_ترانه‌یِ بارون‌ زده

و چه خوش است "دوستانی" که برایمان همانند خانواده اند، اَمن، آرام، محبوب..

‏نمیخوام وقتى ناراحتم ميكنى ازم معذرت بخوای، ميخوام وقتی ميدونی چه کاری ناراحتم ميكنه هيچوقت اون كارو انجام ندى. |امیرنویس|

؛

منم همینطور.‌‌..

اما همه ی اینها روزی به پایان می رسد...

...

🫴🏻

یه (چرای)عمیقی وجودمو فرا گرفته..

‏درنهایت امیدوارم از درد و رنجی که نمیتونی با کسی درمیون بذاری ، گذر کنی و رها بشی🫂

در فروپاشی‌هایم اشکی نریختم و حالا برای گیر کردنِ لباسم به دستگیره‌‌ی در زار می‌زنم، طوری که انگار هیچ راهی برای بیرون آمدن نیست. این حاصل نادیده گرفتن رنجی است که باید در آغوش می‌گرفتمش…

‏و هنگامی که طوفان به پایان برسد،به یاد نخواهی آورد که چگونه از آن گذشتی،یا چگونه توانستی زنده بمانی. حتی مطمئن نخواهی بود که آیا طوفان واقعاً تمام شده است یا نه.اما یک چیز قطعی است: ‏وقتی از طوفان بیرون بیایی،همان شخصی نخواهی بود که وارد آن شده بودی. ‏تمام هدف این طوفان همین است. |هاروکی موراکامی|

20:20

❤️‍🩹

...

‏این گفت‌وگوهای خیالی با آدم‌هایی که اذیتم کردن داره اذیتم می‌کنه.

‏هیچوقت فکرشم نمیکردم زندگی بزرگسالی انقدر سخت باشه. یعنی چی که دلت نمیخواد نفس بکشی ولی مجبوری درس بخونی، کار کنی و با آدما معاشرت کنی؟

‏girl to girl: ‏برای عشق عجله نکنید ‏شما لیاقت اینو دارید سهم کسی باشید ‏که برای داشتنتون تلاش کنه

16:16

غیر از خودمان به هر سمتی دویدیم، غربت بود.