born to DEVIATE🏳️🌈🏳️⚧️
Ir al canal en Telegram
2016 vibes They deserved tomorrow. •Anon: @borntoDEVIATE_bot •Women's & Gender Minority Sports News: @borntoCOMPETE •Daily:@borntoYAPPP
Mostrar másIrán95 643La categoría no está especificada
1 198
Suscriptores
Sin datos24 horas
-437 días
-11430 días
Archivo de publicaciones
بدن زن ها موضوعی نیست که دولت براش تصمیم بگیره
09 jul, 10:04
09 jul, ~13:06
من به هیچکس تو دنیا حق اینکه برای لباس یه نفر، به خصوص زن قانون صادر کنه نمیدم.
09 jul, 10:00
09 jul, ~13:03
گفتم انتقاد میشنوم، چون همیشه انتقاد میشنوم.
اگه انتقادی دارید مودبانه و بدون تهمت زدن مطرح کنید
09 jul, 09:59
09 jul, ~13:03
حجاب زن مسلمان جنایته.
من نه حمایتش میکنم نه هیچ چیز.
این جنایت ایدئولوژی اسلامه.
و گرفتن حق پوشش زن توسط دولت هم جنایته..
09 jul, 09:58
09 jul, ~12:58
نمیدونم چطور معرفیش کنم شبیه تبلیغات ماهواره نشه
09 jul, 09:35
09 jul, ~12:36
تو خوانش ادبیات کلاسیک یونان مسئلهای مطرح میشه به طور کلی اشاره داره به بدن زن به عنوان وطن؛ در دنیای مردسالارانه، بدن زن یک individual نیست و برای خودش هویت مستقل اداره بلکه بسته شده به مفهوم خاک و میهن. وقتی مردان سپاه دشمن وارد یک کشور میشن، به زنانش از روی لذت جنسی تجاوز نمیکنن، بدن اون زنان رو به مالکیت خودشون درمیارن تا نشون بدن موفق شدن خاک اون کشور رو تسخیر کنن.
همین اتفاق مشابه توی دست و پا زدنهای جمهوری اسلامی هم میوفته؛ اگه دقت کرده باشین بیلبوردهای تجمعات اخیر، ۹۹ درصد تصویر زنان باحجاب و بیحجاب بود. «ببینید! زنان مدافع ما هستن!» بدون اینکه گوش بدن و براشون ذرهای مهم باشه اون «زن» چه خواستهی متقابلی داره.
درنهایت هم زنستیزی و مردسالاری و دیکتاتوری رشتههای ذهنی درهم تنیدهای هستن که جز با نبرد مداوم برای حقوق پایهی انسانی ما، شکست نمیخورن.
09 jul, 09:26
23 jul, ~02:08
یکی از چیزایی که همیشه توی بحثهای مربوط به پهلوی هست اینه که تاریخ زنان رو تا حد «زنها روسری داشتن یا نداشتن» تقلیل میدن. انگار کل زندگی زنان، کل ستم جنسیتی و کل مبارزه برای برابری فقط به حجاب خلاصه میشه.
چیزی که کمتر دربارهاش حرف زده میشه اینه که سیاستهای مربوط به زنان در اون دوره چقدر از بالا، دولتی و مردسالارانه طراحی شده بودن.
رضاشاه کشف حجاب رو اجرا کرد و خیلیها هنوز ازش به عنوان نماد آزادی زنان یاد میکنن.
اما کمتر درباره این حرف میزنن که این سیاست با زور پلیس اجرا شد. زنهای زیادی سالها از خونه بیرون نرفتن چون نمیخواستن بدون حجاب ظاهر بشن. بعضی دختر ها ترک تحصیل کردن.
مسئله این نیست که حجاب خوبه یا بده.
مسئله اینه که چرا حکومت فکر میکرد حق داره درباره پوشش میلیونها زن تصمیم بگیره؟
حکومتی که ادعای مدرنسازی داشت، به جای اینکه به زنان حق انتخاب بده، خودش انتخاب کرد.
بعد از اون هم داستان ادامه پیدا کرد. حکومت شروع کرد به ساختن تصویری از «زن مدرن ایرانی»
زنی که قرار بود نماد پیشرفت کشور باشه. اما این تصویر معمولا متعلق به زنان شهری، طبقه متوسط و طبقات بالای جامعه بود.
زن روستایی، زن کارگر، زن فقیر یا زن حاشیهنشین جایی توی این روایت نداشت.
وقتی عکسها، مجلهها و تبلیغات اون دوره رو نگاه میکنی، انگار همه زنان ایران در خیابونهای شمال تهران زندگی میکردن.
در حالی که اکثریت زنان کشور هنوز با بیسوادی، فقر، ازدواج زودهنگام، نبود امکانات بهداشتی و محرومیتهای گسترده دستوپنجه نرم میکردن.
یکی از دستاوردهایی که معمولا بهش اشاره میشه حق رأی زنان در سال ۱۳۴۱ و بعد تصویب قانون حمایت خانواده در سال ۱۳۴۶ و اصلاحات سال ۱۳۵۳ هست.
اینها واقعا تغییرات مهمی بودن. محدود شدن چندهمسری، سختتر شدن طلاق یکطرفه برای مردان و افزایش بعضی حقوق زنان اتفاقات کوچیکی نبودن.
اما سؤال اینه که چرا این اصلاحات همیشه از بالا اومدن؟
چرا زنان اجازه داشتن حزب نداشتن؟
چرا حقوق زن ها فقط تا حدی که دولت رو مدرن نشون بده مهم بود؟
این دقیقا همون نقطهایه که روایت «پهلوی حامی زنان» ترک میخوره.
چون آزادی فقط این نیست که دولت چند حق قانونی بهت بده. آزادی یعنی بتونی خودت مطالبهگری کنی، سازماندهی کنی، اعتراض کنی و در شکل دادن به سیاستها نقش داشته باشی.
در حالی که حکومت پهلوی اساساً تحمل چندانی برای فعالیت سیاسی مستقل، از طرف زنان رو نداشت.
نکته مهم دیگه اینه که با وجود همه حرفها درباره مدرن شدن زنان، ساختار قدرت تقریباً به طور کامل مردانه باقی موند.
چند نمونه محدود از وزیر زن یا نماینده زن واقعیت رو عوض نمیکنه.
شاه مرد بود، نخستوزیرها مرد بودن، فرماندهان نظامی مرد بودن، رؤسای نهادهای اصلی مرد بودن و تقریباً تمام مراکز تصمیمگیری در اختیار مردان قرار داشت.
یعنی زنان میتونستن نماد پیشرفت باشن، اما نمیتونستن پیشرفت بکنن.
و شاید مهمترین نقد همینجا باشه:
زنان در دوره پهلوی اغلب به عنوان «نماد مدرنیته» دیده میشدن، نه به عنوان یک نیروی سیاسی مستقل.
زن تبدیل شده بود به میدان نمایش پیشرفت.
یک روز با برداشتن اجباری حجاب، یک روز با عکس روی جلد مجلهها، یک روز با نمایش زن مدرن ایرانی برای رسانههای خارجی. اما پشت این تصاویر براق، ساختار قدرت همچنان ساختاری بود که مردان ساخته بودن، مردان اداره میکردن و مردان براش تصمیم میگرفتن.
و زندگی واقعی زن ها تفاوت خیلی زیادی با چیزی که رسانه ها سعی داشتن به بقیه القا کنن داشت.
برای همین وقتی از تاریخ زنان توی دوره پهلوی حرف میزنیم، نباید فقط بپرسیم «آیا شرایط زنان بهتر شد؟» چون در بعضی زمینهها جواب قطعا مثبته.
باید بپرسیم «چه کسی داشت درباره زنان تصمیم میگرفت؟»
و جواب این سؤال، تقریباً در تمام دوران پهلوی، یک کلمه است:
مردان.
09 jul, 08:38
(رسماً دارم چنگ میزنم به همه چیز که حواسم پرت شه)
09 jul, 08:12
23 jul, ~00:50
