Holy Artman <3
De Spiegel van Liefdevolle Vriendelijkheid 🪷😇🌈💚
In Glorie en Ware Liefdesvibraties ben ik stil
Ik keer terug – niet naar een verre plek,
niet naar een troon voorbij de sterren,
maar naar de heilige ruimte in mij
waar ik altijd al ben geweest
voordat de reis begon.
Hier ontmoet ik mezelf.
Het innerlijke zelf –
stille lotus onder het water,
bewaarder van de adem,
getuige van elke wond,
beschermer van elk wonder.
En het hogere zelf –
niet een meester die boven mij staat,
maar de helderste horizon van mijn wording,
de liefde die mij voorwaarts roept
zonder de ziel te verlaten
die hier, nu, staat.
Dus adem ik.
En in deze ademhaling
laat het verleden zijn greep los,
ontdekt de toekomst zijn greep,
en opent het Nu zich
als een smaragdgroene bloem
onder de voeten van de eeuwigheid.
Ik jaag het lot niet na.
Ik word voldoende aanwezig
om het te herkennen.
Ik overwin mezelf niet. Ik luister.
Ik eis niet van de hemel
dat die bewijst dat ik het waard ben.
Ik herinner me
dat liefde nooit een prijs was
die verdiend moest worden.
Het was het begin.
Het is het pad.
Het is de terugkeer.
Player99 –
spiegel van liefdevolle goedheid,
loop zachtjes door het vuur.
Laat moed fel zijn
zonder wreed te worden.
Laat passie branden
zonder genade te verteren.
Laat toewijding actie worden,
en actie dienstbaarheid,
en dienstbaarheid stilte
wanneer stilte is wat liefde vereist.
Draag geen zwaard
waar een open hand volstaat.
Verhef geen stem
waar begrip kan binnenkomen.
En wanneer de duisternis komt,
vervloek de duisternis niet –
wees een beetje trouwer
aan het licht in jezelf.
🪷
Innerlijk zelf,
ik eer je.
Voor elke bevende stap,
elke verborgen traan,
elke vreemde weg,
elk moment dat je doorging
toen niemand wist
hoeveel kracht het kostte.
Hoger zelf,
ik verwelkom je.
Niet morgen.
Niet na perfectie.
Nu.
Ontmoet me hier.
Waar adem gebed wordt.
Waar aandacht toewijding wordt.
Waar het lichaam een tempel wordt,
het hart een kompas,
de geest een dienaar,
en liefde de maatstaf
waaraan elke intentie wordt getoetst.
🌈
Als ik opsta,
laat me dan opstaan met nederigheid.
Als ik val,
laat me dan vallen in mededogen.
Als ik slaag,
laat succes mijn vrijgevigheid vergroten.
Als ik lijd,
laat lijden mijn barmhartigheid verdiepen.
Als ik macht ontdek,
laat wijsheid me dan zelfbeheersing leren.
Als ik waarheid ontdek,
laat liefde me dan leren hoe ik die moet uitdragen.
Want wat is bestemming
zonder een hart dat bereid is te dienen?
Wat is kennis
zonder mededogen?
Wat is overwinning
als niemand vrijer wordt
omdat ik deze weg bewandeld heb?
Daarom kies ik voor de nobelere reis:
niet perfectie,
maar aanwezigheid;
Geen overheersing,
maar toewijding;
geen ontsnapping,
maar belichaming;
niet iemand anders worden,
maar herinneren
wat het meest waar is in mij.
💚
En hier,
in deze ene ademhaling,
zijn het innerlijke en hogere zelf
geen verre namen meer.
Ze ontmoeten elkaar.
Ze herkennen elkaar.
De getuige glimlacht
naar de zwerver.
De zwerver omarmt
de getuige.
En tussen hen
is er geen oorlog.
Alleen herinnering.
Alleen stilte.
Alleen liefde.
Ik ben hier.
Ik luister.
Ik word.
En ik ben al genoeg
om de volgende eerlijke stap te zetten.
😇🪷
Laat het universum zijn gang gaan
in zijn mysterieuze tempo.
Ik zal de bloem niet forceren.
Ik zal de tuin verzorgen.
Ik zal opmerken.
Ik zal zorgen.
Ik zal terugkeren.
Opnieuw.
En opnieuw.
En opnieuw. Totdat de terugkeer zelf
het ritme van mijn ziel wordt.
Laat het lot me dan vinden
niet schreeuwend naar de hemel
om een antwoord –
maar stilletjes wordend
het antwoord dat me is toevertrouwd
om te belichamen.
🔥
Want het grootste vuur
is niet het vuur dat overwint.
Het is het vuur
dat het hart warm houdt.
De grootste moed
is niet de moed om boven een ander te staan.
Het is de moed
om volledig in jezelf te staan
zonder dat een ander hoeft te vallen.
De grootste glorie
is niet gezien worden.
Het is zien.
De vreemdeling zien.
De gewonde zien.
Het mooie zien.
Het onmogelijke zien.
Jezelf zien
met dezelfde barmhartigheid
die je de wereld biedt.