‌‌‌𝖲𝗂𝗑𝗍𝗒-𝗇𝗂𝗇𝖾 . 𝟨𝟫

پسر کوتاه تر بالاخره منفجر شد و گفت: «بهم توضیح بده چرا امروز صبح وسایلمو جا به جا کردی!» دنبال توضیح کارش بود. کای جز ریز ریز خندیدن به شوخی بومگیو کار دیگه ای نکرد. «چون ازت خوشم میاد، بومی هیونگ.» «معلومه که ازم خوشت میاد من چوی بومگی_وایسا، چی؟» کای لبخند آرومی میزنه«ازت خوشم میاد، بومی هیونگ» (بومگیو مطمئن نیست بخاطر اینکه از کای متنفره میخواد ازش دور باشه یا چون وقتی نزدیکشه قلبش غیرقابل کنترل تند میزنه)

ɪ'ᴍ ᴀ ᴍᴏᴛʜᴇʀғᴜᴄᴋɪɴ sᴄʜᴇᴍᴀ ʙᴏʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ᴅʀᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ ɪ ʟᴏᴠᴇ ᴀ ɢɪʀʟ ᴛʜᴀᴛ ᴅᴏɴ'ᴛ ᴇᴠᴇɴ ғᴜᴄᴋɪɴ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴏʏ ʙᴀʙʏ, ɪ'ᴍ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ ʙᴏʏ, ɪ ɴᴇᴇᴅ ᴀ ʙᴇᴀᴍᴇʀ, ʙᴏʏ 🚧

هیونینگ عزیزم، گنجینه‌ی کوچولوی ما، تولدت مبارک! ممنونم که همیشه وقتی من احساس تنهایی می‌کنم، کنارم هستی. بیا امروز هم این روز رو به شادی سپری کنیم~

君の中にある 赤と青き線 それらが結ばれるのは 心の臓 風の中でも負けないような声で

چی میشه اگه زندگی چندتا دانشجوی معمولی و یه اکیپ دانشگاهی، با یه گند کوچیک از طرف دو تا استاکر به هم بریزه؟ یه اشتباه، یه عالمه راز و احساسات لو رفته و حالا همه باید همزمان با دانشگاه و خرابکاری خودشون کنار بیان . احساساتی که آروم آروم شکل میگیرن و شک و ترس از رد شدن شعله ور میشه و همه چیزو توی ذهنشون مبهم و نامطمئن میکنه . حس سردرگمی برای انتخاب بین قبول کردن یا تلقین کردن . اگه همه چیز از شادی و خوشگذرونی های شبانه به یه فاجعه و خرابکاری چندنفره برسه تهش قراره به کجا ختم بشه؟