و زندگی، برگشتم خونه دیدم ۲۸ سالم شده. نشستم شمردم دیدم خیلی ساله.
گفتم آقا اشتباه شده. بذار یه بار دیگه برم سرکوچه و برگردم شاید درست شد. ولی نشد. الان بیست و پنج روزه که ۲۸ سالم مونده.
راست میگفت. منم شمردم ۲۸ سالش بود.بلکم بیشتر.
عبور کن مردِ عابر؛ از خطوط روی پیشانیِ سالها عبور کن.
حالا هر روز سرکوچه میشینه هرکی رد میشه میگه: یه ده سال این طرفا گم کردم. شما ندیدیش؟ میخندن بهش. یکی بهش گفته بود من دارم دنبال ۴۰ سالِ خودم میگردم. بنظرم پاشو برو تا بقیشو گم نکردی.دوتایی خندیده بودن.
من فکر میکنم واقعا نسل سوخته دهه شصتی ها ان.
این نسل خودشون ۸ سال جنگ دیدن و هر چه ما تا به الان دیدیم رو هم دیدن.
بدتر اینکه تو این روزای بل بلشو ایران، بچه دارن. من فکر میکنم جنگ برای کسانی که والد هستن خیلی سخت تره. هر لحظه ممکنه داغ بچه ببینه. ما هرکدوم به اینده خودمون فکر میکنیم و غصه میخوریم با به فنا رفتنش. اونا یبار ۸ سال برای اینده خودشون ترسیدن، یبار هم الان برای آینده بچه هاشون....
این روزا قدر پدر و مادرهامونو بیشتر بدونیم، گرونی و فشار روانی ای که روی ما هست ده ها برابر روی اون ها هست.
ما فکر خودمونیم اونا فکر هزارچاله چوله زندگیمون که دارن پرشون میکنن و ما خبر نداریم.
غمشون رو درک کنیم، عصبانیتشون رو درک کنیم، فشار روشون رو درک کنیم و با پرخاشگری سخت ترش نکنین براشون.
خیلی خیلی دمشون گرم🤍
