EirȺ

نتونستی قفلش کنی بین بازوهات وگرنه توام اینطوری بودی ، حتی الانشم هستی ولی باز فکر میکنی نمیتونی که نمیپذیریش!

تو زورت نرسیده ، نچربیده بهش

واسه یکی حداقل اینطوری بودی ، خودتو گول نزن

توو خلوتت

توام همینطوری هستی

کاری به آدمای شکل خودم ندارم کاری به اونایی این شکلی بودنشون رو پذیرفتن هم ندارم با اونایی هستم که این حس رو توو خودشون سرکوب میکنن و میگن اینطوری نیستیم

میدونی چرا این جمله بیشتر از بقیه دیده شده؟

من یا صفرم یا تا صدِ یه آدمو فقط واسه خودم میخوام!

حد وسط ندارم

ناراحتیش، خوشحالیش فقط باید کنار من باشه

فقط باید منو ببینه

دیگه باید فقط منو داشته باشه!!

ولی وقتی بخوام مال من باشه

"نسبتش با هر آدمی به خودش مربوطه"

"به خودش ربط داره که با کی رفت و آمد میکنه"

اینطوری میشه که تا قبل از اینکه یه همچین حسی رو نتونه بهم انتقال بده ، اون مال خودشه!

یه آدم خیلی باید برام خاص باشه که همه چیزش ، آدمای دورش یا حتی معاشرتاش بتونه منو تحت ثاثیر قرار بده

شاید حتی با کسی زندگی کنم اما اونو مال خودم ندونم ، آزادش بزارم!

من خیلی دیر حس مالکیت رو یه آدم پیدا میکنم

از این حالِ بد نمیفهمم چیزی من همین حرفا رو هنوزم توو خودم میریزم!