Memories🪷
Ir al canal en Telegram
Mostrar más
El país no está especificadoLa categoría no está especificada
397
Suscriptores
Sin datos24 horas
-67 días
-2930 días
Archivo de publicaciones
397
«در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا / ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند» اگر به خواستهای نرسیدی و درها به رویت بسته شد، ناامید نشو و صبر کن. بعد از صبر، خدا جایگاهی بهتر و بالاتر به تو میدهد.
«و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها / ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند» اگر همهٔ راههای ظاهری بسته شدند، خدا راهی را برایت باز میکند که حتی تصورش را هم نمیکردی.
«نه که قصاب به خنجر چو سر میش ببرد...» مولانا از یک مثال استفاده میکند. همانطور که قصاب گوسفند را میکشد تا آن را به مرحلهای دیگر ببرد، گاهی هم انسان احساس میکند چیزی را از دست داده، اما پشت آن حکمتی نهفته است.
«چو دم میش نماند ز دم خود کندش پر / تو ببینی دم یزدان به کجاهات رساند» وقتی نیروی خود انسان تمام میشود، خدا با قدرت و لطف خودش او را یاری میکند و به جاهایی میرساند که به تنهایی نمیتوانست برسد.
«به مثل گفتهام این را و اگر نه کرم او / نکشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند» این مثالها نمادین هستند؛ خداوند مهربان است و هدفش نابودی نیست، بلکه نجات و رشد انسان است«همگی ملک سلیمان به یکی مور ببخشد / بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند» بخشندگی خدا آنقدر زیاد است که میتواند بزرگترین نعمتها را به کوچکترین موجودات بدهد و هیچ کمبودی هم پیدا نکند.
«دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش...» دل من همهجا گشت اما مانند خدا و کرم او هیچ نمونهای پیدا نکرد.
«هله خاموش که بیگفت از این می همگان را / بچشاند...» سکوت کن؛ بعضی حقیقتها با حرف زدن فهمیده نمیشوند، بلکه باید آنها را تجربه کرد.
گاهی بسته شدن یک در، پایان راه نیست؛ صبر کن، چون ممکن است خدا راهی بهتر و پنهانتر را برایت آماده کرده است
397
در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا
ز پس صبر، تو را او به سر صدر نشاند
و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها
ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند
نه که قصّاب به خنجر چو سر میش ببُرّد
نهلد کشتهٔ خود را، کُشد آن گاه کشاند
چو دم میش نمانَد ز دم خود کُنَدش پُر
تو ببینی دم یزدان به کجاهات رساند
به مثَل گفتهام این را و اگر نه کرَم او
نکُشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند
همگی ملک سلیمان به یکی مور ببخشد
بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند
دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش
به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟ به که ماند؟
هله خاموش که بیگفت از این می همگان را
بچشاند بچشاند بچشاند بچشاند
