N i c o t i n e♱

‏ببخشید این ذره ذره عادت کردن چجوریه؟ من که خیلی دارم گریه می‌کنم.

انگار همه‌ی پروانه‌های توی دلم بالشون شکسته.

بهت گفتم بمون، الان نیستی حالم بده.

هوا دو نفرست منم که مثلِ همیشه تنهام.

امروز October 6، روز جهانیِ کارماست.

00:00

لطفا بارون نیاد فعلا چون دختر خوشگله هیشکی نیستم.

‏هیچکس نمیتونه حدس بزنه حرکت بعدیم چیه، حتی خودم.

از اینکه هیچوقت درک نشدم غمگینم

اگه برای همه اهنگ ميفرستی، براى من نفرست؛ اگه عكساتو برای همه ميفرستی، براى من نفرست؛ اگه قربون صدقه‌ی همه ميرى، براى من نرو؛ من ازهمه بودن خیلی بدم مياد.

داشتی میوفتادی بیا سرشو بگیر.

حال نمیکنم با اونی که حال میکنم همه حال کنن!

من هربار ذوقم کور میشه:

‏یکی از چیزایی که این روزا خیلی داره اذیتم میکنه احساس هدر رفتنه. هدر رفتن جوونیم، کاراییم، روزها و زمان. انگار همشون دارن هدر میرن و من هیچ کاری از دستم برنمیاد.

قبلا فقط اتاقم بهم ریخته بود، الان همه‌چی.

آدم‌ها همین‌اند، ناامید کننده..؛