EirȺ

خسته ای ، مثل آدمی که میخواد بجنگه ولی دیگه زورش نمی‌رسه

که نزاره فکرکنی ، که مجبور نشی به همه اون چیزایی که ازشون فرار می‌کنی دوباره نگاه کنی

فقط میزاری پخش بشه که دیگه سکوت نباشه

مثل یه آهنگی که یه زمانی دوستش داشتی ، باهاش زندگی کردی ، باهاش گریه کردی ، ولی اینقدر پلی کردی که دیگه هیچ حسی بهش نداری

یه چیزی که انگار سال ها پیش خودت انتخابش کردی ، ولی حالا دیگه حوصله تغییر دادنش هم نداری

فقط یه عادت شده

یه زنده بودن که دیگه به معنی زنده بودن هم نیست

تهش؟تهش هیچی

انگار یچیزی‌ جا مونده ، یچیزی که آخرشب وقتی ساکت میشی از ته ذهن نیشت میزنه

هیچ راهی نیست که برم و تهش به خودم نرسم

به خرابه هایی که ازت جا مونده

به رد پاهایی که روی بقیه جا گذاشتی

به کارایی که کردی

به خودت نگاه می‌کنی

بعد برمی‌گردی عقب

ولی وقتی یه بار نور رو ببینه ، تازه می‌فهمه که چقدر عمیق غرق بوده توی یه چیزی که حتی حسش نمی‌کرده

چون بهش عادت کرده